TOP
brief rsj
Editorial

Geachte mevrouw Calkoen (open brief aan de RSJ betreft haar conclusie)

OPEN BRIEF

Geachte mevrouw Calkoen,

Wij kennen elkaar niet, maar ik wil wel even met u praten en ik hoop dat u dit keer wel de tijd heeft om te luisteren. Ik schrijf u deze open brief in reactie op uw rapport en de wijze waarop de RSJ dit afgelopen woensdag de wereld in heeft geslingerd.

Mijn naam is Karen Gregory-Cohen en ik ben moeder van een prachtige zoon van viereneenhalve maand oud. Geadopteerd uit de USA. Ik sta onder aan die toren van waaruit u uw boodschap de wereld in heeft geslingerd. Met mijn voeten op de grond.

Na een hele uitgebreide en zeer zorgvuldige procedure te hebben doorlopen – opgezet en begeleidt door het ministerie van Justitie, de Raad van de Kinderbescherming en Stichting Adoptievoorzieningen, de vergunninghouder hier in Nederland en de adoptieorganisatie in de USA- mochten wij na drie jaar ons kindje uit Amerika adopteren. Voor alle bij dit intense proces betrokken instanties is volkomen duidelijk dat onze zoon hiermee gebaat is. En ik wens hem toe dat de zorgvuldigheid die in zijn dossier terug te vinden is, hem later zal helpen deze wending in zijn leven een plek te geven.

U heeft waarschijnlijk geen idee, maar u heeft mij en velen met mij enorm gekwetst.

Sterker nog u heeft honderden, misschien wel duizenden adoptiekinderen en -ouders pijn gedaan. En daarbij de toekomst van vele adoptabele kinderen in de waagschaal gesteld. Ik vraag me af waarom?

Als positief ingesteld mens ga ik ervan uit dat u dat niet opzettelijk heeft gedaan. Maar u spreekt wel namens een instantie die is gevraagd om aan te geven hoe kinderen in de toekomst nog beter beschermd kunnen worden binnen adoptieprocedures. En dan vraag ik me dus af of u dan niet wat zorgvuldiger te werk had kunnen gaan.

Uw ultieme opdracht in het leven, als kinderrechter en als vertegenwoordiger van het RSJ lijkt het mij om kinderen te beschermen.

Echter, afgelopen woensdag moesten honderden adoptie ouders door uw toedoen hun kinderen in allerijl voorlichten en voorbereiden op reacties uit de omgeving. Zij moesten gesprekken met hun (puber)kinderen voeren omdat u, zonder deze kinderen vooraf in bescherming te nemen, uw conclusie, die hen wel degelijk aanging en raakte, wereldkundig maakte. En dat valt u zeer te verwijten. Hoe zou u zich als ouder voelen als u uw kind zou moeten uitleggen dat het niet terug gestuurd gaat worden naar het geboorteland?

Sterker nog; het lijkt erop dat u, alvorens het rapport naar buiten kwam, met uw onderzoekers en uw afdeling communicatie een communicatiestrategie had opgezet en al interviews had gegeven. Heeft niemand u erop gewezen dat dat wellicht niet handig was? Want dit neigt naar ter meerdere eer en glorie van uzelf en de organisatie waarvoor u staat. Ik vraag me oprecht af hoe u dat zelf die woensdagavond na het verschijnen van het rapport en voor het slapen gaan heeft goed gepraat?

Maar goed; dat is water onder de brug nu.

Laten we het advies dat u namens het RSJ heeft gegeven samen bespreken.

Ik zal niet uitgebreid ingaan op het feit dat er een nogal eenzijdig en oud wetenschappelijk onderzoek is gebruikt dat een groep kinderen in beeld brengt die onder hele andere omstandigheden en met hele andere uitgangspunten naar Nederland is gekomen. Een oud onderzoek dat u dat als basis hanteert voor een toekomstbeeld, terwijl de wereld natuurlijk niet heeft stilgestaan. Opvallend is daarbij dat u pagina’s lang verhaalt over alle negatieve aspecten en slechts een klein aantal besteedt aan de positieve kanten (tel het zelf nog maar even na). Dat dat uit balans is snapt iedere kip lijkt mij, maar het is wel nodig om uw hink-stap-sprong onderzoek te onderbouwen. Hier zal een wetenschappelijk onderzoeker ongetwijfeld op aan slaan en gehakt van maken, als dat niet al gebeurd is.

Ik wil met name ingaan op uw “onderzoek” en de zorgvuldigheid die daaraan vooraf is gegaan als het gaat om de USA procedure. Ik wil u graag spreken over de mening die u ventileert over de wijze waarop invulling wordt gegeven aan het bestaan van internationale adopties vanuit de USA, de wijze waarop invulling wordt gegeven aan contact voor geboorte en de wijze waarop de USA als verdragsland invulling geeft aan subsidiariteit.

Daarnaast wil ik ingaan op de hoge mate van navelstaarderij op de Nederlandse vierkante centimeter op de wereld. Daarmee doel ik op uw advies dat Nederland als moraalridder op zijn witte paard overal in de wereld de situatie van kinderen in tehuizen en systemen moet gaan verbeteren met als startpunt het afschaffen van internationale adoptie. Want dan komt ALLES uiteindelijk goed voor de kinderen.

Als ik in uw positie zat, zou ik voor ik met mijn hoofd op TV ging als spreekbuis van een dergelijk verhaal, of in de krant van alles zou gaan roepen, het volgende hebben nagevraagd bij mijn onderzoekers:

  • Op grond waarvan roepen wij dit over de USA? Dat is toch een Westers verdragsland en daarbij past op zijn minst het vertrouwensprincipe. Het is verstandig dat er in ieder geval bij een partner navraag wordt gedaan alvorens je een raket afschiet vanuit je ivoren toren?
  • Weten we wat er speelt in de USA en waarom er internationale adoptie van kinderen plaatsvindt?
  • Is er voorafgaand aan de conclusie met de vergunninghouders en ouders van USA adoptiekinderen gesproken, zodat we weten wat er in werkelijkheid in de USA speelt?
  • Zijn de bij adoptie betrokken partijen in de USA gesproken?

Ik heb over deze vragen zelf contact gelegd met onze vergunninghouder A New Way. Daar (en overigens ook door hun partners in de USA) wordt met grote zorg voor huidige adoptiekinderen en alle kinderen die in de wereld nog op ouders wachten gereageerd op uw rapport.

Tot mijn stomme verbazing kwam ik erachter dat u GEEN contact met hun heeft opgenomen.

Had u dat wel gedaan dan had u geweten dat er in de USA in 2015 bijna 430.000 kinderen in een pleegzorg systeem zitten, waarvan 112.000 kinderen adoptabel zijn. Als u wel navraag had gedaan, had u geweten dat naar verhouding nog geen 0,35 procent (200 waarvan 30-40 naar Nederland gaan) van de kinderen die adoptabel in het foster care systeem zit internationaal geplaatst wordt, terwijl 50 procent (zijnde 53.000) van deze kinderen in de USA zelf wordt geadopteerd.

De kinderen die over de grens gaan zijn in de VS moeilijk plaatsbaar, omdat er bijvoorbeeld heel erg weinig bekend is over de zwangerschap, of omdat sprake is van middelengebruik tijdens de zwangerschap, psychische of psychiatrische problemen in de geboortefamilie, ernstige criminaliteit en geweldsissues of omdat er niks bekend is over de zwangerschap en er dus niet in te schatten risico’s voor de ontwikkeling van het kindje in de toekomst zijn. Waar je bij oudere kinderen al wel wat kunt zeggen over waar het heen zal gaan, is dat bij baby’s niet aan de orde, je weet als adoptie ouder nog niks, dat is, in tegenstelling tot wat VS adopties vaak voor de voeten geworpen krijgen; de werkelijkheid bij de adoptie van een baby. Soms wensen biologische ouders open adopties. In een enkel geval willen zwarte moeders onder geen beding hun kind in de VS laten opgroeien (denk daarbij aan Black LIves DO Matter)

Als u contact had gezocht, had u kunnen weten dat de vergunninghouder en haar partners al jaren zonder succes aan de slag zijn om de overige 50% kinderen te helpen, waarvoor anders een zeer moeizame toekomst in het verschiet ligt waarin zij zich eenzaam en gespeend van hun fundamentele recht om op te groeien in een gezin moeten zien te redden. Voor de onderbouwing van deze cijfers zou u de weg moeten kunnen vinden naar de vergunninghouder.

Had u dat wel gedaan dan hadden ze u vast gewezen op het uitgebreide artikel in The Economist (zoals u ongetwijfeld wel weet, niet de minste) van 6 augustus jongstleden. Voor de zekerheid geef ik u de link: http://www.economist.com/news/leaders/21703369-hundreds-thousands-children-languish-orphanages-adopting-them-should-be-made. In dit artikel wordt namelijk de uitzichtloze situatie besproken van kinderen die al jaren in tehuizen of de foster care zitten en waarvoor geen adoptie ouders gevonden worden. Hierin wordt het Amerikaanse systeem juist als voorbeeld gegeven van hoe een adoptieprocedure uitgevoerd zou moeten worden. Ook wordt het – bijzonder genoeg haaks op uw advies – het advies gegeven meer kinderen door buitenlandse ouders te laten adopteren. Aangezien er wereldwijd 15 miljoen kinderen zonder ouders opgroeien en elk kind fundamenteel recht heeft op een gezinsleven.

Had u dat wel gedaan dan hadden ze u gewezen op wat de Guide To Good Practice zegt over subsidiariteit (het onderzoeken van opties in het land van herkomst). Dan hadden ze u gewezen op vooraanstaande juridisch wetenschappelijke onderzoeksinstituten die zaken zeggen over subsidiariteit.

En had u dat wel gedaan dan hadden ze u en uw collega’s uitgelegd dat contact voor geboorte maar heel weinig voorkomt en dat het voor biologische ouders erg belangrijk is te weten waar hun kindje terecht komt. Of die mensen wel echt zo fijn en zo leuk zijn als al die officiele partijen zeggen? Iets dat ik volkomen snap als onderdeel van een zorgvuldige procedure. En vooral als mens. Je zal maar voor zo’n keuze in het leven moeten staan voor je kind? In Nederland plaats je de puppies van je hond immers nog niet bij mensen die je nog nooit gezien hebt, dus is het absurd dat wel te vragen van biologische ouders als het gaat om hun kinderen waar ze niet voor kunnen, mogen of willen zorgen en omdat ze hen een andere en betere toekomst gunnen. Maar dat is nu mosterd na de maaltijd.

Treuriger vind ik mijn conclusie,

hadden u en uw onderzoekers de moeite genomen die partijen te spreken, dan had u geweten dat het vrij belachelijk klinkt dat als Nederland als een gidsland met het RSJ en u als vaandeldrager de grenzen sluit voor die 30 USA kinderen, het foster care systeem verbetert en de overige honderdduizenden kinderen als bij toverslag een huis vinden.

Als u uw conclusie beter had voorbereid, had u geweten dat het nogal idioot overkomt te zeggen dat het de schuld is van die 30 internationale adopties dat er steeds meer kinderen in foster care komen (want het heeft volgens u een aanzuigende werking).

Als u alle partijen had gehoord, dan hadden ze u vast uitgelegd dat het grootste probleem bij de overvolle systemen en tehuizen (overigens wereldwijd) gelegen is in het gegeven dat er steeds meer kinderen komen die zonder ouders op moeten groeien en steeds minder ouders die voor adoptie open staan.

Dan had u wellicht een minstens zo revolutionaire en in mijn ogen echt zinvolle conclusie getrokken:

We gaan ervoor zorgen dat er MEER adoptie ouders komen, we gaan adoptie weer financieel ondersteunen zodat de zorgvuldige procedures ook betaald kunnen worden.

Maar vooral; misschien had er dan wat meer nuance in uw rapport en uw communicatie gezeten en was EN EN de boodschap geworden (waar nodig EN mogelijk EN gewenst helpen in landen van herkomst en blijven zorgdragen voor zorgvuldige adoptieprocedures als optie) in plaats van ”per direct grenzen sluiten en afschaffen”.

En die nuance was, gezien het onderwerp van dit rapport en de impact op adoptiekinderen die hier al zijn, op zijn minst op zijn plaats geweest.

En mag ik u nog wat vragen?

Hoe groot zijn de knelpunten waar u over predikt nou echt op al die 300 kinderen die vorig jaar via interlandelijke adoptie een kans krijgen?

Welke recente en onderbouwde voorbeelden van grote misstanden kunnen u en uw onderzoekers noemen die “per direct afschaffen en grenzen sluiten” rechtvaardigen?

Wegen die punten daadwerkelijk op tegen de enorme publieke inzet die de komende maanden moet gaat plaatsvinden door uw (overigens ook nog ongevraagde) advies aan het Ministerie dat internationale adoptie afgeschaft moet worden?

Wegen die op tegen de emoties hierover nationaal en internationaal hoog gaan doen oplopen?

Is dat het waard?

Bovendien, is die Nederlandse schaal wel het niveau waarop de vragen die u (wederom ongevraagd) te weeg hebt gebracht op beantwoord moeten worden? Past het niet om dit als verdragsland met de partners af te stemmen?

In dat kader nog een laatste punt.

Vindt u het zelf ook niet een beetje een betuttelende houding van Nederland en uzelf om te beweren dat wij de wereld wel even gaan helpen met hun pleegzorg en het op orde brengen van de landelijke adoptie? Denkt u dat dat internationaal gewaardeerd gaat worden?

Lijkt u het zelf ook niet een beetje een belachelijk idee? Heeft u overigens goed gekeken hoe ons eigen Nederlandse huis qua pleegzorg en adoptie is ingericht voor u vrijelijk in de voortuin van andere landen gaat grasduinen? En denken u en uw onderzoekers echt serieus dat door het sluiten van de grenzen al deze kinderen bij hun eigen familie kunnen of mogen blijven en al die kinderen uit tehuizen en systemen in het land van herkomst geadopteerd worden?

Laten we wel wezen; dat zou natuurlijk fantastisch zijn. Net als ik bid om de dag dat oorlogen zijn afgeschaft, niemand meer zijn land hoeft te ontvluchten, iedereen voldoende voedsel heeft en iedereen gezond en gelukkig is.

Het zou prachtig zijn als elk kind op de wereld op kan groeien bij zijn of haar biologische familie.

Begrijp me niet verkeerd, ik, en voor zover ik de partijen in het adoptieproces intensief van nabij heb meegemaakt, vind het essentieel dat er permanent kritisch gekeken wordt naar het adoptieproces en de vraag wordt gesteld of er ruimte is voor verbetering. Volgens mij had de Minister dat ook aan u gevraagd?

En, laten we nog een keer wel wezen, als adoptie ouder weet en voel je dagelijks wat het betekent om een niet-biologisch kind op te voeden, er van te houden, de vragen te gaan beantwoorden over het waarom en – wetend dat hij of zij het uiteindelijk zelf een plek zal moeten geven in het leven.

Maar ik ga er ook vanuit dat u, net als de kamerleden, bij de voorbereiding van uw rapport en vooral de communicatie strategie daarvan eigenlijk heel snel zou moeten hebben kunnen snappen dat de roep om het afschaffen van adoptie per direct hemelfietserij is. Uw onzorgvuldige onderzoek en bedenkelijke communicatie gaat over de ruggen van een hele grote groep kinderen die gebaat was, en in de toekomst is, met internationale adoptie ten opzichte van alle andere opties die geboden konden worden in het land van herkomst.

Met uw conclusie ontneemt u hen juist de hoop en de kans op een goede toekomst.

Ik nodig u en de kamerleden graag uit voor een gesprek.

Karen Gregory-Cohen

Beeld © Rangizzz via Shutterstock.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

50 COMMENTS
  • Jenny
    1 jaar ago

    Ook ik ben het helemaal met je eens. Mede-adoptiemoeder van 4 kinderen uit Afrika en Zuid-Amerika. De oudste van 15 jaar heeft zich erg opgewonden over het voorstel en voelde zich in een hoek gezet waar hij niet zijn wil. Ik ben benieuwd of je al een reactie ontvangen hebt van mevr. Calkoen.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Hi Jenny, wat vreselijk voor je oudste om dit zo te moeten ervaren. Nog vreselijker dat hij niet in bescherming is genomen door een commissie die kinderen juist zou moeten beschermen. Wanbeleid vind ik het. En mevrouw Calkoen heeft niet de moeite genomen te reageren. Dat zegt eigenlijk al genoeg.

  • Willemijna Bel-Benard
    1 jaar ago

    De reactie op de brief gericht aan mevrouw Calkoen is geweldig.
    Als moeder van drie [inmiddels volwassen] geadopteerde kinderen reageer ik.
    Kennelijk is het haar ontgaan dat in ons land zonder problemen 30.000 kinderen vermoord worden in de moederschoot. Laat het duidelijk zijn dat onze kinderen nu gelukkig zijn,
    en in hun land van afkomst geen goede toekomst hadden. Adoptief ouders hebben de kinderen uit liefde opgenomen. En zij geven zich voor hun kinderen,en willen een warm nestje zijn. Laat mevrouw Calkoen nog eens nadenken. En het niet erg vinden haar uitspraken nog eens te herroepen.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Ik vrees dat mevrouw Calkoen nog steeds in haar ivoren torentje zit en daar niet uit wil komen 😉

  • André en Greta Wagteveld
    1 jaar ago

    Bedankt Karen..ik ben het helemaal met je eens support van ons..adoptieouders van een 6 jarige zoon uit Colombia..ons zonnetje in huis..wachtend op een 2e kindje uit El-Salvador..

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Graag gedaan. Jullie bedankt voor je support. Dat jullie tweede kindje maar snel thuis mag komen!

  • Tineke van Ee
    1 jaar ago

    2e deel van mijn reactie.
    Wie durft te geloven dat Wij mondiaal kunnen oplossen wat we in eigen land niet eens voor elkaar krijgen.
    Dat is Macro-niveau. Op micro-niveau ken ik meerdere kinderen die heel blij zijn dat zij hier een veilig thuis hebben gekregen met ouders die van hen houden en hen kansen bieden.
    Dus is voor mij de belangrijkste conclusie: Elk kind heeft recht op een veilig en liefdevol gezin om van daaruit zijn eigen plaats in de wereld te ontdekken.

  • Tineke van Ee
    1 jaar ago

    Karen, bedankt voor deze reactie aan mevrouw Calkoen.
    Perfect dat jij als “startende” adoptie-ouder de emoties als “wens-ouder” buiten de discussie laat. Het gaat om De Kinderen, die zoals je zegt, in eigen land geen enkel perspectief hebben. Juist daarom zal zo’n kind vaker dan gemiddeld extra of zelfs intensieve zorg nodig hebben. Het zijn immers special-need kinderen, alleen niet op grond van lichamelijke gebreken maar door sociale en/of familiaire/genetische omstandigheden. Betekent dat dan dat de adoptie een miskleun is? ; dat we het verhaal moeten bijschrijven bij de mislukkingen? NEE !!!!.
    Nederland kan in eigen land de problematiek van verwaarloosde, mishandelde en misbruikte kinderen NIET aan en de positie van vluchtelingen-kinderen is hier nog altijd ronduit slecht als we spreken over een stabiele leefomgeving.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Absoluut. Dank voor je aanvulling. Ik heb cijfers gehoord vanuit jeugdzorg over hoe dramatisch het gesteld is met kinderen in Nederland voor wie geen duidelijke beslissing wordt genomen in een hele kritische fase van hun ontwikkeling. Laat mevrouw Calkoen zich daar eerst eens over buigen voordat ze met opgeheven vingertje in het buitenland aankomt dat ze daar hun problemen zelf maar moeten oplossen. Incapabel vind ik het.

  • Ada van Apeldoorn
    1 jaar ago

    Wat een fantastisch artikel, onze complimenten. Jou stuk verdiend een plaatst in de krant, bij de Kamer, bij Pauw en ga zo maar door. Je verdiend het om je verhaal te vertellen.
    Als opa en oma van 2 adoptie kleinzonen hebben wij een brief gestuurd aan de Trouw. Hij wordt helaas niet geplaatst omdat er al veel artikelen over dit onderwerp geweest zijn. Maar Mevr. Calkoen en haar Commissie die dit compassieloos de wereld inslingerden moeten inzien dat zij de politiek, de beleidsmakers, de ouders en kinderen een slechte dienst bewezen hebben. Ik wil jullie attenderen op de reacties uit Leiden van het Kenniscentrum voor Adoptie en Pleegzorg met name die van prof.Dr.Rien van Ijzendoorn is goed.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Het is zo vervelend dat er best wel wat hoogleraren, professoren en dit kenniscentrum zijn die wel degelijk positief zijn over adoptie. Maar die worden gewoon niet gehoord. Boos word ik ervan!

      • ada van Apeldoorn
        1 jaar ago

        ik heb onze brief ook naar mevr. Calkoen gestuurd

  • Josie
    1 jaar ago

    Hopsakee! Dankjewel voor dit fantástische artikel. Je brengt onder woorden wat ik voel en legt heel specifiek uit hoe zaken in de USA gaan – goed punt lijkt me.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Graag gedaan. Jij bedankt voor je fijne reactie!

  • esther
    1 jaar ago

    Jouw reactie / ervaringen zijn zo herkenbaar! Goed geschreven en onderbouwd. Ben benieuwd of je ook nog een reactie krijg op je brief. Laat je dat dan tzt ook even weten?

    Esther, moeder van 2 adoptiekinderen uit de USA.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Hi Esther, wel uit de politiek reacties gekregen, maar mevrouw Calkoen en de RSJ zijn vooralsnog oorverdovend stil.

  • Chris Landzaat
    1 jaar ago

    Groot respect voor je goed geformuleerde brief.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Dank je wel Chris!

  • Esther
    1 jaar ago

    Stil en onder de indruk. Hele mooie brief die ik als moeder van twee Afrikaans geadopteerde kinderen graag mede- onderteken als dat mag.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Dank voor je support Esther!

  • Corinne
    1 jaar ago

    Karen, je hebt op een geweldige manier onze gevoelens en boosheid onder woorden gebracht. En slaat precies de spijker op zijn kop door te zeggen dat er steeds oude koeien uit de sloten worden gehaald en dat dit soort uitlatingen onze kinderen schaadt!
    Hier ook een adoptiemoeder die in no-time haar 11-jarige dochter moest uitleggen wat er de wereld in geslingerd was.
    Dank voor je artikel en ik hoop ook echt dat je Den-Haag bereikt!

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Wat een ontzettend nare situatie! Ik heb dat van zo veel ouders terug gehoord. Je zou toch zeggen dat een kinderrechter daar iets beter over na had kunnen denken? Vreselijk dat mensen op zulke posities zo weinig empathisch vermogen hebben.

  • Wauw, ik heb echt diep respect voor jouw strijdbaarheid en hoe je dit telkens weer zo goed weet te verwoorden. Ook ik hoop dat jouw brief in Den Haag terecht komt. <3

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Wat lief dat je dat zegt. Dank daarvoor!

  • Rory
    1 jaar ago

    Ook het artikel in de Economist gelezen. Ik krijg er tranen van in mijn ogen. Ik hoop dat jouw artikel Den Haag bereikt. Want waar ik zelf al eerder schreef over het gebrek aan respect. Is dit (de conclusie van mevrouw Calkoen) in mijn ogen een volledig gebrek aan visie en inlevingsvermogen.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Ja dat denk ik ook. Het lijkt een beetje alsof ze ‘snel wilde scoren’ en niet had verwacht dat het balletje de andere kant op zou rollen.

  • mm Buiter
    1 jaar ago

    Wat een goed stuk! Zelf ben ik moeder van een puber uit de USA.
    Het is moeilijk mijn dochter te zien vechten om een beetje gelukkig te worden in deze wereld, met zichzelf en haar situatie. Ik sta naast haar begeleid haar en doe wat ik kan samen met professionele hulp.
    Heb ik geen spijt van mijn adoptie vraagt men mij wel eens….
    NEE……Mijn dochter was al op de wereld, had hulp nodig…….heeft nog steeds hulp nodig…….misschien een leven lang……
    Ik weet dat als ze in de situatie was gebleven waar ze de eerste 10 maanden van haar leven was, ze er nu niet meer geweest zou zijn….

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Dank je wel voor je mooie reactie. Ik wens je dochter en jou alle kracht toe. Mooi dat ze toch een huis heeft gevonden. Hoeveel kinderen in de USA dat nooit gaan krijgen…

  • Desirée
    1 jaar ago

    Ik vind het knap dat je met jouw persoonlijke emoties omtrent dit onderwerp toch zo’n goed gefundeerd artikel hebt kunnen schrijven. Ik hoop dat het Den Haag bereikt. Trots op jou K! X

  • Babette Bonnamy
    1 jaar ago

    Als mede-adoptiemoeder: Bedankt bedankt bedankt voor het fantastisch beschrijven van de werkelijkheid. Laten we hopen dat dit Den Haag bereikt.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Graag gedaan Babette. Het heeft Den Haag bereikt. Ik heb opbeurende woorden terug gekregen vanuit het ministerie. Erg jammer dat mevr. Calkoen zich nogmaals in stilzwijgen hult. Je zou toch zeggen dat een kinderrechter capabel genoeg is om haar eigen advies nog een keer grondig te bestuderen!

  • Jacqueline
    1 jaar ago

    Ik had het eigenlijk niet anders verwacht, maar ben onder de indruk van je goed onderbouwde brief. Zelf had ik me er niet zo in verdiept, maar vond de uitspraak dat opgroeien in het land van herkomst de voorkeur heeft maar vreemd. Het gaat om het kind, wat het beste is voor het kind en soms is dat nu eenmaal niet het land van herkomst.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Precies Jacqueline!

  • Ilse van Kreanimo
    1 jaar ago

    Ik had het in België helemaal niet gehoord, ik ken de mevrouw ook niet.
    Maar je zou toch denken dat ze meer verstand heeft dan dit?!

    In ieder geval zeer goed onderbouwd antwoord!

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Dank je wel Ilse. Maar goed dat het in België geen issue is.

  • Marguerita
    1 jaar ago

    Heftig Karen. Zelf ik, als ongeinformeerde vroeg zich al af na het horen van dit nieuws om hoeveel kinderen het nu echt ging. Het klonk al onzinnig, maar na het lezen van dit stuk vind ik het helemaal een raar verhaal…

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Dat hele ‘onderzoek’ heeft ons zo veel gekost. Echt een belachelijke gang van zaken.

  • Jan W Schipper
    1 jaar ago

    Complementen voor dit geweldige , goed geargumenteerde repliek

    Een Opa van 2 USA adoptie kinderen

  • YuStSoMe
    1 jaar ago

    Mijn hart klopt sneller en sneller bij het lezen van jouw verhaal, ik merk dat ik boos word. Boos op deze mevrouw, hoe heeft ze dit ooit kunnen uitspreken.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Kun je je voorstellen hoe boos wij zijn als ouders?

  • N.M. Verlaak
    1 jaar ago

    Je slaat de spijker op zijn kop, en onderschrijf dit graag als Kinder- en Jeugd psycholoog en GZ – psycholoog, werkzaam bij de Raad voor de Kinderbescherming en sinds 2002 bewust moeder van twee USA geadopteerde kinderen dmv open adoptie.

  • Esmée
    1 jaar ago

    Wauw Karen, You go girl! Geweldige brief en ik ga mijn steentje bijdragen om het de wereld in te slingeren. XX

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Bedankt dat je ‘m gedeeld hebt Esmée!

  • Saskia Manasse-Zeilstra
    1 jaar ago

    Hele mooie, goed gefundeerde open brief, Karen!! Chapeau!!! XX Sas

  • Annette
    1 jaar ago

    Wow wat een goed artikel, met stijgende verbazing heb ik dit van de week gelezen en gevolgd. Ik mag toch hopen dat deze mevrouw in kwestie heel snel op haar verhaal terug komt, zo niet? Weg met deze mevrouw ze zit er faliekant naast.Ik heb het even overal gedeeld voor je.

    • Karen
      1 jaar ago
      AUTHOR

      Nogmaals dank voor het delen. Mevrouw Calkoen heeft nog steeds geen reactie gegeven. Heel erg tekenend vind ik dat.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Instagram

  • Vanmiddag was ik uitgenodigd om te komen lunchen met Weight Watchers en Olcay Gulsen.
Dit omdat het programma van Weight Watchers vernieuwd is. Daar ga ik je vanzelfsprekend binnenkort meer over vertellen en ik kan je alvast melden dat ik helemaal zin heb om het te gaan uitproberen omdat het nog makkelijker is geworden qua punten tellen. Olcay is er al een paar maanden mee bezig en kijk eens hoe smashing zij er uitziet! Vrouw naar mijn hart trouwens.. Toen haar gevraagd werd wat haar valkuil was, antwoordde ze met: Gin tonics 🍸 Weight Watchers, bedankt voor de fijne middag. Olcay zei het ook al: 'Het leek net alsof ik met vriendinnen ging lunchen'. En dat voor maar 2 punten! .
.
.
#lifestyleblogger #weightwatchers #pressevent #uitgenodigd
  • ‘Let it snow let it snow let it snow’ ❄️☃️🌨 Iedereen die nog de weg op moet... sterkte! .
.
.
#winterwonderland #zandvoort #snow #amsterdamsewaterleidingduinen #letitsnow #deanmartin
  • 💙💙💙 Kijk dit lieve gingerbread mannetje nou met zijn mooie nieuwe schoenen van Bunnies. In de PERSONAL PEAKS van vandaag laat ik o.a. foto’s zien van Sinterklaas, veel leuke events, een nieuwe verslaving (ja heus) en nog veel meer 👉🏼 directe link in bio
.
.
.
#personalpeaks #karenznl #lifestyleblogger #toddlerlife #instatoddler #gekregen #robinjameson
  • Oeh la la... oesters on a school night! Dat vraagt om een gek kijkende selfie. Bedankt @kroonophetwerk @foodyboxkroonophetwerk 🎄Kerst is nu echt aan! ✨🌟💥
.
.
.
#selfie #lifestyleblogger #gekregen #foodyboxkerst #oysters #lifestyleblogger
  • Ik klaagde vanmorgen dat we alleen maar motregen hadden in plaats van de beloofde sneeuw. Daar kom ik wel een beetje op terug ❄️☃️🌨
.
.
.
#winterwonderland #snow #zandvoort #amsterdamsewaterleidingduinen
  • ✨Heb jij ook een kerstbal waar een mooi verhaal achter zit? 🎄 Deze kerstbal die Robin van vrienden van ons kreeg, is voor ons heel bijzonder. Op de blog vertel ik je er meer over en vertellen ook @suuz_ @aukjeswereld en Eline mooie anekdotes over hun kerstbal 🌟👉🏼 directe link in bio
.
.
.
#kerst #christmasornaments #christmasdecorations
  • Kijk dan wat een fijn gezelschap om kerst mee te vieren bij HEMA! 💚💥🎄🎁🎉
.
.
.
#hemakerst #bloggers #bloggersunited #instabloggers #collegas #mycrew #friends
  • That face 💙💙💙
Groot succes trouwens de knikkertoren van @lidlnederland .
.
.
#nospon :) #pakjesavond #sinterklaas #dutchtradition #gifts #toddlerlife #robinjameson