TOP
wandelen in het vondelpark
Column Personal

Column: Wandelen in het Vondelpark

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Vorig jaar december ontmoette ik op een datingsite een Nederlandse man die op de Antillen woonde voor werk. Hij stuurde mij een enthousiast mailtje en ik replyde daarop.

Een mailwisseling volgde. Hij vertelde dat hij het jaar daarvoor gescheiden was, een zoontje had en advocaat was en dat hij met de gedachte speelde terug naar Nederland te verhuizen.
Met kerst zou hij bij zijn familie zijn en hij stelde voor om op tweede Kerstdag elkaar te ontmoeten in het Vondelpark voor koffie, een wandeling en een goed gesprek. Dat leek mij best een aardig idee.

Eerste kerstdag vierde ik met vriendinnen en vlak voordat ik de deur uitging, sms’te hij dat het hem niet ging lukken om af te spreken. Er was iets vreselijks gebeurd en hij moest op de Antillen blijven. Hij zou later wel weer contact met me opnemen.
‘Sterkte met alles’, sms’te ik terug. ‘Ik hoor wel weer van je’.

En ik hoorde inderdaad weer van hem. Een half jaar later stuurde hij me via Linkedin een mailtje. Hij zou in Nederland zijn en het leek hem leuk om af te spreken. Voor de zekerheid stuurde hij zijn mobiele nummer mee zodat ik hem kon bellen. Maar op dat moment zat ik eigenlijk niet meer op een date met hem te wachten. Bovendien vond ik het allemaal een beetje vreemd. Ik liet dan ook niets van me horen.

Gisteren ontving ik een mailtje van een vrouw met zijn achternaam.
‘Dear K’, schreef ze. ‘Please let me know if you receive this. Kind Regards X’.
‘Vreemd’, dacht ik. Maar ik was ook wel nieuwsgierig. Dat zij familie van hem moest zijn, wist ik bijna zeker. Hij had namelijk een hele bijzondere achternaam. ‘Misschien is hij wel heel erg ziek of zo’, dacht ik en ik vond het meteen een plausibele theorie. ‘Dat was natuurlijk de reden dat hij in december heeft afgezegd’.
Ik mailde dan ook terug naar de vrouw, dat ik het mailtje inderdaad had ontvangen.

Een uur later kreeg ik weer mail van X. Toen ik las wat ze te vertellen had, viel ik bijna van mijn stoel. X bleek de vrouw van de advocaat te zijn en ze was er net achtergekomen dat haar man via verschillende datingsites vrouwen benaderde. Mijn mailadres had ze onthouden en ze realiseerde zich dat het voor mij heel gek zou zijn en heel raar zou klinken, maar ze wilde graag weten of ik hem ontmoet had. Ze drukte me op het hart dat ze echt niet boos op mij was. Ik kon er immers niets aan doen, want ik wist het niet.

‘Djeezus, heb ik weer’, dacht ik om vervolgens al mijn vriendinnen en vader te bellen om de mail te bespreken.
Uiteindelijk besloot ik om haar terug te mailen en alles te vertellen. Onze ontmoeting had gelukkig nooit plaatsgevonden en in tweede instantie had ik hem de laatste keer ook niet terug gemaild.
Een uitgebreide mailcorrespondentie volgde. En zo zat ik ineens in het complete scheidingsverhaal van iemand die ik niet kende, maar waar ik wel enorm mee meeleefde.

Opeens bedacht ik me ook dat vriendin L op dezelfde datingsite had gezeten. Wij zijn een beetje dezelfde types en ik stuurde haar een sms. ‘Lieve L, rare vraag, maar heb jij destijds contact gehad met een Nederlandse advocaat die op de Antillen woonde?’
Binnen een minuut antwoordde ze: ‘Jaaaaaaaaaaaa?!?! Zit in Londen voor werk, ben over een half uur online. Jij ook?’

Een half uur later zaten we op Facebook heen en weer te chatten.
‘Oh my god, oh my god, oh my god’, chatte L terug toen ik haar het verhaal vertelde.
‘Wilde hij met jou ook wandelen in het Vondelpark’, vroeg ze me.
Het bleek dat de advocaat een druk wandelschema ingepland had in het Vondelpark op tweede Kerstdag.
‘Waren we elkaar nog misschien tegen gekomen ook’, zei ik.
‘Ja haha. Trouwens, ik ben volgende week weer terug. Zullen we dan een date plannen?’
‘Goed idee. Hebben we in ieder geval één succesvolle internetdate in het vooruitizcht’.
‘LOL. Wandelen in het Vondelpark?’
‘Prima. Mail jij de advocaat of hij erbij is?’

* Deze column ‘Wandelen in het Vondelpark’ verscheen op 23 oktober 2009 op mijn vorige blog. Een heel leven geleden, een leven waarin ik nog single was, in Amsterdam woonde en internet dates had. Of in mijn geval internot dates. Binnenkort lees je hier een aantal mislukte dates van vroeger. Lijkt me leuk, zo voor de verandering. Hoe het met de advocaat afliep? Geen idee. Zijn ex-vrouw heeft me destijds nog wel geprobeerd te koppelen aan een goede vriend van haar. I kid you not. Hoe gek kan het lopen in het leven? Die blind date heb ik overigens nooit aangenomen.

* * Heb jij ook een dergelijk verhaal? Dan hoor ik het graag! Ik wil een Saturdays Stories maken over rare internetdates! Mail je me?

** Foto © Garden City Consult via Shutterstock.
Volg je Dejlig al op Bloglovin?

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.