TOP
succesvolle werkende moeder
Column Editorial Mama

‘Voor wie doe ik het eigenlijk?’ (over moederschap en full time werken)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

In mijn mailbox zitten 48 ongelezen mailtjes. Sommige mails kunnen linea recta de prullenbak in, maar er zitten ook mailtjes tussen die ik moet lezen en beantwoorden.
Voor me liggen twee voorstellen die ik nog af moet maken en moet versturen. Het ene voorstel is bijna af, het andere heeft nog wat verbetering nodig.
Ik heb al drie dagen geen blogs geschreven. Het is me gewoonweg niet gelukt. Ik had me voorgenomen de achterstand weg te werken, maar de afgelopen dagen ben ik in beslag genomen door belangrijkere dingen. Al kan ik me niet herinneren wat eigenlijk? Want ik slaap al weken dramatisch slecht, omdat ons kleine mannetje zo veel wakker wordt ’s nachts.

De wasmand puilt uit.

Sinds Robin zo verkouden is, was ik voornamelijk beddengoed, knuffels en slaapzakken. Ik vrees dat mijn man binnenkort zijn boxers en sokken meerdere dagen moet dragen, als ik geen actie onderneem.
Had ik het belasting overzicht van Q3 eigenlijk al verstuurd?
En heb ik eigenlijk wel gereageerd op de mail van mijn studievriendinnen over dat etentje?
Mark zit deze week in het buitenland voor werk.
Ik moet niet vergeten het vuilnis buiten te zetten.
Mijn moeder belt. Die moet ik later maar terugbellen. Als ik dat maar niet vergeet.
Oh shit… ik heb die rekening niet betaald. Dat had ik mezelf nog zo ingeprent, dat ik dat wel moest doen.

Robin en ik moeten naar het ziekenhuis.

Waarschijnlijk niets ernstigs, maar de huisarts wil door middel van een longfoto uitsluiten dat hij zich niet verslikt heeft in iets dat nu in zijn longetjes vastzit. Hij hoest al 6 weken ’s nachts de longen uit zijn lijfje. Alles hebben we al geprobeerd, maar niets lijkt te helpen. Mijn lieve kleine mannetje. Ik vind het zo erg. Als het zou kunnen, zou ik die hoest en dat vastzittende slijm meteen van hem overnemen.

Het is donderdag en dat is eigenlijk mijn werkdag. Gelukkig kan ik om half vier al met hem terecht in het ziekenhuis. Dat is fijn, maar tegelijkertijd schiet ik in de stress. Want.. ik moet nog zo veel. En dat red ik dus weer niet vandaag. Maar hé… mijn kind is het allerbelangrijkste. De rest moet maar wijken. Dan worden die voorstellen maar niet verstuurd.

Gelukkig is op de longfoto niets te zien. In de auto terug van het ziekenhuis word ik gebeld door een potentiële opdrachtgever. ‘Had je die al naar onze mail gekeken? We willen eigenlijk morgen het voorstel door kunnen sturen?’

Ik vertel dat dat niet gelukt is. Even twijfel ik of ik de reden moet zeggen. Maar dan denk ik:

‘Voor wie doe ik het eigenlijk?’

Deze opdracht hoef ik niet te doen. Ik hoef nu niet in de stress te zitten. Wat ik wel moet, is liedjes zingen met mijn zoon. We hebben notabene net een longfoto gemaakt in het ziekenhuis. Hoe eng is dat?

Als ik Robin ’s avonds in bad stop, facetimen we met de echtgenoot. Is hij toch een beetje bij het badritueel. Ik vertel hem over onze dag en dat ik allerlei dingen weer niet heb kunnen doen of afmaken. ‘Maar waarom had dat dan gemoeten’, vraagt hij?

Ik heb eigenlijk geen antwoord op die vraag. Er is niemand die me vraagt alles perfect en binnen een bepaalde termijn te doen. Ja, ik moet mijn afspraken met mijn opdrachtgevers nakomen. Maar ik hoef niet alle opdrachten te doen. Er is geen rekening die niet betaald kan worden door al die extra opdrachten. Als ik ze niet vergeet te betalen tenminste.

LEES OOK >>> Werk en moederschap? Hoe combineer je dat? 5 vrouwen vertellen…

De afgelopen weken speelden dezelfde vragen continu door mijn hoofd.

‘Voor wie doe ik het eigenlijk?’
‘Waarom moet dat?’
‘Wie vraagt dat van me?’
‘Wil ik dit wel?’

Wat ik wel wil, weet ik namelijk heel goed. Ik wil een leuke moeder zijn voor mijn kind. Een moeder die tijd heeft voor haar kind. Een moeder die niet continu bedenkt wat ze allemaal nog moet doen.

Bregje haalde vorig jaar in dit kerstartikel deze commercial aan:

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Nu het einde van het jaar weer in zicht komt, moet ik er steeds vaker aan denken. Ik moet nog zo veel. Maar waarom moet ik dat eigenlijk? Ik had altijd in mijn hoofd dat ik een succesvolle werkende moeder wilde zijn. Want….? Waarom wil ik dat? Voor wie doe ik het eigenlijk?

Niemand vraagt van mij een succesvolle werkende moeder te zijn. Sterker nog.. niemand vraagt van mij een werkende moeder te zijn.

En toch wil(de) ik het. Maar waarom?

Omdat bijna al mijn vriendinnen werken? Maar ook dat slaat nergens op. Want omdat zij werken, hoef ik het niet te doen? De meesten werken toch niet eens full time? Waarom zou ik dat dan wel doen? Omdat ik voor mezelf werk? Waarom kan ik als zelfstandige niet part time werken?

Als ik een ding geleerd heb…

Is dat als je alle ballen tegelijk hoog wilt houden, je er geheid een of meerdere laat vallen. Ook ben ik al vaker de mist in gegaan en heb ik mezelf voorbij gelopen.

Bovendien heb ik geleerd dat ik een hekel heb aan het woord moeten. En als ik bovenstaande tekst teruglees, dan staat er veel te vaak moeten.

Behalve een goede en leuke moeder zijn, moet ik niets. Daarnaast moet ik dat niet zijn, maar wil ik dat zijn.

Ja, ik ben een leuke moeder als ik daarnaast ook werk, maar werken is wat anders als overwerken. En ik denk dat ik nog een leukere moeder ben als ik af en toe ook eens tijd voor mezelf heb. Want daar heb ik zo’n jaar geleden ook zo’n beetje afscheid van genomen, van dat me-time.

Een succesvolle werkende moeder zijn,

dat wilde ik zelf. Dat was mijn eigen keuze. Maar vanaf nu kies ik iets anders. Vanaf nu kies ik ervoor een moeder te zijn die twee dagen en twee ochtenden in de week werkt. En wat er in dagen niet afkomt, dat komt er dan maar niet af.

‘Voor wie doe ik dat eigenlijk?’

Voor mezelf.

***

Ik heb de afgelopen week een aantal belangrijke knopen doorgehakt. De komende tijd zal ik daar iets meer over vertellen. Ik houd je op de hoogte!

Stel jij jezelf wel eens de vraag? Voor wie je bepaalde dingen doet en waarom? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Uitgelichte afbeelding via Shutterstock.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.