TOP
2015 in lijstjes: meest dramatische auto ervaring
Column Personal

Mijn meest dramatische auto ervaring

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Op een van mijn favoriete sites Cupcakes and Cashmere schreef Emily een grappig verhaal over een auto ervaring van haar. Dit inspireerde mij mijn meest dramatische auto ervaring eens te delen. Benieuwd wat voor ervaring dat was? Ik ga het je vertellen. Lees, huiver en lach maar mee…

Ik durf het bijna niet hardop te zeggen, maar ik haalde mijn rijbewijs pas toen ik begin 30 was. Daarvoor vond ik dat het roze papiertje niet nodig had. Ik woonde midden in Amsterdam, kon overal naar toe op mijn fiets en als ik Amsterdam uit moest, dan nam ik de trein wel. Maar opeens was daar een baan die ik héél graag wilde en daarvoor had ik een rijbewijs nodig. En dus deed ik een spoedcursus en slaagde ik daar gelukkig binnen een paar weken voor. Trots als een pauw ging ik mijn eerste autootje uitzoeken waarmee ik dagelijks op en neer naar Hilversum zou gaan rijden, of naar Antwerpen of Parijs want ik was International Manager geworden voor EMEA (Europa, Midden Oosten & Afrika) en omdat mijn collega in Kuala Lumpur net ontslag had genomen, kreeg ik de Asian Pacific er ook nog bij.

Nou denk je misschien wat doet dat er toe voor het verhaal? Maar mijn werkgebied is wel degelijk relevant voor deze annekdote. Veel van mijn afspraken waren namelijk telefonisch en als ik bijvoorbeeld met Australië moest bellen, dan moest dat heel vroeg ’s ochtends, anders was mijn zakenrelatie allang naar huis. Want de Aussies hebben een fantastische werkmentaliteit. Om half zes stoppen ze massaal met werken. Terug naar mijn meest dramatische auto ervaring….

Het was mijn allereerste week op werk en ik had net het voorstelrondje gedaan.

Het was mijn allereerste week op werk en ik had net het voorstelrondje gedaan en iedereen leren kennen. Maar als je net ergens gaat werken, weet je dus echt niet meteen alle namen uit je hoofd. Laat staan wie in welke auto rijdt…
Het was mijn allereerste week op werk en ik reed in mijn spiksplinternieuwe autootje het parkeerterrein op. En toen ging mijn telefoon en ik zag dat het iemand uit Australië was. Ik had al dagen onze relatie in Perth te pakken proberen te krijgen en was superblij dat hij eindelijk terug belde.  Ik wilde mijn auto nog snel even achteruit in een vak parkeren, maar ik zag dat ik verkeerd was ingestoken en schuin achteruit reed. Mijn telefoon rinkelde nog steeds en ik werd een beetje zenuwachtig dat ik weer mijn contactpersoon zou mislopen en dus zette ik midden op de parkeerplaats mijn auto stil en nam het telefoontje aan.

Gelukkig bleek het inderdaad mijn mediarelatie uit Perth te zijn. We maakten telefonisch kennis en ik voelde me al wel wat ongemakkelijk omdat mijn nieuwe collega’s die het terrein opreden om mij heen moesten. Ik stond niet zo handig geparkeerd. Maar dat wist je al. Ik was dan ook blij dat toen we ophingen, ik mijn auto kon verplaatsen. Ik wilde natuurlijk niet nog meer collega’s tot last zijn, het was notabene mijn eerste week.

Op de eerste verdieping zag ik collega’s voor het raam staan.

Ik startte mijn auto en BOEM. Was ik potverdorie vergeten dat mijn auto nog in de achteruit stond. Hoe ik dat voor elkaar had gekregen? Van de zenuwen zette ik hem in zijn 1 om zo snel mogelijk vooruit te rijden. Ik gaf gas en ik onderschatte mijn auto een beetje want binnen een seconde of wat was ik de parkeerplaats al weer overgestoken en BOEM. Ik knalde met mijn auto tegen een andere auto op. Zenuwachtig en met een rood hoofd stapte ik uit om de schade te bekijken. Op de eerste verdieping zag ik collega’s voor het raam staan. De auto waar ik in mijn achteruit bovenop was geknald was een gloednieuwe Audi en die ik van voren had geramd was een Bentley. Je raadt het al. Die laatste was van iemand uit de directie.

“Ga je het zelf vertellen, of moet ik het doen”, vroeg de conciërge.
“Ik doe het zelf wel”, murmelde ik.
“Dapper hoor”, antwoordde hij. “Ik weet in ieder geval één ding zeker. Jij maakt hier echt een verpletterende eerste indruk”.

Gelukkig is alles goed gekomen en konden mijn beiden slachtoffers er nog wel om lachen. En daarna heb ik nog best wat dramatische auto ervaringen gehad, maar deze allereerste was het allerergst.

Wat was jouw meest dramatische auto ervaring? Ik ben heel benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

De foto die je hierboven ziet is van anderhalf jaar geleden toen ik mijn tweede auto ging ophalen.

♥  Facebook, Instagram & Bloglovin’ ♥

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.