TOP
de magie van sinterklaas
Column

‘De magie van Sinterklaas’ (over hoe ik als puber weer even geloofde)

Toen ik op de middelbare school zat en nog bij mijn ouders woonde, reed ik nog al fanatiek paard. Bijna elk weekend reed ik wel een wedstrijd en ik was dan ook lid van een paardenclub. Vrij serieus en fanatiek allemaal, op die ene zaterdag in het jaar na dan wanneer ons wedstrijdtenue werd ingeruild voor een Pietenpak. Tijdens de intocht mochten wij als Pieten te paard de goedheiligman begeleiden.

Wat vond ik dat altijd leuk om te doen. De weken ervoor werd flink getraind, want de paarden moesten voorbereid worden op rare scenario’s zoals vuurwerk, dringende menigtes en fanfarebandjes. De dagen vooraf werd het weerbericht tig keer gecheckt, want het zou maar regenen… Overigens regende het inderdaad een jaar en moesten we vanwege de schmink een korter ritje tijden. Ook zo lullig, als de Pieten halverwege de intocht opeens wit waren geworden. Alhoewel mensen dat tegenwoordig zouden toejuichen.

Maar goed, ik dwaal af. Ik was dus elk jaar Zwarte Piet te paard. Op de dag van de intocht kregen wij ons kostuum en onze schmink in de kelder van het gemeentehuis van onze provinciestad. Ongeveer een week voor het spektakel had je je maten al doorgegeven en op gigantische rekken hingen daar alle pakjes. Fashionable als ik was, hoopte ik altijd op leuke kleuren. Alsof je niet in zijn geheel gigantisch voor lul liep, dus wat die kleuren er toe deden, is me nu een raadsel.

Het zal mijn irrationele puberbrein wel geweest zijn.

Terug naar het verhaal. Ik stond daar in de rij voor mijn Pietenpak en ik weet nog dat ik hoopte op iets roods in plaats van het saaie bruin met goud dat ik het jaar daarvoor gekregen had. Het werd blauw. Nou ja… ook goed. Met mijn pak over mijn schouder liep ik naar provisorische kleedkamers, hopend dat ik snel bekenden zou tegenkomen.

Sinterklaas zelf vertrok altijd veel eerder. Wij wachtten hem op op de kade waar hij dan met de boot en een paar andere Pieten kwam aanvaren. Maar dit jaar liep ik hem nog tegen het lijf. In het gangetje voor de kleedkamers. Hij al volledig in Sinterklaas pak, ik nog als gewoon Karen.

Nou moet je weten dat ik nooit geweten heb wie er nou Sinterklaas was. Ja, het was altijd dezelfde man, maar ik zag hem nooit voordat hij ging verkleden. Ik herkende zijn stem niet en voor de rest zag ik ook 0 aanknopingspunten om te ontdekken wie het nou was. Dus toen ik hem daar passeerde in het smalle gangetje, zei ik hem gewoon beleefd gedag. En hij zei gedag terug en bleef toen even staan en zei: “Jij bent toch Karen?”
“Ja, dat ben ik”, antwoordde ik een beetje schuchter.

En toen zei hij iets vreemds.

Iets dat helemaal niemand van mij wist. Normaliter vertelde ik vriendinnen zo ongeveer alles, maar nu had ik dat niet gedaan, omdat ik bang was, dat ze me ermee zouden pesten.
“Karen”, zei Sinterklaas op een strenge en tegelijkertijd vriendelijke toon.
“Ja”, antwoordde ik vragend benieuwd wat er zou gaan komen.
“Jij hebt vorige week een briefje gekregen, maar daar heb je nog niet op geantwoord. Doe je dat nog wel even? Dat zou aardig zijn”.

Mijn mond viel nog net niet open. Ik denk dat ik bevestigend heb geantwoord, maar ik weet het niet meer goed. Het kan ook maar zo zijn dat ik met een knalrood hoofd ben door gehold.

Het klopte inderdaad. Ik had een briefje gekregen van een jongen uit mijn klas. Een liefdesbriefje. En dat ik nog niet geantwoord had, klopte ook. Dat had ik nog niet gedaan, omdat ik gewoonweg niet wist wat ik ermee moest. Ik wilde hem niet teleurstellen, maar ik was stapelverliefd op iemand anders. Dat vond ik nog al een verwarrende situatie, want ik kon met mijn aanbidder heel erg lachen en ik vond het heel fijn om met hem op te trekken. Ik wilde hem ook niet kwijt. En tja… als je puber bent, dan zijn dit de dilemma’s uit het leven, dat hoef ik vast niet uit te leggen.

De rest van de intocht probeerde ik Sinterklaas beter te bestuderen.

Ik reed vlak achter hem, dus ik had goed zicht. Maar ik wist echt niet wie hij nou zou kunnen zijn. Ik herkende hem niet. Elke keer als hij mijn kant op keek, was ik blij dat ik zwart geschminkt was.

Na de intocht vroeg ik aan de andere Pieten of zij het wisten. Wie was Sinterklaas? Maar niemand wist het. Toen ik het aan mijn trainer en de eigenaar van onze stal vroeg, zei hij: “Je weet toch wie dat was. Dat was Sinterklaas”.

Na uren piekeren en peinzen, besloot ik dat het antwoord was. Het was Sinterklaas. En Sinterklaas weet dat soort dingen.

De jongen heb ik meteen na de intocht geantwoord. Heel dapper met de huistelefoon. Zo ging dat in die tijd. Kon ik hem meteen vragen aan wie hij had verteld dat hij me geschreven had. Tot de dag van vandaag, beweert hij dat niemand daar van op de hoogte was.

En zo geloofde ik weer even in Sinterklaas. In de magie van Sinterklaas.

Want hoe mooi is het als je in Sinterklaas kunt geloven?

*****

Weet je? Ik ben zo iemand die het echt totaal niet kan schelen of Piet nou groen, geel, rood, wit, regenboog, roetveeg, zwart of een combinatie van dat alles is. Als mensen zich gekwetst voelen, dan vind ik dat we best een traditie kunnen veranderen. Het is me echt om het even.

Zelf heb ik Sinterklaas als kind een prachtig feest gevonden. Zwarte Piet was mijn held, want jemig.. die kon dingen… Sinterklaas zelf, daar was ik juist een beetje bang voor. Zelfs als 15-jarige nog (getuige het verhaal hierboven). Maar de magie van Sinterklaas… het geloven.. de verrassing… de spanning…Machtig mooi vond ik het en nog steeds. Maar nu door alle poespas er om heen, ben ik wel bang dat die magie verloren gaat. Dat er een smet komt over dat mooie feest. Dat mensen Sinterklaas beu worden. Want eigenlijk is dat er al een beetje… Ik hoop zo dat de discussies een keer kan ophouden en dat er gewoon een passende oplossing komt waarin (bijna) iedereen zich kan vinden. Dat er niet weer volwassenen zich geroepen voelen om te gaan demonstreren bij een kinderfeest. Welke volwassene voelt zich daar nou goed bij?

Ik hoop echt dat het feest blijft bestaan. Het is toch een prachtig kinderfeest? Ik wil zo graag dat mijn zoon ook van de magie van Sinterklaas kan genieten.

Want hoe mooi is het als je in Sinterklaas kunt geloven?

Hoe sta jij hierin? Ben je bang dat het feest verdwijnt? Of niet? Heb je ook zo’n mooie Sinterklaasherinnering? Deel je ‘m met ons? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,ย Karen

Uitgelichte foto via Shutterstock.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

6 COMMENTS
  • Sonja
    3 weken ago

    Eerlijk? Blij dat we die fase voorbij zijn. Echter ik moet ook bekennen dat het mij boos maakt dat gedoe om Sinterklaas en zwarte Piet. Waarom moet er nou zoโ€™n heisa gemaakt worden om iets wat wij al jaren vieren. Ik kan me best voorstellen dat het voor anderen moeilijk is, maar uhm… ik vierde het zo al jaren.
    Ik ben geen racist, totaal niet… zie er ook niks kwaadaardigs in. Als het dan moet… wil ik gouden of zilveren pietjes… zo!

  • Jantine
    3 weken ago

    Die discussie is inderdaad erg jammer. Ik hoop heel erg dat het feest blijft bestaan. Misschien niet met de Pieten zoals we die nu kennen, maar tradities kunnen inderdaad veranderen. Juist de tradities rond Sinterklaas zijn al zo enorm veranderd. Ooit hoop ik ook een kind te hebben, en die zou ik dan ook een gezellig Sinterklaasfeest gunnen. Net zoals de kindjes van scouting waar ik lang op mocht passen, en waar we altijd mee naar de intocht gingen op zaterdag. Waar het voor de hele discussie gewoon leuk was, merkte ik dat ik sinds die tijd nog alerter was. In plaats van gewoon die kinderen bij het water vandaan houden, liep ik ineens ook steeds te kijken waar we weg konden met ze als er iets gebeurde. Want je weet maar nooit waar ze ineens gaan demonstreren. En dat vind ik zo erg!

    • Karen
      3 weken ago
      AUTHOR

      Dat is ook heel erg.

  • Annette
    3 weken ago

    Ik vind de hele discussie zo treurig en zo jammer voor alle kindjes inderdaad. Een gezonde discussie mag best maar de proporties die deze discussie heeft aangenomen vind ik echt te ver gaan. Ik hoop ook dat het echt afgelopen is binnenkort en we weer gewoon van de fijne sinterklaas traditie kunnen genieten zoals het hoort en dat als ik ooit het voorrecht mag hebben om kleinkindjes te krijgen dat er dan nog steeds een leuk sinterklaasfeest is met dito verhalen.

    • Karen
      3 weken ago
      AUTHOR

      Het gaat ook maar door. ๐Ÿ™

  • Jacqueline
    3 weken ago

    Wat een mooie herinnering! Ik kan me er zelf niet zo gauw รฉรฉn voor de geest halen, maar heb altijd met veel plezier met de familie aan surprises gedaan.
    En ik ben het met je eens dat het ok is als tradities veranderen. Al het drama eromheen is totaal niet nodig.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Instagram

  • Vanmiddag was ik uitgenodigd om te komen lunchen met Weight Watchers en Olcay Gulsen.
Dit omdat het programma van Weight Watchers vernieuwd is. Daar ga ik je vanzelfsprekend binnenkort meer over vertellen en ik kan je alvast melden dat ik helemaal zin heb om het te gaan uitproberen omdat het nog makkelijker is geworden qua punten tellen. Olcay is er al een paar maanden mee bezig en kijk eens hoe smashing zij er uitziet! Vrouw naar mijn hart trouwens.. Toen haar gevraagd werd wat haar valkuil was, antwoordde ze met: Gin tonics ๐Ÿธ Weight Watchers, bedankt voor de fijne middag. Olcay zei het ook al: 'Het leek net alsof ik met vriendinnen ging lunchen'. En dat voor maar 2 punten! .
.
.
#lifestyleblogger #weightwatchers #pressevent #uitgenodigd
  • โ€˜Let it snow let it snow let it snowโ€™ โ„๏ธโ˜ƒ๏ธ๐ŸŒจ Iedereen die nog de weg op moet... sterkte! .
.
.
#winterwonderland #zandvoort #snow #amsterdamsewaterleidingduinen #letitsnow #deanmartin
  • ๐Ÿ’™๐Ÿ’™๐Ÿ’™ Kijk dit lieve gingerbread mannetje nou met zijn mooie nieuwe schoenen van Bunnies. In de PERSONAL PEAKS van vandaag laat ik o.a. fotoโ€™s zien van Sinterklaas, veel leuke events, een nieuwe verslaving (ja heus) en nog veel meer ๐Ÿ‘‰๐Ÿผ directe link in bio
.
.
.
#personalpeaks #karenznl #lifestyleblogger #toddlerlife #instatoddler #gekregen #robinjameson
  • Oeh la la... oesters on a school night! Dat vraagt om een gek kijkende selfie. Bedankt @kroonophetwerk @foodyboxkroonophetwerk ๐ŸŽ„Kerst is nu echt aan! โœจ๐ŸŒŸ๐Ÿ’ฅ
.
.
.
#selfie #lifestyleblogger #gekregen #foodyboxkerst #oysters #lifestyleblogger
  • Ik klaagde vanmorgen dat we alleen maar motregen hadden in plaats van de beloofde sneeuw. Daar kom ik wel een beetje op terug โ„๏ธโ˜ƒ๏ธ๐ŸŒจ
.
.
.
#winterwonderland #snow #zandvoort #amsterdamsewaterleidingduinen
  • โœจHeb jij ook een kerstbal waar een mooi verhaal achter zit? ๐ŸŽ„ Deze kerstbal die Robin van vrienden van ons kreeg, is voor ons heel bijzonder. Op de blog vertel ik je er meer over en vertellen ook @suuz_ @aukjeswereld en Eline mooie anekdotes over hun kerstbal ๐ŸŒŸ๐Ÿ‘‰๐Ÿผ directe link in bio
.
.
.
#kerst #christmasornaments #christmasdecorations
  • Kijk dan wat een fijn gezelschap om kerst mee te vieren bij HEMA! ๐Ÿ’š๐Ÿ’ฅ๐ŸŽ„๐ŸŽ๐ŸŽ‰
.
.
.
#hemakerst #bloggers #bloggersunited #instabloggers #collegas #mycrew #friends
  • That face ๐Ÿ’™๐Ÿ’™๐Ÿ’™
Groot succes trouwens de knikkertoren van @lidlnederland .
.
.
#nospon :) #pakjesavond #sinterklaas #dutchtradition #gifts #toddlerlife #robinjameson