TOP
touwtje uit de brievenbus
Editorial Kids Personal

Het touwtje uit de brievenbus

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Toen ik opgroeide, woonden wij aan een pleintje in een jaren 70/80 wijk in een klein dorp tussen Arnhem en Wageningen in. Ik kon er heerlijk buitenspelen, had vriendjes en vriendinnetjes die ook aan het plein woonde en er was altijd wel een moeder of vader thuis om op te letten. De woningen van waren drive-in woningen en de keukens keken uit op het pleintje. Het was er dus hartstikke veilig. Er reden nauwelijks auto’s en de auto’s die er reden, reden langzaam. Er waren nog niet eens verkeersdrempels. Dat was niet nodig. Er kwamen bijna geen vreemde mensen op het pleintje en als er wel een vreemd iemand liep, kwam een van de ouders meteen naar buiten.

Veiligheid

Ja, we werden wel gewaarschuwd voor kinderlokkers, dus dat speelde al wel. En we mochten niet van het pleintje af. We moesten op het plein blijven spelen. Als ik terugkijk naar mijn jeugd, voelde ik me enorm veilig. Ik liep naar buiten en ik kon spelen. Er hing een touwtje uit de brievenbus zodat ik altijd weer naar binnen kon en bij vriendjes en vriendinnetjes hoefde je ook niet aan te bellen. Je liep achterom of je kwam met het touwtje uit de brievenbus binnen. De ouders van mijn vriendjes noemde ik allemaal oom en tante en het leek ook meer alsof ik in een commune woonde, dan in een dorp.

Diefstal

Je fiets liet je gewoon open staan. Er zat wel een slot op je fiets, maar dat was zo’n matig slot, dat je het met een ferme trap open zou kunnen krijgen. Maar er werden sowieso geen fietsen gejat. Ik kan het me tenminste niet herinneren. Ook inbraken staan niet in mijn geheugen. Mijn vader had een winkel in de stad en die was wel goed beveiligd, want daar werd wel gejat. Maar in ons dorp? Misschien gebeurde het wel, maar ik kan het me niet heugen.

Kindvriendelijke buurt

Toen wij op zoek gingen naar een koophuis, was een van mijn eisen dat ons kind, net als ik vroeger, de deur uit kon lopen en op straat kon spelen met zijn vriendjes. Het nieuwe huis moest in een kindvriendelijke omgeving staan. ‘Een kindvriendelijke buurt’, vroeg een van mijn vriendinnen mij. ‘Je bedoelt een buurt met veel kinderen?’ Ja, ook, maar ik bedoelde vooral een buurt waar kinderen veilig buiten kunnen spelen. Ze zullen er vast nog wel zijn, die kindvriendelijke buurten, maar.. vertelden vrienden ons…die veiligheid van vroeger die is sowieso niet meer. Je kunt je kind niet zo maar meer buiten laten spelen. Je moet je kinderen echt beter in de gaten houden. Er lopen zo veel gekken rond. En hoewel we dat eigenlijk wel wisten, was dat toch een eye opener.

Het pleidooi van Jan Terlouw

Afgelopen woensdag hield Jan Terlouw een prachtig pleidooi bij De Wereld Draait Door. Als je het nog niet gezien hebt, moet je het zeker even terugkijken. Jan Terlouw is met zijn boeken Oorlogswinter en Briefgeheimen toch een van mijn jeugdhelden, maar door die interessante, intelligente, elegante man zo’n mooi emotioneel pleidooi uit zijn hoofd te zien voordragen, steeg hij weer duizenden punten in mijn achting. Wat een bewondering heb ik voor hem zeg. Wat een bewondering heb ik voor zijn pleidooi.

Het touwtje uit de brievenbus

Maar hoe graag ik het ook zou willen; de herinvoering van dat touwtje uit de brievenbus, ik durf het niet meer. De wereld is veranderd. Nederland is veranderd. Het is niet meer veilig. Ik maak me zorgen om pedofielen, ongelukken, inbraken, berovingen, ontvoeringen en zelfs om aanslagen. Jan Terlouw heeft gelijk: Het vertrouwen is weg. En dat is heel jammer en verschrikkelijk zonde. Maar ik denk ook dat dat komt omdat er minder sociale controle is. Veel moeders werken en er is minder toezicht op kinderen. Ik weet niet of we dat gaan oplossen door weer touwtjes uit onze brievenbus te hangen.

Ik durf dat niet meer. Ik durf de achterdeur niet meer open te laten. Ik durf mijn zoon straks niet alleen op straat te laten spelen. En dat is ontzettend verdrietig, want ik had hem die veiligheid, die ik als kind ervaren heb, zo ontzettend graag gegund.

Laat jij je kind nog alleen op straat spelen? Of zou jij een touwtje uit je brievenbus laten hangen? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Side note: Tijden veranderen. Als je naar Het Dorp van Wim Sonneveld luistert dan zie je ook al hoe anders het nu is vergeleken met toen.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Uitgelichte foto © Elipetit via Shutterstock

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

15 COMMENTS
  • Claire
    3 jaar ago

    1 mooi pluspunt dat gepaard ging met ons vertrek uit Amsterdam (en waar we echt naar gezocht hebben) is dat kinderen in ons straatje vanaf 4 jaar alleen buiten kunnen spelen, fietsen en voetballen, etc. Extra mazzel dat er ook nog veel leuke kinderen wonen én dat zij elkaar opzoeken, zonder hulp van de ouders. Maar jullie hebben de duinen en het strand als speeltuin, wat is nou mooier dan dat voor een kinderen?! ♡♡♡

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Dat is ook prachtig, maar daar ga je je kind toch echt niet alleen laten spelen? Zonder toezicht?

    • Claire
      3 jaar ago

      haha nee zeker niet! ik bedoel maar: iedere omgeving die je kiest voor je kind heeft zo z’n plus- én minpunten. wij zijn heel blij met vrij spelen en bij elkaar naar binnen lopen maar missen de zee. fijne dag! xc

  • Merel
    3 jaar ago

    Zijn pleidooi ontroerde me heel erg, maar deed me ook beseffen dat we daar best gedeeltelijk naar terug mogen. Wel een goed punt wat je aanhaalt: bijna elk gezin draait op tweeverdieners. Dus wie heeft nog in de gaten wat er in de buurt gebeurt? Ik denk dat het zinvol is in elk geval weer terug te gaan naar de tijd dat je buren nog echt kende en zo bij elkaar binnenliep. Wat Lori zegt, media maken ons ook gek. Die gooien alles maar de wereld in, soms ongefundeerd. In elk geval schudde zijn verhaal mij wel wakker. Ik ga eens wat vaker bij de buren op bezoek, terug naar echt mensen leren kennen ipv altijd maar te druk te zijn.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ja, ik denk dat doordat de sociale controle ontbreekt het ook echt onveiliger is geworden. Daarom zijn buurtborrels en whatsapp preventie wel echt een goed idee.

  • YuStSoMe
    3 jaar ago

    Mooi stuk. En ja Jan Terlouw is ook mijn schrijver… dat boek zit in mijn geheugen gegrift. Prachtige woorde, brok in mijn keel… die man kan mooi praten, niet in de kwade zin. Ik had vroeger een sleutel om mijn nek. Ik kan mij wel wat herinneren van vroeger, niet veel…

  • Annette
    3 jaar ago

    Tjsa ik had ook nog wel het touwtje uit de brievenbus hangen toen mijn kinderen klein waren 🙂 ze moesten inderdaad in de straat blijven maar het speeltuintje lag net om de hoek, kon ik net niet zien vond ik al lastig dus moesten ze zich elke 20 minuten melden hahaha maar goed ik snap het. Zou het nu denk ik ook niet meer doen. Zelf woonde ik vroeger aan de hei. We speelden altijd op de hei maar wel altijd in een groep dat werd ons toen ook al op het hart gedrukt want ja kinderlokkers had je toen ook al moeten ‘hele enge mannen’ zijn geweest….. 😉

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ik woonde ook vlakbij een hei, maar ik mocht daar pas alleen naar toe toen ik een jaar of 11 was.

  • Jacqueline
    3 jaar ago

    Wij hebben een deur waarvan je de bovenkant open kan zetten. Dus die stond ’s zomers altijd open als de kinderen buiten waren. Meestal liet ik de tussendeur naar het halletje bij de voordeur dan ook open, maar een keer was die dichtgewaaid. Ik zat een meter van die tussendeur vandaan en had niet door dat er iemand het halletje in was gekomen en ons modem uit de meterkast jatte….
    Dus tegenwoordig blijft de deur dicht en nemen de kinderen maar een sleutel mee.

    Vanaf een jaar of 4 liet ik mijn kinderen alleen buiten spelen voor de deur (rijden bijna geen auto’s) en zo steeds een stukje verder. Nu mijn dochter van 13 ’s avonds alleen naar voetbaltraining gaat en terug, maak ik me weleens zorgen. Maar dat is vooral vanuit mijn eigen nare ervaringen op die leeftijd, ik heb niet het idee dat het nu minder veilig is.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Precies om dat soort dingen. Mensen zijn zo veel brutaler.

  • Marijke
    3 jaar ago

    Ik woon aan het leukste plein van Nederland. Met een geweldig speeltuintje, en aan een “weg” waar alleen bestemmingsverkeer komt. Echt super. Mijn oudste speelde al vanaf 3 jaar alleen buiten. Ik hielp alleen met oversteken, omdat er toch af en toe een auto rijdt, en uit het raam hield ik haar in de gaten als ik boven nog even snel een was wegwerkte ofzo. Mijn jongste mag ook alleen (of samen met zijn zus) Want we wonen nog steeds op dezelfde plek.
    Een jaren 70 woning overigens. En ja ik laat dan de voordeur openstaan, want ik heb geen touwtje. Maar ik ben natuurlijk ook de meeste naieve moeder van de wereld, want hier is het wel veilig…….en ik heb gewoon stiekem een enorme hang naar vroeger en de snelheid en veiligheid van die tijd…..jaren 80/70 of eerder, maakt me niet uit. Maar toen het nieuws langzamer ging en de wereld nog vriendelijker (leek)

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Wat heerlijk om zo te wonen. En dat gevoel zo te ervaren. Fijn dat je je kinderen dat kunt meegeven.

  • Poeh, lastig. Mijn kids zijn nog te klein om alleen buiten te spelen, dus dat gaat hier nog niet echt op, maar ik sta er niet onwillend tegenover. Voor ons huis is een leuk speeltuintje, dus daar kunnen zij fijn spelen. Een touwtje in de brievenbus zou ik dan weer niet willen, maar de achterdeur staat bij ons in de lente/zomer overdag (als we thuis zijn) eigenlijk altijd open. Dan kunnen de kids achterom zelf naar binnen komen. Ik ben niet heel bang voor gekkigheid eerlijk gezegd, bij ons in de wijk komen wel eens wat inbraken voor, maar verder eigenlijk niet.

  • Ik denk ook wel daarbij dat je als kind sowieso minder angst ervaart, dus dat je daardoor denkt dat het vroeger veiliger was (want gekke mensen zijn er altijd al geweest). Plus de media. Die maakt ons ook extra bang door alle nare verhalen. Dus of het écht veiliger is dan vroeger, dat weet ik nog zonet niet.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Als je kijkt naar hoe er nu soms huizen worden overvallen (vooral hier in de buurt, want we wonen naast Aerdenhout en Bloemendaal), dan is dat echt een stuk bruter dan vroeger. Vroeger was er ook echt meer sociale controle. Dat is nu een stuk minder. Buren kennen elkaar soms niet eens.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.