TOP
op avontuur
Column

‘Op avontuur’ (over vriendschap, mooie herinneringen en groot verdriet)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

We rolden knikkers van het ‘bultje’ op het plein af. Als ze in dat geultje zouden terechtkomen, dan had je geluk. Want het geultje was tien punten. Het was zomer. In mijn herinnering was het in de zomer dagelijks zomer. Regenachtige dagen zijn niet beklijfd in mijn geheugen. Wij waren kleuters en speelden hele dagen op het pleintje. Totdat we thuis moesten komen om te eten. Mijn moeder riep dan door het raam of jouw vader kwam je ophalen. Vaak aten we bij elkaar. Na het eten gingen we weer spelen. Tot het bedtijd was.

Op avontuur

Ik rijd langs de straat waar jij vroeger woonde met je ouders en broer. Omdat ik nu in de buurt woon, rijd ik regelmatig door het dorp waar ik tot mijn tiende woonde. Toen waren het nieuwbouwwoningen geweest. Nu zijn ze ietwat gedateerd. Maar op de pleintjes met daaromheen de drive-in huizen spelen nog steeds kinderen zoals wij dat ook gedaan hebben.

Nog geen idee van kanker, ziekbedden, groot verdriet en gemis

Als ik mijn ogen dicht doe, haal ik het zo weer voor de geest. Hoe we achter elkaar aan liepen door het bosje. Dat we hutten bouwden rondom de boom en hinkelden op het pleintje. Nog geen idee van kanker, ziekbedden, groot verdriet en gemis. We waren onbezorgde kinderen. Precies zoals kinderen horen te zijn.

Ik doe de deur van de kamer van mijn drie-jarige open en zie hoe hij vredig ligt te slapen. Zijn hoofd rust op zijn knuffeldoekje. Het is heerlijk om te zien hoe hij zelfs in zijn slaap lijkt te lachen. Drie en onbezorgd. Precies zoals het hoort te zijn.

De dood was voor mij nog niet tastbaar

We hadden feestweek op school. Omdat wij in de laatste klas van de basisschool zaten en dat jaar afscheid zouden nemen van school, was het voor ons extra speciaal. Ik vond het gek dat mijn vader opeens de klas binnenkwam. Je broertje en jij gingen met hem mee, maar ik moest op school blijven. Natuurlijk wist ik dat je moeder ziek was, maar de dood was voor mij nog niet tastbaar.

Bij mijn vader in de auto scheurden jullie de straat uit. Achteraf hoorde ik dat jullie afscheid gingen nemen van je moeder. ‘Haar tijd was gekomen’. Wat die tijd precies is, begreep ik nog niet. Een week later maakte ik mijn eerste begrafenis mee. Dat jullie moeder er vanaf dat moment echt niet meer was, werd steeds reëler. Ik zag je broertje snikken en jou je tranen ophouden. De tranen die jij niet huilde, huilde ik wel. Mijn beste vriend en jouw moeder de vriendin van de mijne. Onze levens zijn met elkaar verweven. Jouw gemis was ook het mijne.

Zo begon hun en onze vriendschap

Er werd aangebeld. Ik was een jaar of drie en zat op de peuterspeelzaal. Na school had ik bij jou thuis gespeeld. Daar knipte ik jouw trui kapot. Jij en je moeder kwamen bij ons thuis om het over de kapotte trui te hebben. Ik rende naar boven. Jij trippelde achter me aan de trap op. Ik was bang dat mijn moeder boos zou zijn en voelde me opgelucht toen ik ze hoorde lachen beneden. Zo begon hun en onze vriendschap. Met een kapot geknipte trui. We zullen het er nog vaak over hebben later.

Ik loop naar het bed van mijn drie-jarige en druk voorzichtig een kus op zijn voorhoofd. Hij ruikt zo lekker frisgewassen. Ik moet oppassen dat ik niet te hard snuif en hem wakker maak.

‘Op avontuur’, zei hij dan

De jaren tikken door en wij ontmoetten elkaar ergens in een kroeg in Amsterdam. We hadden elkaar al een paar jaar niet gezien en we haalden herinneringen op aan onze jeugd. Jouw vader was overleden. De aanleiding voor onze ontmoeting was verdrietig, desondanks werd het gezellig. We praatten over de avonturen die we met hem beleefden. Dat hij ons ophaalde van school en dat we schatten gingen zoeken. ‘Op avontuur’, zei hij dan. Het werd een mooie avond.

‘Op avontuur’, roep ik tegen mijn peuter als we gaan wandelen. Het gaat allemaal om marketing en soms heeft hij geen zin om met de hond mee te gaan wandelen. Maar ‘op avontuur’ wil hij altijd. Ik denk aan jouw vader en onze avonturen. Een glimlach voor deze prachtige herinnering. Een herinnering aan hoe wij potvuil van het klimmen in bomen en zwemmen in de uiterwaarden thuiskwamen. Terwijl je vader ons alleen maar even van school zou gaan halen. Dat onze moeders tegen elkaar klaagden aan de telefoon. ‘Op avontuur’, zeg ik inmiddels bijna dagelijks tegen mijn zoon terwijl ik denk aan de architect van de avonturen.

We speelden met de bureaustoel van je vader. Die kon rondjes draaien. We luisterden naar een lp van ET en de stoel draaide steeds sneller. Ik werd duizelig, maar dat ging ik natuurlijk niet toegeven aan jullie. Opeens schoot ik uit de stoel en belandde ik vanaf de werkkamer in de open keuken. Ik landde zacht in de hondenmand. Wij drieën moesten zo hard lachen dat ik in mijn broek plaste.

We hebben samen herinneringen gemaakt

Na de ontmoeting in Amsterdam hebben we al bijna tien jaar geen contact meer gehad. Vandaag bericht je me. Hoewel ik blij ben van je te horen, is de aanleiding verschrikkelijk. Je broertje is overleden. Of ik zaterdag naar het afscheid wil komen. Je stuurt een foto van je broer. Hij is sprekend op je vader gaan lijken. Ik huil. Om je broer, jouw verdriet en om het stukje van mijn jeugd dat er nu niet meer is. Onze levens zijn met elkaar verweven. We hebben samen herinneringen gemaakt.

Ik buig me nog een keer over mijn zoontje en snuif zijn geur. Dan probeer ik zo zachtjes mogelijk de kamer uit te lopen. Nog even draai ik naar hem toe. Door het licht van het nachtlampje zie ik zijn onbezorgde glimlach. Hij is nu net zo oud als toen wij vrienden werden.

Binnenkort zal je hem vast wel ontmoeten. Laten we dan met zijn drieën op avontuur gaan.

****

Uitgelichte afbeelding via Shutterstock.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.