TOP
5 veelgestelde vragen over adoptie deel 2
Kids Lifestyle Personal

5 veelgestelde vragen over adoptie

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Anderhalve week geleden heb je hier de antwoorden op 5 veelgestelde vragen over adoptie kunnen lezen. Toen ik dat artikel plaatste, wist ik dat ik niet alle vragen beantwoord had, maar ik had niet kunnen bedenken dat er naar aanleiding van die post nog meer vragen zouden komen. Dat bleek dus wel zo te zijn. En daarom kom ik vandaag met een tweede deel en zoals het er nu naar uitziet, zal ik binnenkort ook wel met een derde deel komen :). Nogmaals, net als de vorige keer, beantwoord ik de vragen vanuit mezelf en persoonlijk. Iemand anders die een kindje adopteert, zou ze misschien anders beantwoorden. Ben je benieuwd naar de vragen en mijn antwoorden? Ik ga je ze vertellen. Lees je mee?

1. Adopteer je om een kind te helpen?

Een van de dingen die mensen meteen tegen je zeggen als je een kindje gaat adopteren is: ‘Oh wat fijn voor dat kindje. Wat boft het dat het bij jullie terechtkomt’, of iets in die trant. Superlief dat mensen zo denken, maar ik vind dat het andersom het geval is. Wij boffen dat het kindje bij ons terechtkomt en niet andersom. Het kindje kiest er niet voor, wij wel. En wij adopteren niet uit liefdadigheid. Wij adopteren omdat we graag een kindje willen en het op de gewone manier niet lukte. Nou is het wel zo, dat ik vroeger altijd een heel groot gezin in mijn hoofd had en had bedacht dat ik dan een soort Josephine Baker of Angelina Jolie zou worden met biologische en geadopteerde kindjes, dus voor mij was adopteren een logische stap. Gelukkig was dat het voor Mark ook. We vinden het hartstikke fijn dat deze mogelijkheid er is.

Overigens zijn er wel mensen die een kindje adopteren omdat ze gewoon hartstikke goede mensen zijn. Bij ons op cursus zat een stel dat al drie kinderen van zichzelf had en nog een vierde wilde adopteren omdat ze vonden dat ze genoeg ruimte hadden en nog graag een kindje een huis wilde geven. En er zijn mensen die bewust een kindje met Down of HIV adopteren of een kind dat niet kan horen. Ik vind dat ontzettend knap en ik heb bewondering voor die mensen. Van mij mogen dat soort mensen een lintje en een standbeeld.

2. Waarom kost adopteren zo veel geld?

De meeste mensen reageren behoorlijk geschrokken als je vertelt hoeveel geld een adoptie procedure kost. Wij schrokken daar in het begin ook wel van natuurlijk. De reden dat de introductie bijeenkomst en de cursus in Nederland geld kost, is aan de ene kant omdat bij het ministerie en de Stichting Adoptie voorzieningen mensen werken die betaald moeten worden. Het zou een beetje raar zijn als het gratis zou zijn. Ook denk ik, maar dat is een aanname, dat er toch gezorgd wordt voor een kleine drempel. Anders kan iedereen die cursus gaan doen, ook als je gewoon geïnteresseerd bent in adoptie en niet echt van plan bent een kindje te adopteren.

De kosten in het buitenland zijn met name juridische kosten. In de VS, waar wij vandaan adopteren, zijn de juridische kosten nou eenmaal heel hoog. Maar ook een land als China is niet echt goedkoop. In China moet je van de overheid een hele verplichte toeristische tour langs alle highlights in het land doen dat natuurlijk ook geld kost.

Ook geef je veel geld uit aan je verblijf in het land zelf als je een kindje gaat ophalen. In sommige landen moet je ook best lang blijven, in bepaalde landen zelfs een jaar (!). In de VS blijf je ongeveer een maand tot zes weken.

3. Mag je zelf een kindje uitkiezen?

Nee, dat mag niet. In andere landen mag dat wel, maar in Nederland niet. En terecht, want dan zou het een soort beauty contest kunnen worden. Je mag ook niet zeggen of je een jongetje of een meisje wilt (ook terecht), maar je mag wel zelf voor een land kiezen. Sterker nog; dat moet. Als je voor een land kiest, dan kies je ook voor een bepaalde vergunninghouder die voor jou gaat bemiddelen in het buitenland. Er is natuurlijk een maar, als je voor een Nederlandse adoptie kiest, dan heb je geen vergunninghouder nodig.

veelgestelde vragen over adoptie

4. Wat is een vergunninghouder?

Zoals ik net al zei, kies je eerst voor een land waar je vandaan wilt adopteren en aan dat land is een vergunninghouder verbonden. Er is bij bepaalde landen wel overlap, die landen worden door twee vergunninghouders vertegenwoordigd, dus dan kies je voor de licentiehouder waar je het beste gevoel bij hebt.

De vergunninghouder is een organisatie die van het Ministerie van Justitie en Veiligheid een vergunning heeft gekregen om voor ouders te bemiddelen.

Vroeger waren er geloof ik wel meer dan 30 vergunninghouders in Nederland, inmiddels zijn dat er nog maar 5; de Nederlandse Adoptiestichting, Stichting Meiling, a New Way, Stichting Wereldkinderen en Stichting Kind en Toekomst. Helaas is vorig jaar ook de vergunninghouder Stichting Afrika gestopt met haar werkzaamheden omdat de landen Kenia en Oeganda geen adopties meer toestaan.

A New Way is de jongste vergunninghouder, die bestaat nog maar een paar jaar en bemiddelt alleen maar voor de VS. De andere vergunninghouders bemiddelen voor meerdere landen.

5. Hoe heb je je land gekozen?

Dat had eigenlijk meerdere redenen. Wij hadden in eerste instantie voor onszelf een paar landen genoteerd. Mark’s vader was half Indiaas en een van onze beste vrienden is Indiaas, dus dat leek ons wel mooi. Helaas staat ook India geen adopties meer toe en kon je alleen nog maar een experimentele procedure opstarten. Dat betekent dat het wel eens heel lang kan gaan duren.

We dachten aan Kenia, maar Kenia veranderde opeens haar regels en stond geen interlandelijke adoptie meer toe. Hierover kun je ook lezen in de column van Manon voor Jan Magazine.

Ook hadden we Turkije op ons lijstje staan omdat we een band met Turkije hebben. Alleen werden de regels voor Turkije opeens veranderd. Dat gebeurt continu. De regels veranderen waardoor adoptie uit een bepaald land ineens niet meer mogelijk is.

We dachten aan Haiti, maar voor Haiti moet je 5 jaar getrouwd zijn en we zijn pas 3 jaar getrouwd. Mark heeft in Hongarije gewoond, maar als we voor die procedure waren gegaan hadden we een kindje van 6 gekregen en dat wilden we niet. Bovendien heeft Hongarije veel broertjes en zusjes (mochten we niet) en veel kindjes die uit huis geplaatst zijn vanwege huiselijk geweld. Daar moet je best sterk voor in je schoenen staan.

Mijn vaders familie woont in de VS en via medecursisten zijn we ons toch maar eens in de VS gaan verdiepen. In eerste instantie dachten we dat we niet voor de VS in konden kiezen vanwege de Nederlandse regels, maar we bleken toch voor een uitzondering in aanmerking te komen. Bovendien is de Amerikaanse procedure net even anders en dat sprak ons enorm aan.

Wat die procedure anders maakt daar zal ik de volgende keer over vertellen, maar om een lang verhaal kort te maken; eigenlijk kies jij niet voor een land, maar het land kiest jou :). Dat is wellicht wat overdreven, maar er zit ook een kern van waarheid in. Als je niet een ontzettende voorkeur voor een land hebt, dan is het een beetje zo. Er zijn vanuit de verschillende landen verschillende regels en voor sommige landen kom je dus gewoon niet in aanmerking. Er zijn landen waar je een vast contract moet hebben (China), moslim moet zijn (inmiddels alle moslim landen behalve Turkije), 3 tot 5 jaar getrouwd moet zijn, er een half jaar tot een jaar moet verblijven, onder een bepaald BMI moet zitten (ja echt), maximaal of minimaal zo en zo oud moet zijn, niet gescheiden mag zijn, het katholieke geloof en een brief van de kerk moet hebben (de Filippijnen) en ga zo maar door. En dan voldoe je aan al die regels en dan worden ze veranderd….

Bovendien voel je je niet bij elk land licentiehouder even goed en wij hadden meteen een goed gevoel bij a New Way. De keuze werd dus eigenlijk voor ons gemaakt.

Dit was de tweede serie met vragen. Onbewust is het een veel langer artikel geworden dan ik in eerste instantie gedacht had. Ook heb ik dus nog zo’n 10 vragen niet beantwoord, maar die komen aan de beurt. Hopelijk vonden jullie de vragen en de antwoorden interessant om te lezen.

Heb je nog een vraag over (onze) adoptie (procedure)? Stel hem dus gerust. Veel mensen mailen me met vragen, dat is ook helemaal prima. 

Wil je nog eens rustig de eerste serie vragen en antwoorden lezen, dat kan hier:
5 veelgestelde vragen over adoptie

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Foto credits: Cherylholt via Pixabay.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

23 COMMENTS
  • Chris
    4 jaar ago

    Het lijkt me lastig als elke keer de regels veranderen. Kan dat ook gebeuren als je al verder in de procedure bent?

  • Linda
    4 jaar ago

    Vind het zo interessant om je artikelen over jullie adoptie-procedure te lezen! Ben ook zo benieuwd hoe het verder gaat, ik blijf je volgen hoor! Mooie foto trouwens van dat jongetje met dat beertje…

  • Nicole
    4 jaar ago

    Ik vind het zo interessant om te lezen en je bent ook heel duidelijk.
    Bedankt dat je zo mijn horizon ook weer verbreed.

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Dat is leuk om te horen Nicole. Jij bedankt voor je fijne reactie.

  • Annette
    4 jaar ago

    Wat een goed artikel ik ben toch weer een hoop wijzer geworden. 🙂

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Dat is fijn om te horen Annette!

  • Frederique
    4 jaar ago

    Wat komt er enorm veel bij kijken zeg. Wel erg interessant om te lezen! Ik wist ook niet dat bepaalde landen geen adopties toestaan..

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      In principe is het zo dat kindjes eerst in het land van herkomst blijven, maar als dat niet lukt dan hebben de meeste landen een adoptieverdrag. Alleen hebben veel landen dan weer rare regels, waardoor ze het best lastig maken. Ik vind die regels echt frustrerend, maar ook de Nederlandse regels zijn op sommige vlakken absurd.

  • Anita
    4 jaar ago

    Het lijkt mij echt een heftige periode waarin je steeds maar moet afvragen of de keuze die je hebt gemaakt wel zou kunnen. Fijn dat nu in ieder geval de landkeuze vaststaat en de procedures allemaal lopen.

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Ik vond die landenkeuze uiteindelijk niet zo moeilijk hoor. Het is alleen jammer dat veel landen zo moeilijk doen. Maar dat zegt meer over die landen eigenlijk. En Nederland heeft zelf ook een aantal regels die ik eigenlijk niet zo sympathiek en vrij ouderwets vind. Net zoals we ontzettend achterlopen met kraamzorg en fertiliteit, lopen we op het gebied van adoptie ook achter.

  • diana
    4 jaar ago

    ook deze vragen weer interessant om te lezen. Ik blijf me verbazen over de moeilijke procedure.. Is het niet dat er heel veel kindjes juist een thuis nodig hebben? ik snap wel dat niet gewoon iedereen zomaar een kindje kan adopteren, maar nu heb ik het gevoel dat er aan de ene kant heel veel ouders zijn die graag ene kindje willen, en aan de andere kant veel kindjes die een thuis nodig hebben, maar dat het door allerlei stomme regeltjes (en absurd hoge kosten) niet kan..

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Dat ben ik helemaal met je eens hoor. Vooral regels als ‘je moet moslim/katholiek zijn’ vind ik echt absurd. Dan vind je je geloof dus belangrijker dan kindjes die eenzaam in een tehuis zitten. De kosten vind ik overigens wel een ander verhaal. Dat is nou eenmaal zo. De regels vind ik veel stommer.

  • Kiss & Make-up
    4 jaar ago

    Leuk dat er zoveel reactie op dat artikel kwam! Ik had er eigenlijk ook niet echt bij stilgestaan dat adopteren zo’n dure affaire is.

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Nee, dat verbaast veel mensen. Ook omdat ze denken dat het een soort ontwikkelingshulp is, wat dus echt niet zo is.

  • Inge | wintergeluk
    4 jaar ago

    Wauw wat interessant om te lezen. Ik hoorde gisteren (héél toevallig) dat mijn neef ook in de procedure zit om een kind te adopteren, dus ik ga dit zeker volgen! 🙂

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Oh spannend! Dan ga je het van dichtbij meemaken. Hoe ver zit hij in de procedure?

  • sunny mama
    4 jaar ago

    Er komt wel heel veel bij kijken, bij zo’n adoptie. Enerzijds terecht natuurlijk, maar anderzijds lijkt het me een doolhof aan regels en eisen waar je misschien moeilijk je weg in kunt vinden. Waar ik het heel moeilijk mee zou hebben, zijn de regels die voortdurend veranderen!

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Die opmerking dat dat terecht is, daar kom ik de volgende keer uitgebreid op terug 🙂

  • Judith
    4 jaar ago

    Daarom Amerika dus.. mooie keuze, is ook cultureel gezien misschien wel het dichtste bij. Klinkt raar maar dat blijkt vaak nog wel een dingetje te zijn. Ik ben heel erg benieuwd naar je volgende vragen. Ik wilde altijd adopteren, geen eigen kinderen. Grappig. Anders gelopen 😉 Maar je moet toch max 40 zijn bij adopteren?

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Nee hoor, 46 is pas de grens. 40 is vanuit Nederland wel de grens voor een baby. Maar daar valt ook een mouw aan te passen. En dat vind ik trouwens wel de allerbelachelijkste adoptie regel. Wij zijn ook het enige land dat die grens heeft.

  • debby
    4 jaar ago

    Wat ontzettend mooi en interessant om te lezen zeg. Vooral het 1e stukje vind ik zo mooi. Er is weer een beetje meer duidelijk voor mij over adoptie

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Dat eerste stukje was ook een beetje naar aanleiding van jouw reactie van de vorige keer. Die reactie krijgen we heel vaak en ik wil dat de wereld uit helpen. Het is fijn dat kindjes een plek krijgen, maar als ouder doe je het daar niet voor.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.