TOP
meteen aan een adoptietraject willen beginnen
Editorial Personal

“Als je dit had geweten, had je het dan anders gedaan?”

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Vorige week werd ik geïnterviewd voor een artikel in een magazine over ons vruchtbaarheidstraject, een kinderwens en adoptie. De interviewster, die zelf ook in een traject had gezeten, vroeg me: “Als je dit had geweten, had je het dan anders gedaan?” Een vraag die ik mezelf al best vaak heb gesteld, maar desondanks toch even binnenkwam. Had ik het hele vruchtbaarheidstraject niet liever willen skippen en meteen aan een adoptietraject willen beginnen? Ik vind het een lastig dilemma.


“Als je dit had geweten, had je het dan anders gedaan?”

Hoewel ik mezelf de vraag al zo vaak heb gesteld, het er zo vaak met mijn man over heb gehad en met vriendinnen, blijf ik het lastig vinden er een antwoord op te geven. Dat klinkt misschien raar. Want ja, natuurlijk had ik alle tranen en het verdriet niet willen meemaken. Natuurlijk had ik me geen emotioneel vaatdoekje willen voelen. Geen mens wil zich eenzaam voelen en wat heb ik me in die periode toch verschrikkelijk alleen gevoeld.

En ik ben nog al ziekelijk tot over mijn oren en verder verliefd..

Had ik het achteraf niet anders gedaan? Je zou zeggen: ‘Ja’. Maar ik denk dat ik toch ‘nee’ zeg. En dat is enkel en alleen omdat ik dan het gevoel heb dat we dan ons kind nooit hadden ontmoet. Onze blonde krullenbol. Mijn kleine slimme driftige jokertje. Als we jaren eerder hadden besloten het adoptietraject in te stappen, dan hadden we nu misschien ook een blonde krullenbol gehad, maar wel een andere. En ik ben nog al ziekelijk tot over mijn oren en verder verliefd op ons kind, dus die had ik nooit willen missen.

Bij adoptie gaat het allemaal om timing. Ik weet nog dat we aan het traject begonnen en Sanne van A New Way (De Nederlands adoptievereniging voor de VS) zei: “Iedereen kindje krijgt de ouders die het beste bij hem of haar passen en andersom.” Achteraf begrijp ik helemaal wat ze bedoelde. Bovendien is het in de Amerikaanse adoptieprocedure natuurlijk ook zo dat de buikmoeder zelf ouders uitzoekt voor haar kindje, dus dat speelt ook mee. Zij zal ongetwijfeld ook het beste weten bij wie haar kind het beste past.

Bovendien…

Behalve dat ik ons kind niet had willen missen, denk ik ook ergens dat het me verrijkt heeft. Dat het onze relatie verrijkt heeft. We hebben het toch maar ‘overleefd’ met z’n tweeën. Samen zijn we door een diep dal gegaan en hebben we daarna een gigantische heuvel beklommen. Nadat je in zo’n diep dal hebt gezeten, is het uitzicht geweldig vanaf de heuvel, kan ik je vertellen.

Ik ben elke dag dankbaar als ik zijn armpjes om me heen voel..

Daarnaast waardeer ik het ouderschap ook enorm. Natuurlijk kan ik de peuter wel eens achter het behang plakken. Ik heb ook zo mijn momenten en hij ook. Maar ik ben elke dag dankbaar als ik zijn armpjes om me heen voel en hij zijn wangetje tegen me aandrukt en vraagt: “Kusje mama?”

Ik zal het ouderschap nooit for granted nemen. We hebben er zo ontzettend ons best voor gedaan en ik heb er zo naar verlangd. Ik denk oprecht dat ik dat anders had ervaren als ik meteen zwanger was geworden en ik dit niet had mee gemaakt.

Lees ook: ‘4 dingen die ik jammer vind aan dat ik zelf niet zwanger ben geweest van ons kind

Natuurlijk…

Ik begrijp heel goed dat mensen zich, om het maar boud te zeggen, willen voortplanten. Het is natuurlijk prachtig om dingen van jezelf terug te zien in je eigen kind. Of het nou de ogen van je grootmoeder zijn, of het loopje van je schoonvader. Dat is bijzonder. Toch zie ik ook dingen van mijn man en mezelf terug in ons kind. Ik zal daar binnenkort nog eens uitgebreid over vertellen, omdat het ook een vraag is die ik vaak krijg.

Achteraf vind ik het biologisch ouderschap wellicht wat overrated.

Maar behalve die fysieke aspecten, vind ik het biologisch ouderschap achteraf wellicht wat overrated. Natuurlijk komen er bij adoptie dingen kijken waar je goed bij stil moet staan, daar heb ik ook vaker over verteld, maar je bent als adoptie ouder verder precies dezelfde ouder als elke andere ouder die het beste voor zijn kind(eren) wil en oneindig veel van zijn kind(eren) houdt.

Wat ik zou willen tegen mensen met vruchtbaarheidsproblemen..

Deze week is het de Week van de Vruchtbaarheid waarin aandacht besteed wordt aan mensen met vruchtbaarheidsproblemen. Ik weet als geen ander hoe verschrikkelijk het is om in zo’n situatie te zitten. En als ik nu naar mezelf kijk? Ik had nooit kunnen vermoeden dat ik ooit weer zo gelukkig zou worden. Wat staarde ik me blind op een positieve zwangerschapstest.

Maar geluk zit niet alleen in een positieve zwangerschapstest.

Dat had ik zelf best wat eerder willen inzien.

Biology is the least of what makes someone a mother. – Oprah Winfrey

Liefs,
Karen

Hier vind je meer artikelen over dit onderwerp.

 

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

1 COMMENT
  • Annette
    2 weken ago

    Mooi geschreven, tsja de als-vraag… lastig gelukkig weten of wisten we het niet van de voren want het is niet alleen het moment maar waarschijnlijk je hele levensloop die dan anders is dus ik zou ook nee antwoorden (denk ik) 😉

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.