TOP
jeugdliefde
Lifestyle

Nog altijd met je jeugdliefde. 3 vrouwen vertellen…

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Een jeugdliefde heeft bij de meeste mensen altijd een speciaal plekje in het hart. Onderzoek heeft zelfs aangetoond dat 53% van de mensen warme gevoelens voor een jeugdliefde koestert. 30% van de mensen gaat via google en social media op zoek naar zijn/haar jeugdliefde (bron). Maar er zijn natuurlijk ook mensen die gewoon altijd bij hun jeugdliefde blijven. Nog altijd met je jeugdliefde. Hoe is dat? Heb je dan niet het gevoel iets gemist te hebben? Wat zijn de positieve punten? En wat zijn de negatieve? Ik vroeg het aan 3 vrouwen die ‘geëindigd’ zijn met hun jeugdliefde en vandaag delen zij hun verhalen…

Fleur is sinds haar 15e met haar jeugliefde

fleur jeugdliefde

Fleur Miller (31) is thuisblijfmoeder met een blog (www.mizflurry.nl). Ze is woonachtig in Utrecht, getrouwd met Kevin (32) en moeder van Ewan (7), Mack (5) en Kate (1). Ze heeft Digitale Communicatie gestudeerd aan de Hogeschool Utrecht en een tijdje bij een internetbureau en de HU gewerkt, maar is nu al 5 jaar thuis bij de kinderen.

‘Sinds 23 augustus 2000 ben ik samen met Kevin. Hij was toen 17 en ik 15. Leuk feitje: sinds donderdag 10 maart ben ik dus langer met Kevin, dan zonder hem. We wonen samen sinds 2005 en in 2013 zijn we (eindelijk) getrouwd.

We hebben elkaar via Internet ontmoet 🙂 ICQ, maar we woonden maar 1 kilometer van elkaar en gingen ook naar dezelfde middelbare school. We leerden elkaar kennen in juni 2000, toen had Kevin al examen gedaan, dus we hebben elkaar op school eigenlijk nooit gezien. Op 22 augustus gingen we samen poolen tijdens onze eerste date en de dag erop gingen we samen naar de stad om een roze Eastpak te kopen. Later die middag hebben we voor het eerst gekust en ’s avonds spraken we weer af en vroeg hij of ik zijn vriendinnetje wilde zijn.

We waren verliefd en we hadden het leuk, maar dat het echt voor zo lang zou zijn, daar dacht ik toen nog niet zo veel over na. Ik heb ook wel regelmatig de vraag gehad, waarom zo jong al? Maar als je het leuk hebt samen waarom zou je het dan uitmaken, alleen maar omdat je zo jong wat samen hebt gekregen? Dat vind ik een rare reden.

We zijn nog gedeeltelijk samen opgegroeid en weten zoveel van elkaar en elkaars familie, dat is gewoon fijn. Kleine dingen, zoals weten welke films iemand wel of niet heeft gezien, dat is gewoon leuk. We zijn helemaal op elkaar ingespeeld en vormen daardoor een goed team. Er zijn in die afgelopen 5678 dagen, maar weinig dagen geweest dat we elkaar niet gezien hebben. Tegenwoordig moet hij voor zijn werk wel eens een paar dagen naar het buitenland, dus komt dat vaker voor dan eerst, terwijl we nu samenwonen.

Het is misschien wel wat saai om al zo lang samen te zijn, maar dit zorgt ook voor een stabiele relatie en een rustig leven. Wat ik soms wel jammer vind, is dat je wat minder moeite voor elkaar doet en in het begin van een nieuwe relatie ga je vaker leuke dingen doen.

Wat ik een ander zou willen vertellen over jeugdliefdes? Laat je niet gek maken door anderen, omdat jullie zo jong een relatie hebben gekregen. Zolang jullie het fijn hebben samen, is het goed!’

Eefje is sinds haar 15e samen met haar jeugdliefde

jeugdliefde eefje

Eefje Schoonewille (29) woont in Vroenhoven (BE), nét over de grens bij Maastricht. Ze woont samen met haar vriend. Ze hebben geen kinderen, maar krijgen in april een puppy. Eefje is ondernemer: binnen haar bedrijf L’eef (www.eefjeschoonewille.nl) leert ze als psycholoog en coach overdenkers om (weer) de regie terug te krijgen over hun gedachten en ‘mindset’, zodat ze hun droomleven kunnen definiëren én creëren. Daarnaast ontwikkelde ze het (online) programma ‘losdenken voor vastdenkers’ en schrijft ze aan haar eerste boek.

‘We zijn al bijna 14 jaar jaar samen, sinds 1 augustus 2002. Ik was toen 15, mijn vriend 16. We ontmoetten elkaar via een gezamenlijke vriendin, tijdens een avondje stappen.

Of ik meteen wist dat hij ‘het’ was? Haha, nee! Ik moest in het begin niks van hem hebben. Ik vond hem er wel leuk uit zien, maar dat was het ook wel. Hij bleef echter contact zoeken en een week later spraken we nog een keer af met hetzelfde groepje vrienden. Toen sloeg de vonk pas over bij mij.

We kennen elkaar al heel lang en ook door en door. Dat vind ik een voordeel; ik weet wat ik aan hem heb en hij weet dat van mij. Naast mijn grote liefde is hij m’n beste maatje. We hebben samen al heel veel meegemaakt.

Ik kan niet echt nadelen bedenken. Het was ook niet alsof we gepland hadden dat we ‘voor altijd bij elkaar zouden blijven’ toen we elkaar net leerden kennen. Het is gewoon zo gelopen en daar ben ik nog altijd blij om. We zijn door de jaren heen als persoon heel erg gegroeid en ook als stel. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik iets gemist heb, maar dat komt denk ik ook doordat we elkaar altijd vrij hebben gelaten en de ruimte hebben gegeven om met vrienden en vriendinnen los van elkaar dingen te ondernemen. En dat doen we nu nog steeds. Ik ben bijvoorbeeld regelmatig met vriendinnen alleen een aantal weken op vakantie gegaan. Daarnaast zijn we pas gaan samenwonen toen we al ruim 8 jaar bij elkaar waren. Ik ben eerst nog op kamers gegaan.

 Wat ik een ander zou willen vertellen over jeugdliefdes? Ik heb er niet echt een bepaalde mening over, dat het ‘goed’ of ‘slecht’ zou zijn om al vanaf heel jong samen te zijn. Het gaat zoals het gaat, en het leven loopt zoals het loopt. Dus doe lekker waar je zin in hebt en wat bij je past. Het is ergens toch ook wel bijzonder hoor, vooral in een tijd waar er steeds meer mensen gaan scheiden. Ik krijg ook regelmatig verbaasde reacties als ik antwoord geef op de vraag hoelang ik al samen ben met mijn vriend. ‘Hoelang? Maar, hoe oud ben je dan?’, Of ‘hoe oud was je dan toen je hem leerde kennen, vijf ofzo?’. Dat is dan wel grappig. Maar nogmaals, het voelt niet echt ‘anders’, ik weet natuurlijk ook niet beter en kan het niet echt vergelijken met een relatie die gestart is na je 20e of later. Ook is het natuurlijk niet altijd rozengeur en maneschijn. Maar dat is in geen enkele relatie zo. Met name in onze puberteit hebben we het elkaar niet altijd even makkelijk gemaakt, maar ik heb nergens spijt van. Het heeft ons gevormd en ik ben ontzettend blij en trots met waar we nu staan. Zowel persoonlijk als samen.’

Ester is sinds haar 14e samen met haar jeugdliefde

ester jeugdliefdeEster Depret (25) woont in Gent (Vlaanderen) met haar vriend Matthijs en twee kinderen. Ze is nog niet getrouwd, maar wel al 3 jaar verloofd. Ester werkt fulltime in de marketingsector en blogt daarnaast 1 à 2 keer per week op www.esterdepret.be.

‘Matthijs en ik leerden elkaar kennen in 2005. Hij werkte als vrijwilliger op de kinderboerderij, waar ik geregeld langs ging. Matthijs is een man van weinig woorden, en net dat mysterieuze sprak me aan. Hoewel hij totaal geen interesse had in meisjes, voelde ik me erg aangetrokken tot hem. We stuurden smsjes en chatten op MSN (my god, soooo 2005).  Al snel merkte ik dat de liefde wederzijds was, en we vormen een koppel in de zomer van 2006.

Ik was toen 15 jaar en smooooorverliefd. Verliefdheid, zoals enkel een tiener dat kan ervaren. Mijn mappen op school waren beklad met zijn naam. Iedereen mocht het zien dat wij een koppel vormden (jep, marginaal staan lebberen aan de schoolpoort, en al). Terwijl ik relaties van klasgenootjes en vriendinnen op de klippen zag lopen, bleven wij gaan. We waren een team! Ergens wist ik altijd “dit wordt de vader van mijn kinderen”. Best grappig hé 😀

Ondertussen zijn we 10 jaar samen en onze relatie is sterker dan ooit. We kennen elkaar door en door. We weten wat we aan elkaar hebben en we weten wanneer we elkaar best gerust laten. In alle eerlijkheid kan ik meegeven dat er heus ook minder mooie momenten geweest zijn. Er vallen al eens woorden en er rollen al eens tranen, maar ik denk dat in alle relatie voorkomt.

Wat ik een ander wil meegeven? Vergelijk je eigen relatie niet met die van een ander. Laat je niet gek maken door de mooie plaatjes op Facebook of de mooie ‘love quotes’ die naar je hoofd geslingerd worden. De ervaring leert me dat de koppels met de met de mooiste plaatjes niet noodzakelijk het gelukkigst zijn.’

Lieve Fleur, Eefje en Ester, bedankt voor jullie leuke bijdrages. In deze tijd van tinder en second love is het superfijn om te lezen dat jeugdliefdes zulke sterke en bijzondere liefdes kunnen zijn. Ik wens jullie en je gezinnen een leven vol liefde toe!  

Denk jij nog wel eens aan je jeugdliefde? Of ben je ook met je jeugdliefde geëindigd? Heb je een vraag voor een van deze leuke vrouwen? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Fotocredits uitgelichte foto: © Unsplash via Pixabay.com. Het © van de foto’s ligt bij de geïnterviewde dames zelf.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

3 COMMENTS
  • Maris
    4 jaar ago

    Mooi verhalen, wat fijn dat je op zo’n jonge leeftijd al je soulmate kan vinden. Ik ben blij dat ik mijn huidige man niet al zo jong heb leren kennen. Ik had nog tijd nodig om te groeien en de persoon te worden die ik nu ben. Gezien ons leeftijdsverschil (7jaar) had het misschien ook een beetje vreemd geweest :’)

  • Kiss & Make-up
    4 jaar ago

    Ik ben ook getrouwd met mijn eerste liefde. Ik was (bijna) 15 toen ik Tom leerde kennen en we zijn echt samen volwassen geworden eigenlijk. Ik besef dat het niet altijd zo loopt, maar we zijn echt in dezelfde richting gegroeid en door de jaren heen eigenlijk alleen nog maar closer en closer geworden. Hij is echt mijn soul mate.

  • Evelyne
    4 jaar ago

    Waauw, dit heb ‘k nu eens heel graag gelezen! Zo leuk!

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.