TOP
energie verdelen
Column

‘Over je energie verdelen’ (en over karma en het universum, ook dat nog)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

De jongen die voorbij liep, was me anders waarschijnlijk nooit opgevallen. Maar om wat hij deed, voelde ik de noodzaak om te reageren. Om vervolgens mezelf af te vragen of dat wel zo verstandig was. Over je energie verdelen (en over karma en het universum). Ik vertel je erover in deze persoonlijke column..

Ook leuk om te lezen: ‘De Savasana’ (over die keer dat ik weer ging bikram yoga’en)

Over je energie verdelen

Het is woensdag en ik heb de peuter op bed gelegd voor zijn middagdutje. Ik hoor hem nog wat pruttelen door de babyfoon als ik de kamer inloop. Toevallig kijk ik tegelijkertijd uit het raam naar de straat, maar omdat ik zelf achter de kamer en suite deuren sta, zie je mij waarschijnlijk niet vanuit de voortuin. Er loopt iemand voorbij. Die iemand is een jonge jongen. Eigenlijk best een onopvallend type. Hij was me normaliter waarschijnlijk niet opgevallen. Maar opeens registreerde mijn hersenen dat hij zijn arm optilde. Ik keek naar zijn arm en zag dat hij in zijn hand een blikje red bull had.

Hoewel alles razendsnel ging, wist ik dat hij aan het mikken was. Ik voelde mijn hartslag versnellen. En ja hoor, hij mikte het blikje onze voortuin in. Waarschijnlijk probeerde hij de pot – die naast ons bankje voor het raam staat met een olijfboompje erin – te raken. Maar daarin faalde hij jammerlijk. Het blikje kwam ergens halverwege onze voortuin terecht. In het grind.

Dit pik ik toch niet! Wat denk je wel?

“Wel gofferdegloeiendpestkereltje”, of iets in die trant moet er uit mijn lippen zijn gekomen. Dit pik ik toch niet! Wat denk je wel? Eigenlijk voelde ik de behoefte om naar buiten te stormen. Ik haalde ‘m nog wel in, die onbenul. Dan zou ik ‘m wel even vragen, waar het precies in zijn opvoeding was misgegaan. Eikeltje.

Ik wilde mijn sleutel van de trap pakken, maar die lag er niet. ‘Waar heb ik die voor het laatst neergelegd’, vroeg ik me af. En terwijl ik aan het zoeken was, zakte mijn initiële boosheid al een beetje weg. Het mailtje dat ik nog aan een opdrachtgever moest sturen, passeerde mijn gedachten. Daar moest ik mijn hoofd even goed bijhouden. Ik dacht aan de peuter die ongetwijfeld vandaag nog wel een driftbui zou krijgen en waar ik nog wat energie voor moest bewaren. ‘Pff, wat ben ik moe’, realiseerde ik me. Om vervolgens te bedenken dat het me veel minder energie zou kosten als ik nu gewoon naar buiten zou lopen, het blikje zou oprapen en in de vuilnisbak zou gooien.

‘Opgewonden standje’ is mijn middelste naam

Dat ik nu wel boos op die jongen zou kunnen worden, maar dat ik daar uiteindelijk ook mezelf mee heb. Mijn man zegt het altijd en mijn man is mijn goeroe, maar ik luister vaak zo slecht naar hem. Nu hoorde ik zijn woorden wel. “Je hebt maar zo veel energie op een dag. Het is aan jou hoe je die energie verdeelt en waar je voor kiest aandacht aan te besteden.”

Ik liep naar buiten, raapte het blikje op, gooide het in de grijze bak en was heel trots op mezelf. Wat voelde ik me opeens verstandig en volwassen. Echt een voorbeeld. Opgewonden standje is namelijk mijn middelste naam, moet je weten.

Zo’n enorme hoop die je maar lastig van je schoen afkrijgt.

Vervolgens hoopte ik ook dat karma en het universum het pestkereltje wel een lesje zouden leren. Dat hij 10 meter verder in een gigantische flats met verse hondenpoep zou stappen. Van die zachte verse stinkende hondenpoep van een grote hond. Een Mastiff of een Deense Dog. Zo’n enorme hoop die je maar lastig van je schoen afkrijgt.

Want hé… Ik ben ook maar een mens.

***

Hoe zou jij reageren? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Uitgelichte foto Hatchapong Palurtchaivong via Shutterstock.

 FacebookInstagram & Bloglovin’ ♥

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.