TOP
5 veelgestelde vragen over adoptie
Kids Lifestyle Personal

3 veelgestelde vragen over adoptie

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Inmiddels heb je al twee keer een artikel met veelgestelde vragen over adoptie op Karenz. kunnen lezen. Ik gaf het de vorige keer ook al aan, maar ik krijg enorm veel respons op deze artikelen. Vooral over de mail, want het onderwerp leent zich niet altijd voor een publieke reply, maar dat vind ik alleen maar mooi. Er zijn veel mensen met vragen over adoptie, omdat ze zelf (misschien) willen adopteren of omdat een familielid of goede vrienden hebben geadopteerd of dat gaan doen. Ik kreeg bijvoorbeeld een mail van iemand die het lastig vond haar zus dingen te vragen omdat ze nog al gesloten was en dat ze het nu fijn vond de vragen aan mij te stellen. En ja, ik mocht dit voorbeeld noemen 🙂 Vandaag is de derde serie met vragen en de antwoorden daarop aan de beurt. Vandaag zijn het maar 3 vragen en antwoorden omdat ik nog al wat te vertellen had en het artikel anders te lang zou worden. Nogmaals, net als de vorige keren, beantwoord ik de vragen vanuit mezelf en persoonlijk. Iemand anders die een kindje adopteert, zou ze misschien anders beantwoorden. Ben je benieuwd naar de vragen en mijn antwoorden? Ik ga je ze vertellen.

1. Wat is het Haags Adoptieverdrag?

De vorige keer heb ik uitgelegd dat het niet mogelijk is om uit elk land een kindje te adopteren. Vroeger waren de regels voor adoptie heel anders. Ik weet niet of je het je nog kan herinneren, maar een tijd geleden werden mensen door tv programma’s opgeroepen om te adopteren. Daar kunnen we ons nu niet meer zo veel bij voorstellen.

Ook waren er wel wat landen die op een niet zo’n goede manier met adoptie omgingen en er kwamen wat schandalen naar buiten. Zelfs in 2007 kwam er in Frankrijk nog een kindelsmokkelaffaire aan het licht. Niet zo’n prettig idee natuurlijk, dat mensen kunnen frauderen met kinderen. Om dit soort schandalen en mistoestanden zo veel mogelijk te beperken, werd dan ook in 1993 het Haags Adoptieverdrag opgesteld en 66 landen sloten in Den Haag een samenwerking op het gebied van interlandelijke adoptie. Ze maakten afspraken over de adoptieprocedure en besloten dat de belangen en de rechten van het kind centraal moesten staan. Bemiddeling door twijfelachtige organisaties, kinderhandel en bemiddeling uit winstbejag is verboden.

Alle aangesloten landen volgen dezelfde procedure, maar de aangesloten landen mogen wel hun eigen eisen en voorwaarden hebben. In en uit het ene land mag je bijvoorbeeld wel als alleenstaande adopteren, maar in en uit het andere land moet je weer 5 jaar getrouwd zijn en mag je niet gescheiden zijn van een vorige partner.

De belangrijkste uitgangspunten van het Haags Adoptieverdrag zijn:

  • Als de biologische moeder afstand doet van haar kindje, dan moet het goed zijn geregeld. De moeder moet zelf de toestemming geven en moet die toestemming na de geboorte in vrijheid kunnen geven. Ze moet goed voorgelicht zijn en mag niet betaald worden of een andere vorm van tegenprestatie krijgen.
  • Een kindje komt pas in aanmerking voor interlandelijke adoptie als hij/zij niet door de ouders, familie of een pleeg- of adoptiegezin in het land van herkomst kan worden opgenomen. Voor de kindjes die naar het buitenland gaan, is dus geen plek in het eigen land gevonden.
  • Er worden ouders (of een ouder) bij het kind gezocht en niet andersom. Het belang van het kind staat altijd centraal.
  • Voordat het kindje aan de ouders gematcht wordt, mag er geen contact zijn tussen de aspirant-adoptieouders en degene die de zorg heeft over het adoptiekind, tenzij de adoptie plaatsvindt binnen één familie. Voor de VS gelden andere regels, daar kom ik zo op terug.
  • Bepaalde autoriteiten van het land van herkomst en het land van opvang, zorgen ervoor dat het kind aan de aspirant-adoptieouders wordt voorgesteld (op basis van een dossier met gegevens, zonder het kind te zien) en dan kunnen de adoptie-ouders beslissen of zij akkoord gaan. Voor de VS gelden hier ook andere regels.
  • Aan de bemiddeling mogen geen onevenredig hoge kosten zijn verbonden. Niemand mag financieel beter worden van een adoptie.

5 veelgestelde vragen over adoptie deel 2

2. Wat maakt adoptie uit de VS anders dan adoptie uit andere landen?

In de meeste gevallen (99%) kiest de biologische moeder zelf de ouders voor haar kindje uit. Zij is zwanger en besluit dat ze niet zelf voor haar kindje kan en/of wil zorgen. Nadat ze die keuze heeft gemaakt en goed is voorgelicht door de licentiehouder in de VS krijgt zij een stapel met dossiers van ouders. In die dossiers (het zijn eigenlijk boekjes) stellen verschillende ouders zich voor, vertellen ze wie ze zijn, waar ze wonen, laten ze foto’s zien etc. etc. Een moeder kiest uiteindelijk dan zelf de ouders uit waar ze haar kindje graag wil laten opgroeien.

Vooraf heb je wel contact met de moeder, want je gaat met haar skypen als ze met jou kennis wil maken. Er is wel altijd iemand die zo’n gesprek dan begeleid, zodat je als ouders niet stiekem de moeder iets kan beloven of haar onder druk kan zetten.

Nadat de moeder bevallen is, heeft ze nog drie dagen om te bedenken of ze het echt wil. Als dat zo is, dan reis jij als Nederlands stel naar de VS om je kindje te ontmoeten en op te halen.

Als de moeder daar behoefte aan heeft, dan houd je als gezin ook contact met haar. In principe zijn de meeste adopties uit de VS dus open adopties. Sommige mensen spreken de moeder zelfs elke dag, anderen eens in de zoveel tijd en soms houd je contact met een oma of een schoonmoeder.

3. Als je uit de VS of uit Nederland adopteert, zijn de meeste kindjes dan blank?

Laat ik beginnen met te vertellen dat wij zelf geen keuze hebben gemaakt wat voor soort ras of kleur ons kindje heeft en dat gaan we ook niet doen. Elk kindje is welkom. Wij zijn zelf beiden ook gemixt. Ik ben half Iranees, een kwart Duits en Nederlands en mijn man is Nederlands, Armeens en Indiaas. Wij hebben verschillende kleurtjes in de familie en in onze vriendenkring en het maakt ons echt niet uit, maar er zijn mensen die het prettig vinden als hun kindje dezelfde kleur heeft als zij zelf. Dat is prima, dat moet iedereen voor zich besluiten. Ik kan me zelfs voorstellen dat als je in een klein dorp woont en iedereen blank is, dat je je kindje eventueel wilt beschermen tegen discriminatie of zo. Niet dat dat in elk dorp zo is, maar ik denk wel dat je me begrijpt. Iedereen maakt die keuze voor zich en daar is niets mis mee.

In de VS is ongeveer 1 op de 5 kindjes wit, maar de rest is wel gekleurd. Je mag niet je voorkeur uitspreken en je mag ook niet zeggen of je een jongetje of een meisje wilt. Als adoptieouder heb je daarin geen keus, dus als je geen gekleurd kindje wil omdat je zelf blank bent, dan is adoptie eigenlijk niets voor jou. De kindjes uit Nederland zijn bijna allemaal gekleurd. Het zijn vaak kindjes van allochtone ouders of van uitgeprocedeerde asielzoekers. Dat laatste vind ik zelf enorm triest en het breekt mijn hart, maar dat terzijde. Overigens vind ik het van die ouders ook enorm dappere beslissing dat ze hun kindje afstaan. Die beslissing wordt altijd uit liefde en kracht genomen.

Dit was de derde serie met vragen. Zoals ik in het begin al aangaf, komt er heel informatie voorbij en wil ik het hier voor vandaag bij houden.Ik heb dus nog steeds enorm veel vragen niet beantwoord, maar die komen zeker aan de beurt. Hopelijk vonden jullie de vragen en de antwoorden interessant om te lezen.

Heb je nog een vraag over (onze) adoptie (procedure)? Stel hem dus gerust. Veel mensen mailen me met vragen, dat is ook helemaal prima.

Wil je nog eens rustig de eerste serie vragen en antwoorden lezen, dat kan hier:

UPDATE 11/11: Er zijn een aantal dingen aangepast in dit artikel, omdat ze niet (volledig) klopten.

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Foto credits: bovenste foto Bessi, middelste foto Cherylholt, beiden via Pixabay.
Bron artikel: www.adoptie.nl

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

14 COMMENTS
  • Michelle Verdienen
    3 jaar ago

    Ik vind eigenlijk dat iedereen die de financiele mogelijkheden ervoor heeft wel zou moeten beginnen met adopteren. Er zijn zoveel kinderen die het vreselijk hebben in de wereld dat je ze wel moet helpen. Al neem je er een paar huishoudsters voor in dienst!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Daar ben ik het helemaal niet mee eens wat je zegt. En dan heb je de tweede reeks denk ik niet goed gelezen 😉 Ik vind sowieso dat mensen niet zo maar kinderen moeten krijgen, laat staan adopteren.

  • Remco
    3 jaar ago

    Wat een leuke adoptie artikelen schrijf je. Je maakt zo te lezen veel mensen blij en wijzer met de informatie. Top!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Fijn om te horen Remco. Dank je wel voor je reactie.

  • Maris
    3 jaar ago

    Wat is dit (en voorgaande post hier over) super prettig geschreven zeg! Ik was al bekend met de meeste informatie, maar zelden heb ik het zo prettig gelezen. Mijn complimenten!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Dank je wel Maris! Wat een ontzettend fijn en leuk compliment.

  • Kiss & Make-up
    3 jaar ago

    Keep ‘em coming! Wie had gedacht dat deze reeks zoveel succes zou kennen, eh, dit wordt volgens mij echt DE referentie voor mensen die adoptie overwegen.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ah, dat is lief. Er is wel veel informatie te vinden al, maar ik heb nog niet echt lifestyle bloggers gevonden die erover hebben geblogt. Het zijn meer persoonlijke blogs die vertellen over hun eigen procedure.

  • debby
    3 jaar ago

    Wat zijn dit toch boeiende artikelen zeg! De wereld van kinderen is voor mij blanco laat staan over adoptie. Zelf hebben mijn vriend -iets heel anders- weleens nagedacht over pleegzorg.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Wij hebben daar ook over nagedacht, maar het is toch wel heel anders dan adoptie. Ik vind dat mensen die pleegouders worden, overigens WEL een standbeeld verdienen.

  • sunny mama
    3 jaar ago

    Wat op mij het meest indruk maakt in dit blogbericht is dat in de VS moeders die hun kind afstaan zelf een dikke vinger in de pap hebben over waar het kind terecht komt. Over adoptie weet ik weinig af, maar vanuit die onwetendheid lijkt mij dat een bijzonder bevorderlijke situatie voor zowel het kind als de moeder.
    De moeder kan zodoende beter berusten in haar keuze en het kind weet waar het ‘vandaan’ komt en weet ook waar het met vragen daaromtrent terecht kan.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ja dat klopt. Dat was ook iets dat ons enorm aansprak. Wij willen ook graag contact houden als zij dat ook wil. Mijn vaders familie woont in de VS, dus in principe gaan we er ook vaak naar toe.

  • Chris
    3 jaar ago

    Is een open adoptie uit de VS uiteindelijk ook beter voor het kindje? Deze heeft als ik het goed begrepen toch meer informatie over zijn biologische afkomst.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Er zijn inderdaad wel onderzoeken die uitwijzen dat alle drie de ‘partijen’ kindje, biologische moeder en ouders zich beter kunnen berusten in de adoptie. Het is natuurlijk heel prettig als je contact kan onderhouden, maar dat is niet bij alle adopties mogelijk. In veel landen worden kindjes te vondeling gelegd en ook in de US zijn er moeders die een gesloten adoptie willen.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.