TOP
hoe is het om gelovig te zijn?
Lifestyle

Hoe is het om gelovig te zijn? 5 vrouwen vertellen over hun religie…

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

De laatste tijd lijkt of geloof iets negatiefs heeft gekregen. Steeds minder mensen gaan naar de kerk en als geloof in het nieuws komt, dan is dat vaak door misstappen van geestelijken of fanaten die een ander hun geloof willen opleggen. En dat terwijl geloof ook iets heel moois kan hebben. Als je sec naar de religies kijkt dan is de boodschap vaak vrede, liefde, innerlijke rust, gelijkwaardigheid en respect. Elke religie heeft overeenkomsten en natuurlijk zijn er ook verschillen. Net zoals er verschillende mensen binnen bepaalde religies. Iedereen beleeft geloof op een andere manier. Hoe is het om gelovig te zijn? Ik vroeg het aan 5 vrouwen en zij vertellen vandaag over hun religie…

Angela is christen

hoe is het om gelovig te zijn? angelaAngela (31) woont samen met haar partner zoontje van 6 maanden in Amersfoort. Ze is zelfstandig gezondheidsvoorlichter (MSc) en model en mama van Jim Nelson (6 maanden). Op Great Body & Skin blogt ze over gezondheid.

‘Mijn religie is het christendom, ik geloof in God en dat Jezus zijn zoon is die is gestorven voor onze zonden, waarna Hij weer is opgestaan. Wat het geloof echter voor mij betekent is dat ik geloof dat ik naast een biologische ‘aardse’ vader, ook een hemelse vader heb die over mij waakt en waar ik altijd bij terecht kan, waartegen ik wel eens praat, om raad of sturing of hulp vraag. Daarnaast geloof ik dat die God een plan met mijn leven heeft; grotendeels ligt mijn levenspad al vast. Daarom kan ik goed loslaten (denk ik/vind ik, haha); het meeste is toch al bepaald. Dit betekent overigens niet dat ik niet mijn best ergens voor doe; ik ben nog altijd streberig en ambitieus. Die combi vind ik niet onlogisch; ik zie het als een personality trait die ik heb gekregen van ‘onze lieve heer’ en die ik dus ook mag gebruiken.

Het geloof levert me niet altijd iets zichtbaars op. Ik kan soms iets heel graag willen en me er suf om bidden, maar is het niet Gods plan voor mij of heb ik het nodig om door iets heen te gaan, dan is dat maar zo. Overigens ben ik er wel van overtuigd dat als dingen tegen zitten, je persoonlijk groeit. Dan heeft het dus wel degelijk iets opgeleverd. Het leven is niet altijd leuk en dat hoeft ook niet en dat verwacht ik ook niet. Christen zijn of bidden is geen garantie dat je ook meteen een perfect leven hebt – ik denk in veel gevallen juist integendeel, omdat ik geloof dat satan Christenen juist aanvalt om ze te doen wankelen in hun geloof.

Beperkt in mijn geloof heb ik me nooit gevoeld. Als ik iets moet noemen dan is het dat ik soms het idee heb dat mijn gebeden niet worden verhoord. Tegelijkertijd denk ik dat dingen waarvoor ik heb gebeden, mooi wel op hun pootjes terecht zijn gekomen. Ik geloof dat dat Gods hand is geweest. Misschien verwacht ik soms dat ik tijdens gebed ineens zo’n donkere stem uit de lucht hoor, net zoals in films, maar dat gebeurt dus nooit, haha.

Misschien een beetje gek, maar ik ga niet meer naar een fysieke kerk. Veel te vroeg op de zondagmorgen! Ik viel altijd in slaap bij de preek en vond dat liedjeszingen echt veel te sentimenteel; niets voor mij, die suffe liedjes! Mijn geloof speelt zich af in mijn hart. Het is iets van mij; de relatie tussen mij en God. En misschien ook Jezus, maar ik heb altijd het idee dat ik tegen God praat. Ach, en zijn ze niet 1?’

Titia is boeddhist

hoe is het om gelovig te zijn? titiaTitia de Vries begeleidt als coach mensen naar een positieve verandering in hun werk en in hun leven. Daarnaast schrijft ze elke maand een blog voor Hartgeschreven.

‘Ik ben boeddhist. In het boeddhisme is er geen god, of godsbeeld. De Boeddha wordt ook niet als zodanig vereerd. Boeddhabeelden zijn een manier om met zijn energie in contact te komen. Als boeddhist neem ik volledig verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven. En de ene dag gaat dat beter dan de andere dag. Ik blijf ook mens met al mijn emoties en onhandige (lees beperkende) gedachtes.

Boeddhisme is geen religie, maar een levensfilosofie en als zodanig geloof ik ook niet. De boeddhistische psychologie is inmiddels helemaal onderdeel van mijn leven en werk (als trainer/opleider/coach). Het lijden wat wij als mensen ervaren, omdat we ziek worden, sterven, het feit dat alles om ons heen verouderd, er een einde is aan leuke momenten, dat is gezien vanuit die psychologie door ons zelf gecreëerd. In onze geest vormen we concepten, die een weergave zijn van de werkelijkheid, zoals we dat ervaren. En dat is niet de werkelijkheid. Interessant toch? Als coach gebruik dit als basis van mijn begeleiding: levensgeluk kun jezelf maken door je gedachten en je emoties te onderzoeken (www.claritycoaching.nl).

Mijn levensfilosofie levert me vrijheid op. Juist omdat ik verantwoordelijk ben voor de gevolgen van mijn eigen handelen en mijn gedachtes. Daarnaast benadrukt het boeddhisme dat alles en iedereen met elkaar verbonden is. Dat sluit aan bij het gevoel dat ik van kinds af aan voel. Het boeddhisme kent geen dogma’s, dus ook geen beperkingen. Elke beperking die je voelt, komt vanuit je eigen concepten. En als is aan mij om van dat gevoel van beperking te leren.

In het boeddhisme gaat het om elkaar waarderen, liefhebben zo je wilt. Dit is een metafoor die dit zo mooi illustreert: ‘What is the difference between ‘I like you’ and ‘I love you’? De boeddha antwoordde op die vraag: “When you like a flower, you just pluck it. But when you love a flower, you water it daily. One who understands this, understands life.”

De blog Hartgeschreven waarop ik schrijf, is een initiatief van zeven bloggers van verschillende geloofsrichtingen en levensovertuigingen. Op deze blog schrijven maandelijks een christen, een jood, een boeddhist, een moslim, een spiritueel, een atheïst en een yogi over een onderwerp dat om de beurt wordt uitgekozen. Ieder geeft zijn of haar visie op het gekozen onderwerp vanuit zijn of haar geloofs- of levensovertuiging. Met deze blog willen wij de overeenkomsten in onze gedachten en belevingen aan het licht brengen, en daarnaast ook leren van de verschillen.’

Rosita is spiritualist

hoe is het om gelovig te zijn? rositaRosita Belkadi is 44 jaar, getrouwd, moeder van twee kinderen en woonachtig in het mooie Maarssen. Daarnaast is ze medium en heeft ze haar eigen website.

‘Mijn religie is spiritualisme, dan geloof je dat het leven niet stopt bij de fysieke dood. Dat geloof ik niet alleen dat weet ik zeker.  En in een religie als spiritualisme kan je dat als medium dan ook demonstreren voor zalen door middel van contact met je laten maken door overledenen, ook door dit te vertellen door middel van lezingen en les geven om een ander dit ook te leren.

Het is meer een leefwijze dan een geloof en als het een leefwijze is kan je je voorstellen dat het een heel groot gedeelte van mijn leven in neemt. het is dan ook niet alleen mijn geloof maar ook mijn werk.  Door een zoektocht naar het willen begrijpen van mijn eigen spirituele ervaringen ben ik steeds meer en meer achter mijn talent als medium gekomen. Het is nu een drive geworden om het spirituele aspect in mediumschap uit de zweefsfeer te tillen, dit is niet alleen mijn drive maar ook mijn passie.

Mijn leefwijze levert me veel op. Onder andere zingeving, als je leven meer inhoud krijgt  dan is het minder nutteloos. Ook ben ik minder of zelfs niet meer bang voor de dood, en dat kan ik ook vertellen aan anderen. De dood bestaat niet op de manier die men vaak denkt. Voor mij is het een eyeopener geweest, dat er geen hemel en hel zijn, maar dat we allemaal naar 1 plek gaan.  Daarnaast levert mijn leefwijze me ook inkomsten op. Omdat het in mijn geval dus ook mijn werk is.

Voor mij levert mijn religie me geen beperkingen op, maar wel soms rare opmerkingen. Maar ik ben van mening dat het nooit op te dringen is wat een andere gelooft, dat laat ik dan ook altijd zo maar dat is bij anderen vaak niet zo. Die willen mij dan opdringen dat ‘het’ niet bestaat. Dat is dan eigenlijk geen beperking, maar een hinder. Het houdt je ook scherp en laat je soms ook opnieuw kijken naar je spirituele kant.

Over het spiritualisme zou ik willen vertellen dat het niet een geloof is met dogma’s of regels. Er is in deze religie volledige de ruimte om te geloven wat je wilt. Als jij bijvoorbeeld denkt dat God de paashaas is, mag dat. Er zijn als je werkt als spiritueel medium een paar dingen die je wel moet meenemen in alles wat je vertelt. Dingen zoals dat je zelf verantwoordelijk bent, dat je niet oordeelt omdat we allemaal gelijk zijn, dat je weet dat de dood niet stopt en dat je dat dus ook demonstreert mocht je daar een talent voor hebben. Het bijzondere is wel dat de meeste spiritualisten ook mediumschap beoefenen en meestal zo in het spiritualisme rollen. Je kunt in vele centra in Nederland spiritueel mediumschap leren, waaronder in die van mezelf (www.vivazz.nl). In Nederland zijn tot nu nog maar 2 kerken waar deze vorm letterlijk wordt gepredikt en die zijn in Bloemendaal en Amersfoort.

Ike is moslima

hoe is het om gelovig te zijn? ikeIke Amanatkhan (45) is getrouwd en heeft twee dochters. Ze werkt fulltime als Management Assistent en komt oorspronkelijk uit Suriname. Ze woont sinds haar 5e in Nederland. In 2006 is ze geremigreerd en ruim drie jaar later weer terug naar Nederland gekomen.

‘Ik ben Islamitisch. Ik geloof in Allah en dat Mohamed vrede zij met hem, zijn boodschapper is. Daar uit vloeien nog meer aspecten voort, zoals integriteit, liefde, vergevingsgezindheid en vertrouwen.

In mijn leven is geloof steeds belangrijker geworden. Ik ben nog niet zo lang geleden steeds meer praktiserende moslima geworden. Geloof is een relatie van vertrouwen. Ik kan rekenen dat mijn leven een doel heeft. Het geeft mij de kracht om door te gaan en me niet over te geven aan angst en twijfel. En ik merk dat ik dan op de juiste weg geleid wordt. Vaak hoef ik er geen moeite voor te doen.

Geloof levert mij zelfvertrouwen op. Zelfs in de moeilijkste tijden sta ik open voor wonderen! Of er ook negatieve aspecten op te noemen zijn? Innerlijk absoluut niet. Uiterlijk heb ik wel eens het idee gehad dat dat wel zo zou kunnen zijn. Dat heeft niet zo zeer met mijn religie te maken als met de denkwijze van de ander en die van mijzelf over mijzelf. Echter keer op keer moet ik beamen dat dit slechts een gedachte is van mij en dat de hogere Kracht hier anders over denkt. Ik ben ook gestopt om zo te denken over mijzelf en anderen.

Wat ik een ander zou willen vertellen over mijn geloof is dat het de wind in de zeilen van mijn dromen is. Het brengt mij dichter bij mijzelf. En dat is waar liefde begint. Als je liefde voor jezelf hebt, kun je het ook geven en delen met anderen. Dat is ook een manier van aanbidding aan onze Schepper. Liefde is er altijd geweest met de Schepper het wordt alleen maar versterkt als je ziet wat je er allemaal voor terugkrijgt als je er bewust mee bezig bent. Alhamdulillah (Alle lof is voor Allah).’

Josan is christen

spot On; Josan JongbloedJosan Jongbloed (33) is getrouwd moeder van 3 dochters. Samen wonen we in het pittoreske Arnhem. Josan heeft ook een blog voor moeders met dochters: Goodgirlscompany.

‘Ik geloof in God en dat Jezus zijn Zoon is. Van huis uit ben ik christelijk opgevoed. Tijdens mijn jeugd heb ik vele kerken van binnen gezien. Momenteel ben ik neergestreken in de Baptistengemeente in mijn woonplaats. Binnen het Baptisme kan je pas lid worden van de kerk als je gedoopt bent. Ik ben eerst een jaar lang ‘ vriend’ geweest zodat ik veilig vanaf de zijlijn kon toekijken, mensen kon leren kennen, vragen kon stellen en vertrouwd raken. Ook dopen we geen kinderen. Men gaat er vanuit dat je wordt gedoopt op basis van je bekering en je belijdenis dat je in God gelooft. Baby’s kunnen die keuze nog niet maken. Dat betekent niet dat ze geen speciale plek innemen.
Mijn dochters zijn opgedragen. Dit is een ceremonie waarin je erkent je kind van God te hebben gekregen en beloof je het christelijk op te voeden. Je kindje wordt gezegend. Tegelijkertijd belooft de kerk om je te helpen bij de opvoeding. Als het ware om je heen te gaan staan. Dit kan gaan om geloofszaken maar ook om praktische zaken als je bijvoorbeeld tegen een opvoedkundige dilemma aanloopt of even een luisterend oor nodig hebt. Toen ik bijvoorbeeld een alleenstaande moeder was, was mijn kerk echt mijn vangnet en was het prettig te weten dat ik altijd bij ze terecht kon.

Mijn kinderen probeer ik christelijk op te voeden. Wat voor mij persoonlijk onder andere inhoudt dat ik bepaalde dingen voorleef. Dagelijks lezen we uit de Bijbel. Voor het slapengaan lees ik ze uit de Kinderbijbel. Maar het kan ook zijn dat ik ze een boekje voorlees van een christelijke kinderboekschrijver. Zo vinden ze de boeken van Max Lucado bijvoorbeeld erg leuk. In deze boeken wordt op allegorische wijze over de relatie tussen God en mensen verteld, maar ook thema’s zoals eigenwaarde, jij bent uniek met je eigen talenten of je mag er zijn zoals je bent komen er in aan bod.
Daarna bidden we of zingen we een lied om de dag af te sluiten. Liedjes in het Engels, met gebaren of een canon zijn toch echt wel de favoriet.
Verder ben ik ook nog zondagschooljuffrouw en tienerleider. Ik vind het mooi om ze te zien groeien. Of het nu een schoolkind is met duizenden vragen waar het een antwoord op krijgt. Of een jongere die tijdelijk het geloof even geparkeerd heeft maar het wel leuk vind om je vragen te stellen en het waardeert dat je luistert.

Ik kan niet zeggen dat geloven mij iets heeft opgeleverd als in je doet iets dus krijg je iets. Dat is ook heel erg naar de menselijke maat gedacht. Maar als ik kijk wat ik er door kwijt geraakt ben zoals boosheid, ongeduld, onzekerheid, wantrouwen dan ben ik er zeker rijker door geworden. Ik voel me niet snel beperkt door mijn geloof. Ik ben namelijk opgevoed met het idee dat Jezus mij vrij heeft gemaakt. Vandaar dat ik ok mag leven vanuit vrijheid. Niet als vrijbrief om dan maar van alles en nog wat te doen onder het motto van vrijheid. Maar wel om te mogen proberen, fouten maken, zonden belijden en weer opnieuw te beginnen.
Wel merk ik dat ik door mijn geloof gelabeld wordt. Mensen plakken al gauw een etiketje op je en denken te weten hoe jij over iets denkt of hoe jij bent.’

Lieve Angela, Ike, Josan, Rosita en Titia, bedankt voor jullie waardevolle bijdrages. Ontzettend interessant om te lezen over de manier waarop jullie je geloof/levenswijze beleven. Zelf ben ik joods, maar ik ben niet echt gelovig. Ik geloof wel dat god in ieder mens zit. Je hebt zelf de keuze hoe je je leven leeft, maar je leeft je leven wat mij betreft zinvoller als je liefde te geven hebt en niet te veel waarde hecht aan materiële zaken. God is wat mij betreft liefde. Ik denk dat de meeste geloven en mensen die mening wel delen?

Ben jij gelovig? Of geloof je in ‘iets’? Heb je een vraag voor Angela, Ike, Josan, Rosita en/of Titia? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Fotocredits uitgelichte foto: © Condesign via Pixabay.com. Foto Angela © Ellen van Bennekom. Foto Titia © Michel Grollé. Van de overige dames ligt het © bij de geïnterviewde dames zelf.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

8 COMMENTS
  • Annette
    3 jaar ago

    Leuk om te lezen, ik ben weer een beetje wijzer geworden 🙂

  • Jantine
    3 jaar ago

    Wat een ontzettend mooi artikel is dit geworden zeg!
    Zelf ben ik christen, en christelijk opgevoed – ik ga dan weer naar een PKN-kerk, waar je als kind gedoopt wordt, en als volwassene belijdenis doet. Verder zijn mijn ervaringen met de kerk heel erg vergelijkbaar met die van Josan 😉 Het is voor mij een fijne plek, waar mensen open staan om elkaar te helpen als dat nodig is.

    Mijn man is niet gelovig, eigenlijk zelfs een beetje anti-geloof, opgevoed. Omdat hij toch nieuwsgierig was, zeker ook omdat voor de kerk trouwen en later kinderen laten dopen voor mij een ‘harde eis’ was (niet omdat ik veroordeel als mensen dat niet willen, ik zeg het maar even – maar omdat iemand die dat absoluut niet zou willen niet bij mij zou passen. Het is voor mij belangrijk dat mijn partner (h)erkent dat iets voor mij belangrijk is), is hij met mij meegegaan naar de kerk. Nu gelooft hij ook, en dat vind ik toch erg mooi om te zien, juist omdat dat helemaal vanuit hemzelf kwam. Ik moet er niet aan denken dat je mensen ‘dwingt’ te geloven, dat haalt juist de kracht uit wat voor geloof dan ook volgens mij.

  • Judith
    3 jaar ago

    Zelf ben ik door ervaringen van mijn ouders met nonnen en paters heel anti geloof opgevoed. Maar door heel lang in Spanje te wonen is mijn dochter wel gedoopt en heb ik mij in het Christendom verdiept. Het geeft mij houvast in dit onzekere leven.

  • Marije
    3 jaar ago

    Wat een mooi artikel zeg! Mijn ouders voedden mij als Christen op, maar zelf ben ik niet meer gelovig. Ik heb wel veel interesse in andere geloven en pik van veel dingen wel wat op. Door alles wat ik heb meegemaakt is het geloof in mijzelf het allerbelangrijkst voor me.

  • saskia
    3 jaar ago

    Wat een prachtig artikel is het weer geworden. Heel mooi om zo vijf verschillende verhalen te lezen. Zelf ben ik ook christelijk en wij voeden onze kindjes ook christelijk op. Wel ben ik zelf sinds ik ziek ben geworden er veel minder mee bezig maar proberen we het wel aan onze kinderen te blijven meegeven.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ja mooi hè? Ik ben weer heel trots op al die mooie bijdrages!

  • Johan
    3 jaar ago

    Erg leuk om nu ook de andere verhalen te lezen. Daar was ik ook reuze benieuwd naar. Heel leerzaam om van al deze mooie andere vrouwen te leren.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.