TOP
minder mooie momenten met mijn dreumes
Kids Mama Personal

Opschrijven terwijl ik het eigenlijk wil vergeten (6 minder mooie momenten met mijn dreumes)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

De dreumes is inmiddels een peuter geworden, maar voor de overgang van ‘Opschrijven om nooit te vergeten‘ naar de peuter editie, vond ik het wel een goed idee om af te sluiten met een 6 minder mooie momenten met mijn dreumes. Of te wel momenten die ik eigenlijk wel wil vergeten. Bovendien had ik het de vorige keer al geschreven dat je deze tegoed had, dus bij deze 🙂 Trouwens.. ik kon niet kiezen, dus het zijn er 6 geworden… Valt mee toch?

6 minder mooie momenten met mijn dreumes

Kleine disclaimer voordat ik begin: Al deze momenten zijn uit de verzameling: ‘Later lach je erom.’ En dat klopt ook. Op het moment zelf was het echt even minder grappig, maar achteraf kan ik wel om grinniken lachen. Tenminste… om de meeste incidenten.

1. Het horloge incident

Dit is er zo eentje waar ik eigenlijk (nog) niet om kan lachen. Weet je nog dat mooie witte Victorinox horloge dat ik mocht uitzoeken voor een opdracht? Dat is weg. En ik verdenk daar de kleine man van. Er is een kleine kans dat het iemand anders is geweest, want we hadden hier nog al een wisseling van de wacht qua hulpen. Maar ik acht de kans groter dat het de (toen nog) dreumes was. Die gooit namelijk graag dingen weg en/of maakt spullen kwijt. Dat is zijn hobby. Afstandsbedieningen in de hondenmand, mijn draadloze muis in de speelgoedkist, de random reader in de zandbak en ga zo maar door. Ik hoop dat het horloge nog boven komt drijven, maar ik vrees het ergste. En ja.. het is maar iets materieels, maar ik heb het nog geen plekje gegeven. Had ik dat nou maar wel gedaan..en dan een plekje waar de dreumes niet bij had gekund.

2. Mijn idee van de hel

Op zich was de dreumes toen nog een baby en hij kon er zelf helemaal niets aan doen, maar ik wil het toch genoemd hebben. Die ellendige rit naar huis met een huilend kind en file maar geen eind aan kwam. Inmiddels rijd ik veel vaker auto met de peuter en gebeuren er echt nog wel eens dingen onderweg die… oncomfortabel… zijn. Maar minder oncomfortabel dan die autorit. De peuter wil nu nog wel eens zijn knuffeldoek of beker laten vallen en daar een hysterische driftbui over krijgen. Gelukkig kunnen we dat samen wel handelen.

3. Waterpokken in de VS

Kon die natuurlijk ook helemaal niets aan doen: Waterpokken op vakantie in de VS. Desondanks… een moment om graag te vergeten. Vooral het moment dat hij een driftbui kreeg in het restaurant waar ook Kendall Jenner zat te eten. Alhoewel… achteraf is dat best een grappige anekdote.

4. Kindje gebeten

Dat moment dat je je kind ophaalt van het KDV en de leidster je apart neemt om je te vertellen dat er iets ergs gebeurd is. En dat je weet dat je dreumes niets mankeert, want die zit gewoon poeslief naar je te lachen. Maar dat je naar de andere kant kijkt en een kindje ziet met een grote bijt in haar gezicht en dat er al een belletje gaat rinkelen.

Onze dreumes beet een kindje op het KDV. En dat vond ik vreselijk. Hij heeft het daarna nooit meer gedaan en het is ook iets waar hij zelf nog niet echt wat aan kon doen, want ze bijten op deze leeftijd meer uit impuls, frustratie of enthousiasme. Toch vond ik het niet leuk. En toen een half jaar later een voormalig soap sterretje een enorm drama ging maken van haar kind dat gebeten was en ik de reacties op die post las, kwam dat gevoel weer even terug. Ook voor de ouders van het kind dat de zoon van het voormalige soap sterretje had gebeten. ‘Doe eens normaal zeg’, dacht ik. ‘Hoe zou jij je voelen als het andersom was?’

5. Het IKEA incident

Ik dacht dat het wel een goed plan was om met de dreumes naar de IKEA te gaan. Toen we daar aankwamen, bleken de leuke karretjes in de vorm van een joekel van een auto met een grote boodschappenmand voorop op te zijn. Maar een vriendelijke medewerkster kwam uit zichzelf met zo’n wagentje aanlopen voor de dreumes. Het was ook meteen de grootste variant die ze hadden. De dreumes keek blij naar het karretje en als hij blij is, ben ik het ook, dus liep ik 5 minuten later het joekel door de gangpaden heen te duwen en tegelijkertijd andere IKEA bezoekers proberen te ontwijken. Na 5 minuten had mijn dreumes het wel gehad. Gelukkig had het autokarretje ook bij de duwstang een zitje, dus verhuisde de dreumes naar die plek.

Dreumes driftbui

Weer 5 minuten later had hij het met die plek ook wel weer gehad en wilde hij graag even aan mijn hand lopen. Los lopen kon hij toen nog niet. ‘Ach… hij wil even zijn benen strekken’, dacht ik en ik begreep dat. Dat dat van mij een nog al dom plan was, om hem nou net daar uit zijn karretje te tillen daar zou ik 1 minuut later achter komen. Want we liepen op de kinderafdeling of te wel het dreumes Walhalla. Die wilde dan ook overal heen. Naar de ballen, naar de knuffels, naar de keukenspullen. Alles tegelijkertijd. Na een paar minuten probeerde ik ‘m terug in zijn karretje te zetten wat een dreumes driftbui tot gevolg had.

Picture this: Hysterische dreumes op de grond. Tig mensen die voorbij kwamen lopen, de een meewarig kijkend, de ander veroordelend en weer een ander die me probeerde te negeren. Elke keer als ik probeerde ‘m op te tillen, begon hij te spartelen, hing hij aan mijn haren en werd hij nog hysterischer. Het was nog winter en ik had mijn dikke panter jas aan, dus ik denk dat je wel begrijpt hoe ik me voelde. Ik zag mezelf ook al op Dumpert komen te staan op van die beveiligingscamera beelden. Gelukkig zorgde die fantasie bij mij voor een lachbui wat een wonderbaarlijk effect op de dreumes had. Hij werd stil. De rest van de dag heb ik verdrongen. En ik geloof niet dat we daarna ooit nog samen naar de IKEA zijn gegaan.

6. Het hondenpoep en kots incident

Daar heb ik al uitgebreid over geschreven in dit blog artikel ‘En toen moest ik heel hard janken…‘ Inmiddels kan ik er heel hard om lachen en het heeft me maar mooi een nieuw kleed opgeleverd.

Herken jij dit soort situaties? Welk moment met jouw kindje wil jij graag vergeten? Gedeelde smart is halve smart, dus ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

PS op de foto boven dit artikel zie je mijn zoon met zijn roze handtas door de zaal op het KDV rennen. Geen moment dat ik wil vergeten hoor.. ik vind zijn tassenliefde meer dan schattig en ik ben blij dat hij iets van mij heeft overgenomen 🙂 Ik vond het gewoon een grappige foto.

♥  Facebook, Instagram & Bloglovin’ ♥

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.