TOP
meer tussen hemel en aarde
Column

‘De vlinder’ (over dat er misschien wel meer tussen hemel en aarde is)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Om heel eerlijk te zijn twijfel ik al een ruime week of ik dit verhaal moest vertellen. Maar omdat ik het toch een mooi verhaal vind, of je er nou in gelooft of niet, ga ik het toch doen. Want misschien is er wel meer tussen hemel en aarde? Maar misschien ook niet. Misschien ligt het wel aan hoe je naar dingen kijkt. Of niet…

De vlinder

Dat onze dreumes dikke vrienden met onze kat Bada Bing was, daar heb ik je al vaker over verteld. Dus toen Bada Bing overleed, was dat ook voor de dreumes een groot gemis. Wij begrijpen het begrip dood, of we doen althans een poging, maar een jongetje van nog geen twee snapt niet dat de poes opeens niet meer op bed ligt.

Daar had ik het zelf ook al vrij moeilijk mee en eigenlijk nog steeds. Je bent zo gewend aan zo’n dier. Soms kom ik de slaapkamer binnen en besef ik dat hij er niet meer is. Vervolgens loop ik naar de badkamer en werp ik een blik op het logeerbed om te kijken of hij daar dan ligt. Bewust onbewust. Maar ik snap heus wel dat dat niet zo is.

Robin niet. Robin ging de eerste dagen actief op zoek naar Mau Mau.

Waar is Mau Mau?

Dan kwam hij boven, liep hij naar de slaapkamer om te checken of hij op het bed lag. Vervolgens ging hij de hele bovenverdieping af en riep hij: “Mau Mau… Mau Mau.” Om dan aan mij te vragen: “Mau Mau nou?” Inclusief vragende armpjes.

Zelfs toen we samen naar de dierenarts gingen, rende hij meteen naar de hokken van de dieren achter en riep hij: “Mau Mau!”

Verdrietig en mooi tegelijk.

“Mau Mau is weg en komt niet meer terug”, probeerde ik hem elke keer te zeggen.

Maar is Bada Bing wel weg?

Een teken

De laatste weken dat Bing bij ons thuis was, heb ik ontzettend veel met hem gezeten en hem geknuffeld. Hij wilde ook graag bij ons in de buurt zijn, alsof hij voelde dat hij ons zou gaan verlaten.

Ik praatte veel tegen hem. Gewoon van die dingen dat ik hem heel erg zou gaan missen. Maar af en toe vroeg ik hem ook of hij een teken kon geven als hij in de buurt zou zijn. “Kom maar als vlinder of zo.” Ja, noem me crazy. Nee heb je, ja kun je krijgen. Je kan het toch proberen?

Zelfs in zijn I.M. schreef ik het: ‘En geef je een teken van leven als je in de buurt bent?’

Ik had er eigenlijk niet op gerekend dat ik dat teken ook daadwerkelijk zou krijgen.

De vlinder

Het was een van die heerlijke zonnige dagen en ik had Robin van het KDV gehaald. Ik tilde hem uit de auto en samen liepen we naar ons huis. Toen ik het tuinhekje wilde opendoen zag ik het: Er zat een vlinder op het hekje.

De eerste die ik dit seizoen zag.

Nou zal je denken: ‘Ja duh… dat is gewoon toeval’. En dat dacht ik eerlijk gezegd zelf ook. Totdat Robin opeens enthousiast begon te roepen en wijzen: “Mau Mau! Mau Mau!”

Je begrijpt het. Hij wees naar de vlinder.

Toen ik het tuinhekje voorzichtig opendeed, vloog de vlinder naar het bankje voor ons huis en ging daar zitten. Gebiologeerd keek ik naar de vlinder. Maar tegelijkertijd vertelde ik mezelf dat ik nu echt een beetje begon door te draaien en ik liep over het paadje naar de voordeur om die open te doen.

Inmiddels was Robin al op het bankje geklommen en wees hij nog steeds lachend en kirrend naar de vlinder: “Mau Mau. Mama Mau Mau”.

Ik slikte en voelde weer wat tranen. Vervolgens zuchtte ik diep, slikte mijn tranen weg en ze ik tegen mezelf: “Weet je wat Ka. Misschien is dat Mau Mau wel”. Ik ging naast Robin op het bankje zitten. Samen zaten we in het zonnetje en keken we rustig naar de witte vlinder die door onze voortuin fladderde. Robin moest lachen en ik lachte met hem mee. “Dag Mau Mau. Het is goed zo. Bedankt voor je teken”.

Samen in het moment.

Op een gegeven moment vloog de vlinder weg en zei Robin: “Dah dah. Dah dah Mau Mau.”

Daarna heeft Robin niet meer naar Mau Mau gezocht.

Meer tussen hemel en aarde

Of er meer tussen hemel en aarde is? Ik heb werkelijk geen idee. Helaas heb ik geen concreet bewijs, net zoals de meeste mensen dat niet hebben. Ik heb wel een gevoel en ik heb al vaker iets dergelijks meegemaakt. Maar ik weet het oprecht niet.

Wat ik wel weet, is dat als je je ervoor openstelt je meer ziet. Dat je, als je uit je hoofd gaat, je meer ziet. En dat dat het leven mooier en verklaarbaarder kan maken. Op zijn tijd.

Ten slotte wil ik graag een quote met je delen:

If we all could see the world through the eyes of a child, we would see the magic in everything.

– Chi Vai Tang

Geloof jij dat meer is tussen hemel en aarde? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Uitgelichte foto via Shutterstock.

Facebook, Instagram & Bloglovin’ ♥

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.