TOP
kutwijf
Column

het Kutwijf

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Voor de Albert Heijn stond ik op een vriendin te wachten.
Er kwamen drie meisjes aan lopen. Model ‘tussen servet en tafellaken’. Eigenlijk geen meisjes meer, maar nog lang geen vrouwen.

Ik stond te sms’en, maar observeerde ondertussen de meisjes. Het leek alsof ze een dresscode hadden afgesproken.
Alle drie een bruin Louis Vuittonnetje aan de arm, alle drie een glanzend jack met bontkraag, alle drie lagen foundation, mascara en lipgloss, alle drie een skinny jeans en alle drie Uggs, maar dan wel in verschillende kleuren.

Voor elke amateur voyeur psycholoog zou de conclusie duidelijk en eenduidig zijn: Het meisje met het zwarte jack, de gouden Uggs en de lange donkere krullen, tevens het mooiste meisje, dat was de baas. Zij praatte en de andere twee luisterden. Het blonde meisje met het bruine jack was ook nog wel populair, maar het andere donkere meisje met de roze Uggs aan, hing er eigenlijk maar een beetje bij.

“Dussss”, hoorde ik het zwarte jack zeggen. “Ik wil een blikje Red Bull. Light hè. Niet vergeten”, zei ze streng tegen de roze Uggs, die daarop knikte.
Het zwarte jack stak een sigaret op, keek in haar pakje en zei toen: “En sigaretten. Marlboro Mediums, dus geen lights of gewone”.
“Maar wat als ze het niet geven”, vroeg het bruine jack.
“Dan gaan we naar de Ako”, zei het zwarte jack vastbesloten. “Jij moet toch ook nog sigaretten?”
Het bruine jack beaamde dat.
“En ik krijg trouwens altijd. Dat weet je toch”, voegde het zwarte jack er nog aan toe.
“Jaha”, giegelde de andere twee terwijl ze aanstalten maakten om de Albert Heijn in te gaan.
“Nog een ding”, zei het zwarte jack terwijl ze naar beneden keek. “Die roze Uggs van jou. Dat kan echt niet meer. Je bent toch geen twaalf”, zei ze bitchy.
Eerst keek de roze Uggs beteuterd en toen herstelde ze snel. “Weet ik toch”, zei ze stoer. “Maar die andere waren vies, die moet mijn moeder schoonmaken”.
“Oh gelukkig. Want ik wil echt niet meer dat je die op straat draagt waar ik bij ben”.

‘Wat een kutwijf’, dacht ik. ‘Wat een intens kutwijf’.
‘De roze Uggs waren inderdaad kinderachtig, maar toch. Laat dat kind lekker dragen wat ze wil. En als je kritiek hebt, geef het dan subtieler’, wilde ik haar het liefst toesissen.
Maar dat deed ik natuurlijk niet. Ik keek op mijn horloge en de straat in om te kijken of ik te vroeg was, of vriendin te laat. Ik was te vroeg. En dus keek ik nog maar eens naar het zwarte jack.
Die stond op haar beeldschoonst toch onzeker te wezen. Zo in haar eentje. Nerveus maakte ze met haar vinger pijpekrullen in haar haar en ze stak nog maar eens een sigaret op. Ze draaide een rondje en zag toen de straatkrantverkoper met zijn hondje. De hond had een van zijn pootjes in verband.

“Hé”, zei ze verbaasd tegen de zwerver. “Wat is er met dat pootje”. Ze probeerde het met een Amsterdams accent te zeggen, maar daar slaagde ze niet in. Het Amsterdam Zuid droop er vanaf.
“Hij is door een andere hond gebeten”, zei de zwerver.
“Ben je met hem naar de dierenarts geweest”, vroeg het zwarte jack ongerust.
De zwerver knikte.
“Oh gelukkig”. Ze draaide nog wat met haar vinger aan haar krullen en haalde toen haar portemonnee tevoorschijn. Ze liep mijn kant op en ging naast me op een fietsenrek hangen. Ze rommelde wat in het kleingeldvakje en keek teleurgesteld. Toen pakte ze haar telefoon en zette die aan haar oor. Ze wachtte tot de ander opnam, begroette de ander niet, maar begon meteen te praten: “Ja. Kan je ook een blikje hondevoer meenemen. Of twee blikjes”.
De ander, waarschijnlijk de roze Uggs, zei wat terug waarop ze meteen antwoordde: “Ja hondevoer ja. En doe ook maar brokjes. Vertel ik zo wel”.
Ze drukte haar telefoon uit en keek tevreden naar het toestel.

‘Wat een lief kutwijf’, dacht ik. ‘Wat een intens lief kutwijf’.

* Deze column verscheen op 17 december 2008 op mijn vorige blog. Terwijl ik deze column teruglas, bedacht ik me dat er weinig is veranderd in de dresscode voor pubermeisjes. 

** Credits foto: Nissor via Pixabay.

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

20 COMMENTS
  • Linda
    4 jaar ago

    Geweldige column! Gelukkig staan de (gelukkig niet roze) Uggs van onze puber al jaren onder een laagje stof… ?

  • Judith
    4 jaar ago

    Wat kunnen die grieten je nog verbazen hé? Ik vind je columns overigens echt geweldig!

  • Nathalie
    4 jaar ago

    Denk dat het inderdaad nog steeds in de tegenwoordige tijd past!
    Mooi verhaal 🙂

  • Marjolein
    4 jaar ago

    Ben benieuwd wat er van die pubermeisjes geworden is. Maar een mooi verhaal is het wel!

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Die zijn inmiddels al afgestudeerd! 😉

  • Margo
    4 jaar ago

    Ik vind deze colums zo fijn om te lezen Karen!

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Dat vind ik zo fijn om te horen Margo! 🙂

  • Annette
    4 jaar ago

    Mijn haren gaan af en toe ook overeind staan van het taalgebruik van ‘de jeugd’ als ik mijn kinderen zoiets hoor zeggen krijgen van mij een standje. Dat stoere gepraat – ik weet het – peer pressure. Maar fijn dat deze dame een goed hartje bleek te hebben 😉

  • Leuk om te lezen, heel herkenbaar inderdaad. Die dresscode lijkt weinig veranderd ja!

  • Anne-Marie
    4 jaar ago

    Mag je vaker doen, columns schrijven (of herpubliceren). Doe je goed!

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Ik probeer het ook vaker te doen. 1x per week goed genoeg? 😉

  • saskia
    4 jaar ago

    Oh ik vind het heel mooi. Vooral omdat ik erin herken dat ik zelf snel zal oordelen als ik zo’n groep meisjes zie. Zelf vergeet ik dan snel dat zulke meiden vooral ook gewoon heel lief kunnen zijn en dat uiterlijk niets zegt.

  • Maris
    4 jaar ago

    Wat onzekerheid wel niet allemaal met meisjes kan doen. Die uggs zie je echt nog steeds overal, ik had verwacht dat ze allang uit het straatbeeld verdwenen zouden zijn :’)

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Ik had gehoopt dat ze verdwenen zouden zijn. Ugh… 😉

  • FabulousHeidi
    4 jaar ago

    Die laatste zag ik niet aankomen 🙂 onder het stoere foute gedrag zit toch vaak een lief onzeker meisje. Al moet ik zeggen, ik weet niet wat ik had gedaan als ik het tafereel zo had aanschouwd haha (grote kans dat ik iets tegen het meisje met de roze uggs had gezegd :D).

  • YuStSoMe
    4 jaar ago

    Mooi stukje… En herkenbaar.
    Mijn moeder had altijd een fijne spreuk, je kunt ze wel voor de kop kijken, maar niet in.

    • Karen
      4 jaar ago
      AUTHOR

      Die spreuk kende ik nog niet, maar die ga ik onthouden!

  • Romy
    4 jaar ago

    Wat een geweldig verhaal met een verrassend einde! Ik zag het helemaal voor me.

  • Kiss & Make-up
    4 jaar ago

    Zo zie je maar dat niemand helemaal zwart-wit is. Iedereen heeft verschillende kanten en gelukkig zit er in elk kutwijf en elke asshole toch wel vaak ook iets liefs en teders.

  • Josan
    4 jaar ago

    Ik moest toch even glimlachen. Mooi om te zien dat er onder dat uiterlijk ook iets goeds zit. Bemoedigend om dus ook op zoek te gaan naar het goede in mensen.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.