TOP
let's talk
Editorial

Let’s Talk: Is de wereld stuk?

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Lieve dejlig(e) lezers,

Eigenlijk stond hier vandaag een beauty artikel ingepland, maar die houd je nog van me tegoed. Ik vond het opeens zo oppervlakkig van mezelf om maar te doen of er niets aan de hand is in de wereld op Dejlig en ik las de laatste dagen zo veel meningen, dat ik toch nog even mijn eigen zegje wilde doen. En dat terwijl ik Dejlig eigenlijk politiekvrij wil houden. Ik wil dat het hier leuk is om op bezoek te komen. Ik heb niet voor niets als tagline ‘voor je dagelijkse dosis leuk’. Laat ik je alvast vertellen dat dit artikel ook positief is, maar de gebeurtenissen, de aanslagen in Parijs, die zijn niet leuk. Sterker nog, die zijn dramatisch. Die zijn vreselijk, walgelijk en ontzettend verdrietig. Veel mensen vragen zich terecht af: ‘Is de wereld stuk?‘ Maar volgens mij is dat niet zo en volgens mij heb je dat ook zelf in de hand. Waarom ik denk dat dat niet zo is en wat je daar eventueel aan kunt doen, dat ga ik je vertellen. En ik ben benieuwd hoe jij daarover denkt. Lees en praat je mee?

‘Maar die terroristen waren toch ook ooit kind’

Als dit soort dingen gebeuren dan vragen wij ons dingen af als: ‘Waar is het mis gegaan bij de terroristen, zij waren toch ook ooit kind’. Of ‘waarom juist op die plek’. ‘Hoe kan je dat doen? Onschuldige mensen vermoorden’. Ik denk dat het heel menselijk is dat wij willen begrijpen waarom die barbaren (ik wil ze geen mensen noemen, want die titel verdienen ze niet meer) doen wat ze doen en waarom ze keuzes maken die voor een normaal mens niet te bevatten zijn. Maar… in sommige gevallen kan dat gewoon niet. Je kunt het niet bevatten. Het zijn geen mensen die dit soort dingen doen, dus waarom zouden ze menselijke keuzes maken. Ze zijn gehersenspoeld, ze denken dat de dood mooier is dan het leven, ze zijn dom, ik weet het niet. Ze zijn in ieder geval in en in slecht. Waarom zouden we onszelf pijnigen door je af te vragen waarom? Waarom gaat soms al het ondenkbare te boven. Waarom is niet altijd te bevatten.

parijse aanslagen is de wereld stuk

‘Zij houden meer van de dood en wij houden meer van het leven’

Ik stipte het net ook al aan, maar dat is ook echt zo. En dat maakt het tegelijkertijd een hele ongelijke strijd. Als je wordt ingeprent en je gelooft ook dat je als martelaar gaat sterven en dat je ‘boven’ allerlei mooie dingen te wachten staat, dan word je voor normale mensen een vijand die niet te verslaan is. Er zijn maar weinig mentaal gezonde mensen die hun leven zouden willen geven voor de goede zaak. Zou jij jezelf opblazen in een IS kamp bijvoorbeeld? Nee, dat zou ik nooit doen, want ik wil graag leven. En ik zou ook echt bang zijn dat er een kind zou rondlopen dat er niets aan kon doen. Maar in eerste instantie wil ik leven. Ik hou van het leven. En jij toch ook? De barbaren niet, die houden meer van de dood dan van het leven. Ze houden zelfs meer van de dood dan van hun eigen kinderen. Daar kunnen wij ons niets bij voorstellen en dat hoeft ook niet.

‘Is de wereld stuk?’

Maar is de wereld dan stuk? Omdat er dat soort barbaren die zulke nare dingen doen op rondlopen. Nee, dat is de wereld niet. Want de meeste mensen op deze wereld willen helemaal geen oorlog, geen aanslagen, geen verdriet, geen gewonden, geen macht etc. etc., de meeste mensen willen gewoon leven. Willen leven, zingen, dansen, eten, genieten, knuffelen, vrijen, werken en hun kinderen of de kinderen die zij lief hebben, zien opgroeien. De meeste mensen zijn liefde. En in principe zit die liefde in iedereen, behalve in barbaren want die zitten vol met haat en geloof in een niet bestaand martelaarschap. Hoe zielig ben je trouwens als je in 70 maagden gelooft…? Laten we alsjeblieft niet veranderen door angst, want dan krijgen die barbaren alleen maar hun zin.

pray for paris charlie hebdo

‘Sta stil / Herdenk / Leef / Feest / Heb Lief / Dans / Geniet’

Ik ben me er absoluut van bewust dat ik nu klink als een halve tv dominee, maar ik meen het echt. Het is goed om stil te staan bij de vreselijke aanslagen in Parijs. Het is goed om de mensen te herdenken die een leuke avond hadden en van een of andere idioot niet meer mochten zijn. Het is goed om te denken aan de nabestaanden die gisteren of vandaag dat afschuwelijke niet te bevatten nieuws te horen kregen. Maar zij hebben er niets aan als wij bang zouden worden om te leven. Als we zo pessimistisch naar de wereld zouden kijken. En daarom denk ik ook dat we dat niet moeten doen. Ik denk dat we moeten leven, feesten, lief hebben, dansen en genieten. Ik denk dat we ons leven moeten vieren. Juist nu. Voor die mensen die dat niet meer kunnen. Laten we die k*tbarbaren een poepie ruiken door ons niet door angst te laten regeren, maar juist te doen waar wij zo goed in zijn en waar we zo van houden. LEVEN. Een kunst die zij niet beheersen.

‘Where the hell is Matt’

En tot slot, wil ik graag nog dit filmpje uit 2008 delen van de Amerikaanse Matt die de hele wereld rondreisde om met mensen te dansen en daar in slaagde. Dus mocht je even je vertrouwen in de wereld kwijt zijn, dan kan ik je zeker aanraden dat filmpje te kijken en je te bedenken dat de meeste mensen eigenlijk alleen maar plezier willen maken, waar ze ook ter wereld wonen.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Hoe denk jij hierover? Ik ben heel benieuwd! Praat je mee?

Let’s Talk!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Credits foto’s: bovenste foto heb ik zelf gemaakt in Parijs, de cartoon is uit Charlie Hebdo gemaakt n.a.v de recente aanslagen en vond ik wel toepasselijk om hier te gebruiken. En het lukt me dus opeens niet meer om foto’s te centreren. Die foto’s links uitgelijnd is niet de bedoeling :(.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

14 COMMENTS
  • Linda
    4 jaar ago

    Mooi geschreven…. De wereld is nog niet stuk, maar als we het geweld geen halt toe kunnen roepen, gaan we voor m’n gevoel wel die kant op. Ook bij mij schoten de beelden van vrijdagavond dit weekend regelmatig door m’n hoofd, ik kan en wil me er gewoon geen voorstelling van maken dat je zo in angst leeft als de Fransen op dit moment… Diep respect voor al die tienduizenden Parijzenaren, die gisteren, ondanks diverse oproepen om vooral thuis te blijven, massaal de straat op gingen omdat ze niet in angst af willen wachten wat er verder gaat gebeuren… Ik hoop zo dat we deze barbaren kunnen stoppen, maar tot die tijd weiger ik ook om in angst te leven!

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Ik hoop dat we de barbaren en de financiers van de barbaren kunnen stoppen. Want daar zit natuurlijk het echte probleem. Zo’n land als Saoedie-Arabie dat zogenaamd een beschaafd land is bijvoorbeeld. En nu heb ik stiekem toch iets politieks gedeeld. Oeps. 😉

  • Annette
    4 jaar ago

    Ik ben het met je eens en wil ook niet in angst leven. Ik wil heel oud worden en wellicht wel kleinkinderen krijgen op een dag en die de leuke dingen in de wereld laten ontdekken. Ik wil nog zoveel van de wereld zien. Ik ben wel angstig maar ga me er niet door laten leiden. Dan geven we de daders precies wat ze willen.

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Klopt helemaal Annette.

  • Godelieve
    4 jaar ago

    De wereld is niet stuk! Alleen zijn er een stel zieke geesten die jij barbaren noemt die denken dat hun strijd gerechtvaardigd is. Zij willen alleen maar angst, verdeeldheid en verderf zaaien!

    Daar mogen zij niet in slagen want angst is een slechte raadgever. Laten we lief zijn voor elkaar en samen genieten van het leven!

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Helemaal mee eens.

  • Kiss & Make-up
    4 jaar ago

    Ik vind ’t allemaal heel deprimerend. Ik kan met de beste wil van de wereld niet begrijpen dat de mensen die dit soort dingen doen niet zien hoe verkeerd dit is. Hoe kan je het kapot maken van zoveel onschuldige levens verantwoorden? Hoe kan je nu niet begrijpen dat er niet 1 ultieme waarheid is? Hoe kan je dit goedpraten?

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Het allernaaste is dat het elke dag gebeurt, maar nu het in Parijs gebeurt, worden we in Europa opeens angstig, Ik ben het helemaal met je eens, maar wat ik al zei: ik denk niet dat we moeten proberen het te begrijpen. Want dan geven we ze een excuus. Die mensen zijn gewoon gestoord. Punt.

  • Judith
    4 jaar ago

    Ja de wereld is gebroken in mijn ogen. Maar die kun je maken ook weer. Lijmen met liefde en vrolijkheid. Door kinderen te leren dat het de moeite waard is om te koesteren en heel zuinig op te zijn. Dat je problemen oplost met liefde en niet met vechten. Dat het leven bijzonder is maar ook erg breekbaar dus lief zijn ervoor als een pasgeboren baby.

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Mooi gezegd Judith.

  • Anne-Marie
    4 jaar ago

    Bedankt voor je mooie woorden op deze zondagochtend. Ik ben het voor 100% met je eens!

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Graag gedaan ;). Ik moest het even kwijt. Ik zag al die dramatische updates van bloggers voorbij komen….

  • Nicole
    4 jaar ago

    Sinds de gebeurtenissen heb ik nooit gedacht dat de wereld stuk is. Maar ik heb wel een onveiliger gevoel. Puur omdat dit soort dingen in het ‘veilige’ westerse europa eigenlijk (bijna) nooit voorkomen. Dit komt dan opeens zo dichtbij. Maar het feit dat ik me minder veilig voel betekent niet dat ik nu mezelf opsluit in huis en niets meer durf te doen.

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Zolang je je niet opsluit, is het okay natuurlijk. Al is het ook wel behoorlijk vervelend dat de meeste mensen nu bang zijn. Dat is precies wat ze willen.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.