TOP
vrienden of familie die een kindje gaan adopteren
Kids Lifestyle

Dingen die je kunt zeggen tegen vrienden of familie die een kindje gaan adopteren

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Zoals ik je al vaker verteld heb, krijg ik best vaak vragen over adoptie van lezers van Karenz. De meeste vragen worden gesteld door mensen die geïnteresseerd zijn in het onderwerp, omdat ze zelf misschien willen gaan adopteren. Of omdat ze twijfelen tussen adoptie en pleegzorg. Maar ik krijg soms ook mail van familie of vrienden van mensen die in een adoptietraject zitten.

Gisteren plaatste ik op mijn Facebookpagina een link naar dit ‘oude’ artikel met dingen die je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren. Als reactie op die post vroeg Natasja me, of ik dan tips had wat je wel kon zeggen. Natuurlijk heb ik die. Ik besloot er een compleet artikel aan te wijden met dingen die je kunt zeggen tegen vrienden of familie die een kindje gaan adopteren. Misschien heb je er wat aan?

Dingen die je kunt zeggen tegen vrienden of familie die een kindje gaan adopteren

Gefeliciteerd dat jullie in afwachting zijn!

Nu zullen de meeste mensen natuurlijk wel denken: ‘Ja logisch toch’. En ja, dat zou het ook gewoon moeten zijn. Logisch. Je bent toch een soort van in verwachting. Ik noem het zelf  ‘in afwachting’.

Achteraf hoorde ik van vriendinnen dat ze best graag een baby shower voor me hadden willen organiseren. Maar bij ons ging alles zo snel, dat dat echt niet mogelijk was. Heb je vrienden of familie waarbij dat wel zou kunnen en denk je dat ze het leuk zouden vinden? Doe het dan! Het is waanzinnig leuk om gewoon hetzelfde behandeld te worden als dat je zwanger zou zijn.

Ik denk aan je.

Of het nou niet lukt met zwanger worden, of iemand heeft net een familielid verloren, of zit in een andere lastige fase.. Soms is het best moeilijk wat je nou tegen iemand moet zeggen. Zelf vond ik het altijd gewoon prettig als mensen laten weten dat ze aan je denken. Dat hoeft helemaal niet elke dag of elke week, maar gewoon af en toe. Bijvoorbeeld door te zeggen: ‘Ik wil er niet de hele tijd naar vragen, maar ik denk wel aan jullie en ik wacht met je mee.’ Dat is fijner dan: ‘Hebben jullie al nieuws?’ Als er nieuws is dat ze kunnen delen, zullen ze dat vast wel doen.

Ik weet dat het niet makkelijk is geweest

Probeer je in je vrienden of familie te verplaatsen. Wat zou jij zelf willen horen? Erken bijvoorbeeld dat het voortraject moeilijk moet zijn geweest. Maar vertel ook dat er binnenkort waanzinnig mooie tijden aan gaan komen. Hoewel je dat heus wel weet, is het toch fijn om te horen.

Hoe voel je je in het traject?

Niet iedereen vindt het even fijn om over gevoelens te praten en eigenlijk hoor ik zelf ook bij die groep. Toch is het fijn om even je hart te luchten. Zo’n voortraject voor adoptie kan best frustrerend zijn. Je wordt toch een soort van binnenstebuiten gekeerd, terwijl bijna elke idioot zo ongeveer zelf een kind op de wereld kan zetten. Jij wil zo graag en moet vervolgens allerlei procedures door. Bovendien zit je continu te wachten. Wachten voordat je op de cursus kan, voordat je aan de gesprekken met de raad kan beginnen en het wachten op het kindje zelf. Het kan fijn zijn om daar even met iemand over te kunnen praten en dat diegene dan niet je eigen partner is. Bovendien is het fijn als mensen oprechte interesse tonen, maar dat geldt natuurlijk voor alles in het leven.

Hebben jullie nog spullen nodig?

Want hé hallo… er komt een kind aan. Er zijn kleren, speelgoed, meubels en ga zo maar door nodig. Wellicht kan je helpen met spullen verzamelen?

Ik heb hier veel aan gehad…

Ben je zelf ouder? Misschien kun je dan vertellen wat je zelf nuttig vond als ouder. Dat kan over spullen gaan, maar ook over tips of boeken. Zelf vond ik het bijvoorbeeld heel fijn dat vriendinnen vertelden welke boeken ik wel en niet moest lezen. Of wat nou echt items zijn die onmisbaar voor hun waren geweest. Gewoon eigenlijk net alsof iemand zwanger is.. Dan zou je dat ook doen, toch?

Wat kan ik voor jullie doen?

Ook dit is natuurlijk een vanzelfsprekende vraag, maar wellicht is er iets waar jij helemaal niet bij stil hebt gestaan wat je zou kunnen doen. Als je uit de VS adopteert, heb je bijvoorbeeld 3 referentiebrieven nodig van vrienden. Misschien zou je een zo’n brief kunnen schrijven?

Ik ken iemand die..

Ken je iemand of een stel dat een kindje heeft geadopteerd? Is het dan een goed idee om je vrienden of familie die in het traject zitten met die mensen in contact te brengen? Omdat ze een positief verhaal kunnen delen of andere tips hebben? Toen wij besloten aan het adoptie avontuur te beginnen, attendeerde een vriendin mij op de columns van Manon Hanssen-Meyering waar ik toen veel aan gehad heb. Uiteindelijk heb ik haar gemaild en kreeg ik een aantal fijne tips van haar.

Positieve adoptie termen

Zoals ik ook al aankaartte in het artikel over wat je niet moet zeggen, is het niet fijn als mensen het hebben over de ‘echte’ ouders van het kind. Tegelijkertijd klinkt biologische ouders weer wat afstandelijk. Zelf noemen wij het buikmoeder of geboortemoeder of -vader.

Ook een vraag als ‘waarom is hij/zij afgestaan’ is niet prettig om te horen. Vooral als het zoals bij Amerikaanse adopties, een weloverwogen keuze van de buikmoeder is geweest. Een kind uit liefde bij een ander gezin plaatsen, omdat je weet dat die er beter voor kunnen zorgen dan jijzelf, is een van de meest onbaatzuchtige beslissingen die je kan maken als mens. Dat is een beslissing die uit liefde is gemaakt. Afstaan klinkt dan ook heel hard. Beter kun je vragen waarom de geboorte ouders een adoptieplan hebben gemaakt.

Of je kunt je afvragen of je er wel naar zou moeten vragen. Zoals ik al eens schreef, delen wij dat verhaal namelijk niet. Omdat het het verhaal is van ons kind en dat we niet willen dat hij het van anderen hoort. Ook weten we niet of hij het zelf met de rest van de wereld zou willen delen. Die keuze is aan hem. Niet aan ons.

Verplaatsen

Zoals ik al eerder schreef; voor eigenlijk alles geldt dat het goed is om je te verplaatsen in de ander. Wat zou je zelf wel en niet willen horen? Hoe zou je je zelf voelen, denk je? En vergeet vooral niet dat de meeste mensen in een adoptietraject er al heel wat jaren op hebben zitten en misschien ook nog wel wat jaren moeten wachten totdat ze eindelijk die grote droom zien uitkomen.

Het is geen makkelijke weg. Maar zoals Zig Ziglar ooit zo mooi zei:

Difficult roads lead to beautiful destinations. The best is yet to come.

Tot zo ver mijn tips. Heb je nog een vraag en/of opmerking? Stel ‘m gerust. Je kunt me ook mailen.

Hier lees je wat ik verder allemaal over adoptie schreef.

Heb jij zelf nog een goede tip die in het rijtje zou passen? Sharing is caring!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Uitgelichte foto 9dream studio via Shutterstock.

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.