TOP
Let's Talk about
Editorial

Let’s Talk: Oordelen over anderen

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Lieve dejlig(e) lezers,

Zullen we het vandaag in deze Let’s Talk eens hebben over oordelen over anderen? De laatste tijd zie ik allerlei meningen en veroordelingen voorbij komen. Mensen oordelen over anderen en soms moet ik echt op mijn handen gaan zitten om dat oordeel niet te veroordelen, want ik heb dan ook weer een oordeel. Over dat oordeel. Okay, dit klinkt heel cryptisch dus ik ga je een aantal voorbeelden geven: Single moeders zouden IVF behandeling mogen, kinderen mogen niet in restaurants, vluchtelingen zijn gelukzoekers, borstvoeding is beter en moeders die geen borstvoeding geven zijn slecht en ga zo maar door. Vooral op Twitter is het elke dag weer feest: Voor- en tegenstanders vliegen elkaar in de haren en dagelijks zijn er wel een paar fitties in mijn Timeline. Oordelen over anderen, we maken ons er allemaal schuldig aan, en ja, ik ook, maar ik wil hier toch eens even wat over zeggen. Lees en praat je mee?

Zoals ik al zei; ik ben zelf echt geen heilige. Ik heb ook absoluut mijn oordeel vaak klaar. Vroeger was ik heel goed in ongevraagd mijn mening geven, maar de laatste tijd probeer ik toch eerst na te denken. Dat komt eigenlijk met name door een verhaaltje dat ik tijd geleden las. Ik vind het zo mooi en treffend, dat ik het met je wil delen:

Het verhaal van vader, zijn zoon en de ezel

Op een dag gingen een vader en zijn zoon reizen en ze namen hun ezel mee. De vader ging zelf lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel. Ze waren al een stukje onderweg toen zij een paar mensen tegen kwamen. De mensen bekeken het trio en zeiden: ‘Dat is de wereld op zijn kop. De jeugd heeft geen respect meer voor de ouderen. Die gezonde jongen rijdt op een ezel, terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt’.

Toen de jongen dit hoorde schaamde hij zich diep. Hij stapte af en eiste dat zijn vader verder zou rijden. Zo reisden ze verder, de vader op de ezel en de jongen die er naast liep. Even later kwamen ze andere mensen tegen en die riepen: ‘Moet je dat zien! Wat een verschrikkelijke vader. Zelf lekker op de ezel zitten en zijn kind laten lopen’.

De vader keek naar zijn zoon en vroeg: ‘Zullen we dan maar samen op de ezel rijden?’ Zo gezegd, zo gedaan en ze vervolgden ze hun reis. Tot ze weer mensen tegenkwamen die zeiden: ‘Kijk, dat arme beest! Dat gewicht van die twee dat is toch veel te zwaar voor die arme ezel, wat een dierenbeulen!’

Waarop de vader tegen zijn zoon sprak: ‘Laten we afstappen. Het is beter dat we allebei gaan lopen, dan kan niemand ons nog iets verwijten’. Ze liepen verder achter hun ezel. Tot een stel voorbijgangers weer commentaar gaf: ‘Wat zijn er toch een idioten op deze wereld! Kijk die vader en zoon dan! Die lopen in de brandende zon en geen van beiden komt op het idee om op de ezel te gaan zitten’.

De vader draaide zich om naar zijn zoon en zei: ‘Je hebt het gezien mijn zoon. Hoe je je ook gedraagt, op- en aanmerkingen zullen er altijd zijn. Mensen zullen altijd over je oordelen. Volg daarom altijd wat je eigen hart je ingeeft’.

Verhaal toegeschreven aan Aesopus (zesde eeuw voor Christus).

oordelen over anderen

De moraal van het verhaal

Tja, die heb je natuurlijk al kunnen lezen in de laatste prachtige alinea van dit verhaaltje, maar ik heb er nog wat aan toe te voegen. We oordelen allemaal over andere mensen, daar zijn we mensen voor. Mensen die volledig in balans zijn en heel gelukkig met zichzelf, ook die mensen oordelen over anderen. En dat mag ook. Vind ik. Als een zwangere vrouw rookt en drinkt, dan vind ik dat ik daar een oordeel over mag hebben. Als iemand zijn hond schopt, vind ik ook dat wij hem een hufter mogen vinden. Als je ergens over liegt, dan moet je niet gek op staan te kijken als mensen dat stom of raar vinden. Maar….. soms heeft een verhaal twee kanten.

En maar…. het is soms goed om je in een ander te verplaatsen. Als je dat niet kan, houd dan gewoon je mond. Als jij of je familie nooit gevlucht zijn voor een oorlog, vervolging of geweld, wie ben jij dan om daar over te oordelen? Wat weet je ervan?

Het is wel heel makkelijk om als hetero met relatie die zelf op de natuurlijke manier kinderen heeft gekregen te oordelen dat een ander dat niet zou mogen. Je hebt toch zelf nooit voor die keuze hoeven staan?

En ja, borstvoeding is natuurlijk beter. Maar niet elke moeder kan borstvoeding geven. Ik heb genoeg vriendinnen die het tot jankend toe hebben geprobeerd. Die ontstekingen aan hun tepels hadden of wiens kindje niet genoeg voeding binnen kreeg. Wie ben jij dan? Als moeder die wel gewoon borstvoeding kan geven om een andere moeder zich slecht te laten voelen over zichzelf?

Ouders die hun kinderen in een restaurant hun gang laten gaan, daar heb ik ook wel een mening over. Laat je kinderen in hemelsnaam geen andere gasten lastig vallen. Maar misschien wilde oma wel per sé uit eten omdat ze 80 werd en hebben de ouders spanningen omdat papa mama verdenkt dat ze is vreemd gegaan. Weet jij veel?! Moeten we dan meteen alle kinderen bannen uit een restaurant?

En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen natuurlijk. We hebben met z’n allen (veel te) snel ons oordeel klaar en eigenlijk vind ik dat social media het allemaal nog veel erger maakt en veel te veel benadrukt, maar dat is een hele andere discussie.

Leven en laten leven, daar probeer ik mee te leven. En dat is af en toe hartstikke moeilijk, maar ik probeer het toch. En ik probeer me in ieder geval in een ander te verplaatsen. En dat lukt heus niet altijd, hoe graag ik ook zou willen.

En jij dan? Hoe sta jij hier in? Wat vind jij van al die oordelen over anderen? Oordeel je zelf over anderen? Heb je een voorbeeld? Ik ben heel benieuwd! Praat je mee?

Let’s Talk!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Vond je dit artikel leuk of interessant om te lezen? Dan vind je een van deze blogs misschien ook wel interessant?

Credits foto: Baruska via Pixabay.

♥  Facebook, Instagram & Bloglovin’ ♥

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.