TOP
winkelen met vriendinnen
Column

Column: Waarom ik niet meer mee mag winkelen met vriendinnen

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Het was dertig graden en ik ging afscheidslunchen met vriendin M. Afscheidslunchen omdat het haar laatste dag vrij zijn was en ze de volgende dag zou beginnen met haar nieuwe baan en ik niet. Met vriendin M. lunchen betekent tevens winkelen. Echt, ik heb haar helpen verhuizen, vergeleken bij haar kledingkast stelt de Zara niets voor.

Maar goed, het was dus dertig graden en er werd gelunched en gewinkeld. M. had namelijk een nieuw winkeltje in de Jordaan ontdekt waar ze een superleuk jurkje had gezien dat ze nog even moest passen voordat ze het zou kopen.

Het was inderdaad een ontzettend leuk winkeltje met allemaal fijne Scandinavische modemerken. Het jurkje was er maar in twee maten en de maat van M. hing nou net in de etalage. De verkoopster moest het dus nog even van de pop halen wat natuurlijk een hels karwei is als het dertig graden is. Vriendin M. stond met smart de verkoopster te bekijken die in de etalage, die tevens dienst deed als sauna, de pop aan het ontdoen was van het door M. aanbeden jurkje.

Ik had een blik op het jurkje geworpen en begreep M. wel, maar zou het zelf nooit hebben uitgekozen. Zwart met veertjes, kort en niet praktisch. Meer iets voor een cocktailparty dan voor een leuke zomeravond op een terras. Mijn blik werd gevangen door te coole witte T-shirts waar, tenminste dat leek zo, met zwarte merkstift een Mickey Mouse of het Chanel logo op was getekend. ‘Hebben’, riep mijn koopzucht. ‘Schrik’, deed mijn verstand toen ik het prijskaartje zag.

Inmiddels was het jurkje uit de etalage en stond M. zich om te kleden in het pashokje. Ik had mezelf in bescherming genomen en was op een krukje naast de pashokjes gaan zitten. “Tadaaaa”, riep M. toen ze uit het pashokje kwam. “En…. wat vind je ervan”.
Ik kan niet liegen. Echt, ik heb het wel geprobeerd, maar ik kan het niet. Ook mijn hoofd kan niet liegen. Dus M. was al een beetje voorbereid.
“Eerlijk zeggen”, zei ze nog.
“Eh….nou……apart…..je lijkt een beetje op Pino”.

* Deze column verscheen op 14 juli 2009 op mijn vorige blog. Ik mag nog steeds niet meer mee winkelen. 

** Credits foto © Pezibear via Pixabay.

*** Vanmiddag komt er nog een Tuesday’s Tip online!

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.