TOP
wat zegt die reactie over jou
Column Editorial

Column: Wat zegt die reactie over jou?

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Wie op Internet schrijft, moet een dikke huid hebben. Ik publiceer al 15 jaar online en ik heb dus al wel wat mee gemaakt. Jarenlang een digitale stalker bijvoorbeeld. Dat was gezellig joh… Elke ochtend je mailbox openen om daar weer 3 doodsverwensingen in te vinden van een labiele alcoholist die als hobby ’s nachts vrouwen lastig viel in de digitale postbus. Gelukkig was ik niet de enige die gestalkt werd door deze vrolijke vriend en kon ik meteen in een praatgroepje met mede slachtoffers. Dat was dan echt wel weer gezellig. Maar ik dwaal af…

‘Zou je dat nu wel doen? Zo’n onderwerp’, zeiden wat mensen in mijn omgeving toen ik vertelde dat ik voor de Saturdays Stories moeders met een kind met het syndroom van Down wilde interviewen.

‘Waarom niet’, vroeg ik terwijl ik het antwoord eigenlijk wel wist.

Omdat je het nooit helemaal goed kunt doen. Er is altijd wel iemand die boos/beledigd/verdrietig zal zijn. Zelfs als je daar totaal geen aanleiding voor geeft.

Met dat gegeven in mijn achterhoofd besloot ik het toch te doen. En met dat gegeven in mijn achterhoofd besloot ik er een heel neutraal interview van te maken. En met een verstandelijk gehandicapt zusje is zo’n onderwerp voor mij zelf ook een gevoelig onderwerp waar ik zo discreet mogelijk mee om wilde gaan.

Ik interviewde de vier moeders. Was dagen bezig met de teksten. Legde elke woord van de intro op een weegschaaltje en ik liet het aan 5 anderen lezen voordat ik het publiceerde. 5 anderen die het allemaal goed vonden. ‘Heel neutraal. Heel integer. Liefdevol’, en ga zo maar door.

Op zaterdag ging het interview online. Ik weet uit ervaring dat mensen op moeilijke onderwerpen minder snel reageren. Dat is natuurlijk prima. Niet iedereen weet altijd wat passends te zeggen. Zo lang het maar gelezen wordt. Spreken is zilver, zwijgen is goud. Zeker bij bepaalde topics waar mensen zich moeilijker kunnen inleven omdat ze geen ervaring met het onderwerp hebben en dus niet goed weten wat ze er op moeten zeggen. Omdat ze niemand willen beledigen bijvoorbeeld.

Uiteindelijk kwamen er op het interview prachtige reacties binnen. Van vaste lezers van Dejlig, maar ook van toevallige voorbijgangers. En zoals dat altijd gaat met de wat meer beladen onderwerpen, kreeg ik ook veel mail. Daar zaten mailtjes van moeders met Down kinderen bij om te vertellen dat ze het interview mooi vonden, nuchter geschreven, een neutraal uitgangspunt en alle kanten van Down zo veel mogelijk belicht. Precies zoals ik het zelf bedoeld had. Er kwamen ook mailtjes binnen van moeders die voor de onmogelijke keuze hadden gestaan en hadden besloten een zwangerschap af te breken omdat zij daar goede beweegredenen voor hadden. Stuk voor stuk verhalen die mij raakten. Persoonlijke verhalen van mensen die de behoefte voelden deze met mij te delen. Iets dat ik enorm waardeer. Dat zie ik namelijk als een compliment.

Maar wat me uiteindelijk ook raakte waren de negatieve reacties. Reacties van mensen die het interview niet gelezen hadden, maar wel al hun mening klaar hadden over de woordkeuze van het intro. ‘Muggenzifterij’, mailde een van de moeders. En dat was het ook. ‘Ongepast’, appte een vriendin. En ja, dat vond ik ook. Vooral naar de 4 moeders toe die zo openhartig hun verhaal hadden verteld.

Een boos mailtje dat ik een promotie artikel voor Down had gemaakt en of ik wel goed bij mijn hoofd was. Weer een andere mailer vertelde me dat er in het interview wordt gesproken over een ‘mongooltje’ en dat dat echt niet meer kan. Daarnaast kwamen er nog wat andere zeikreacties van mensen binnen die duidelijk het interview niet goed gelezen hadden, maar wel de tijd hadden genomen om er over te zeuren. Betweterige, vervelende mailtjes die stante pede mijn prullenbak in verdwenen.

In principe gaan bij mij de meeste negatieve reacties en mailtjes het ene oor in en het andere weer uit. Of eigenlijk de mailbox in en de junk mailbox weer uit. Maar ik besloot er toch wat over te schrijven. Gewoon… om het eens van mezelf af te schrijven. Omdat ik wel een olifantenhuid heb, maar bij dit onderwerp zit er voor mij persoonlijk een wondje op die huid en daar zit maar een heel dun velletje overheen. Dit stukje op die olifantenhuid is voor mij zelfs een zwakke plek. Omdat ik uit ervaring spreek.

Als je een reactie geeft op zo’n soort blog, artikel of interview, vraag je je dan wel eens af wat zo’n reactie over jou zegt? Het is prima als er om een inhoudelijke reactie of jouw mening wordt gevraagd om je reactie te geven, maar zeiken om het zeiken, daar schiet toch niemand wat mee op? Jij bent 5 minuten van je tijd kwijt en je geeft iemand anders een naar gevoel. Is dat wat je wil? Misschien is het goed om je te bedenken dat de schrijvers niemand hebben willen kwetsen met hun woorden en al zeker jou niet? Dat ze echt wel hebben nagedacht voordat ze iets publiceerden? Dat er heel veel tijd, energie en liefde in zo’n artikel zit? En in dit geval: Was er dan echt helemaal geen enkel woord van die 4500 woorden dat je wel mooi vond?

Wat zegt die reactie over jou?

Waarom wil je zeggen wat je wilt schrijven? Is dat omdat je je kennis wilt delen? Spreek je uit ervaring? Of is dat omdat je de ander terecht wilt wijzen? Of wil je misschien zeggen dat je het zelf beter weet? Waarom voel je je geroepen te mailen wat je wilt mailen? Wat zegt die reactie over jou?

Gisteren kwam er toevallig een onderzoek naar buiten dat taalpuristen geen leuke mensen zijn. Ik vond het ironisch. Zou hetzelfde gelden voor betweters?

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

P.S. Ik schrijf niet vaak dit soort blog posts, maar als ik het doe, dan voelen vaak de verkeerde mensen zich aangesproken. Ook dat zegt wat over jou… 😉 Ik zeg het alvast…

Credits foto © Cathryn Lavery via Unsplash.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

25 COMMENTS
  • Johnf669
    3 jaar ago

    I like this post, enjoyed this one thank you for putting up. No man is wise enough by himself. by Titus Maccius Plautus.

  • Story addict
    3 jaar ago

    “Wat zegt die reactie over jou?” *slik* Confronterend, zo’n vraag :O, maar wel goed om ‘m regelmatig (aan jezelf) te stellen, lijkt me zo. Ik heb vorige week een cursus ‘Personal Branding’ gevolgd, en daar kregen we dat ook terug: wat je tegen of over iemand zegt, zegt ook een heleboel (zelfs nog meer!) over jezelf. Mensen die overigens maar reageren om het reageren of om herrie te schoppen… blergh.

  • Nathalie
    3 jaar ago

    Het artikel heb ik gelezen, toen je het plaatste en zojuist nog eens…
    Mensen hebben geen idee wat ze aan het doen zijn met dergelijke reacties, het niet of niet goed lezen en toch commentaar zie en hoor je toch wel vaak, helaas!

  • Judith
    3 jaar ago

    Ik was ook 1 van die mensen die zoveel wilde zeggen, want ook ik heb er een speciaal gevoel bij, misschien dat ik er ooit eens over blog. Ik heb nooit begrepen waarom mensen zich meteen zo aangesproken voelen, en ook niet waarom ze zo graag een ander naar beneden halen? Is het omdat ze zelf issues hebben? Eigenlijk toch te erg dat je een bijzonder artikel hebt, en je het eerst moet afwegen 100x zodat niemand beledigt is, wat zegt dat over de mensen?

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Nou ben ik wel heel benieuwd naar wat jij hierover wilde zeggen…

      • Judith
        3 jaar ago

        In het kort: Keira scoorde hoog op down in de zwangerschap, die moest ik maar laten doodgeboren worden want zo een kind is onmogelijk, en zou ik niet op kunnen voeden, volgens de arts bij het ziekenhuis en mijn toenmalige schoonmoeder en veel vrienden waren het meteen eens met de artsen. Je weet intussen wat ik met het advies en die vrienden heb gedaan..

  • claire
    3 jaar ago

    Het artikel zelf met de interviews inmiddels wél gelezen en vond het mooi.

  • saskia
    3 jaar ago

    Tjah dit soort negatieve reacties kan ik zelf ook niet zo goed bij. En het grappige is inderdaad zoals je zelf zegt dat mensen direct hun woordje klaar hebben zonder eerst even de moeite te nemen om een artikel te lezen, én om te proberen om er iets van te begrijpen. Ik vond het artikel van zaterdag ontzettend mooi en vind het nog steeds heel waardevol. Juist omdat het een onderwerp is waar mensen vaak al gelijk een mening over hebben.

  • FabulousHeidi
    3 jaar ago

    Ik moet eerlijk bekennen, ik had het artikel nog niet gelezen, ik heb het eerst gedaan. Ik vind het heel goed en krachtig dat je zo’n artikel plaatst. Ik vond het ontroerend om te lezen. Een heel mooi en respectvol stuk, ik denk dat het een antwoord geeft op een vraag waar best veel mensen mee lopen en dit juist heel erg kan helpen. Ik blijf nare reacties heel respectloos vinden en inderdaad wat zegt het over diegene. Ik weet niet of ik zo’n dikke huid heb, misschien dat ik me niet waag aan dat soort artikelen al zal ik het wel willen, het is zeker goed dat je het op een of andere manier van je afschrijft. Het rare is dat van bijvoorbeeld 100 reacties er misschien 2 zijn die niet leuk of respectloos zijn maar dat wel de reacties zijn die je vaak bij blijven, doorgaans werkt dit bij de meeste mensen zo, althans dat is mijn mening en mijn beleving zo nu en dan. Ik zeg vooral doorgaan met wat je doet, ik vind het bewonderenswaardig! En als het je wel raakt, dan is ook een artikel als dit voor jou en anderen net zo fijn.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Het bizarre is inderdaad dat soms (wat jij zegt) de nare reacties blijven hangen. Dat is zo zonde, want de meeste reacties waren gewoon heel mooi. En dat is dan meteen een leer- en aandachtspuntje voor mezelf 😉

  • Marijke
    3 jaar ago

    Amen! Ja dat zegt meer over degene die reageert. Op mijn persoonlijke Facebook heb ik ook iemand die standaard gek reageert als er thuis iets speelt. BLijkbaar een manier om je eigen frustraties af te reageren. Maar ik snap nooit waarom je dan niet gewoon zelf een dagboek neemt ofzo 😉

    Maar als het persoonlijk is, dan raakt het je inderdaad en anders kun je het naast je neerleggen!

  • Annette
    3 jaar ago

    Hatsikidee (vast fout geschreven 😉 maar chapeau mooi verwoord, zoals eigenlijk al je artikelen. Met respect voor iedereens mening maar tsja sommige mensen vinden dat ze altijd alles maar kunnen neerpennen. Gewoon omdat het kan, ik vraag me weleens af of dit soort mensen dit soort meningen ook in een ‘echt’ gesprek zo zouden verwoorden. Denk het niet en daar zouden ze ook eens over na moeten denken.

  • Merel
    3 jaar ago

    Jammer dat je er over na moet denken wat je wel of juist niet kan schrijven op je blog, het is juist zo leuk dat je kan schrijven wat je wilt op een blog… dat wordt dan een beetje van je afgepakt 🙁 Toch vind ik het knap dat je je minder aantrekt van de slechte reacties! (een olifantenhuid kan ook handig zijn)

  • Jantine
    3 jaar ago

    Ik heb gelukkig nog maar weinig te maken gehad met negatieve reacties op mijn blog. Maar inderdaad, vaak zijn ze zo zinloos! Zo jammer ook, dat je eigenlijk bij alles wat je schrijft moet gaan bedenken dat iemand er wel eens boos of naar over zou kunnen reageren.

    Het artikel van zaterdag was ontzettend mooi!

  • Nicole
    3 jaar ago

    Wist je dat je met je ps mij echt geraakt hebt? Dat heeft me echt even doen nadenken. Want ik ben zo’n persoon die zich aangesproken voelt terwijl ze zich niet aangesproken hoeft te voelen. En het stomme is, ik zeg het dan ook tegen mezelf ‘dit gaat niet over jou’ en toch voel ik me aangesproken. En ja, ik weet heel goed wat het over me zegt. Maar het veranderen dat lukt me niet.

    Verder vind ik je column, zoals eigenlijk al je columns weer een pareltje om te lezen. Ik snap zelf ook nooit waarom mensen zulke reacties achter laten. Wat ze ermee denken te bereiken. Of ermee willen bereiken. Waarom ze hun tijd daar überhaupt aan besteden.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Oh ja Nicole? Is dat zo? Maar jij hebt toch helemaal niet gereageerd op dat artikel? Dus dan hoef je je toch echt niet aangesproken te voelen?
      Thanks voor het compliment trouwens. X

      • Nicole
        3 jaar ago

        Oh maar ik doelde ook niet op dat artikel, maar meer in het algemeen. Dat ik soms artikelen lees en me aangesproken voel.. niet perse hier 😉

        • Karen
          3 jaar ago
          AUTHOR

          Oooh, ik dacht al! 🙂

  • Maai
    3 jaar ago

    Dat denk ik dus ook. De reactie die je achter laat zegt juist heel veel over iemand maar helaas prikkel je er ook anderen mee. Vaak als er eentje iets negatiefs zegt voelt ineens iedereen zich geroepen zijn mening te delen. Er wordt totaal aan voorbij gegaan dat het inderdaad nooit bedoel is om te kwetsen terwijl sommige reactie zeker wel kwetsend kunnen zijn

  • Evelyne
    3 jaar ago

    Mij is ’t gelukkig nog niet overkomen, maar wat niet is kan nog komen. Ik heb je artikel over de moeders met een kind met Syndroom van Down gelezen & vind het heel mooi geschreven! Zoiets raakt mij enorm. Positief & emotioneel dan wel, helemaal niet negatief.

  • YuStSoMe
    3 jaar ago

    Ik vond het een prachtig artikel. Helaas kwam ik woorden tekort. Wilde mijn zegje wel doen, soms kun je ook beter zwijgen. In ieder geval vind ik het jammer dat mensen soms zo fel kunnen reageren (hoor mij nou, dramaqueen 1e klas)… Jajaja ik ben wat milder aan het worden. Mijn moeder heeft de zin “leven en laten leven” de laatste maanden vaak zat tegen mij moeten zeggen. Ach je ben 47 en je leer weer bij.

  • Michella
    3 jaar ago

    Reageerders vergeten volgens mij ook echt dat er écht mensen achter de artikelen zitten. Dat de geïnterviewde gewoon iemand is die straks ook weer naar Albert Heijn gaat. Dat de schrijver een mens is en wikt en weegt bij het maken van een artikel.

    Eigenlijk is het toch sneu dat je een olifantenhuid móet krijgen als je online publiceert 🙁

    Ik denk niet dat je die reageerders met een blogje als dit bereikt of gaat laten nadenken. Ik heb niet het idee dat mensen die op die manier reageren dat kunnen. En ook dat is sneu.

    Hopelijk weerhoudt het je niet van meer van dit soort artikelen, want het was een prachtig stuk.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Nou dat denk ik wel hoor. Ik heb al 3 excuus mailtjes binnen gekregen.

  • Kiss & Make-up
    3 jaar ago

    Des te groter en populairder je wordt des te meer negatieve kritiek je ook krijgt 🙁 Meestal is die kritiek natuurlijk pure haat die totaal ongegrond is, maar dat neemt niet weg dat het je wel kan raken. Zelf ontvang ik ook wel eens af en toe een lelijk mailtje of een kutreactie, maar ik probeer het maar van me af te laten glijden. Waar ben je mee bezig anders eh? Mijn motto is sowieso ‘don’t feed the trolls’. That said, jij schrijft natuurlijk wel over hele andere onderwerpen dan ik, dus ik kan me inbeelden dat kritiek voor jou persoonlijker kan aankomen. Al is het natuurlijk ook best kwetsend als iemand je een lelijke koe noemt, lol.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ik wil ook zeker de trolls niet feeden, maar het leek me wel eens goed om sommige mensen er op te attenderen dat ze misschien eens over zichzelf moeten nadenken. En dat is geloof ik wel gelukt..

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.