TOP
gestalkt door mijn ex
Lifestyle

Saturdays Stories: ‘Ik werd gestalkt door mijn ex’

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Lianne (32) ontmoette vier jaar geleden via een datingsite een leuke man. Tegen het advies van haar omgeving in, trok hij drie maanden later al bij haar in. Dolgelukkig was ze, met hem zou ze gaan settelen en kindjes krijgen. Hij was haar huisje, boompje, beestje, kindjes! De eerste maanden samenwonen liep Lianne op roze wolkjes, maar toen veranderde er wat aan haar vriend en veranderde haar leven van de hemel in een hel. In deze Saturdays Stories vertelt ze haar verhaal: ‘Ik werd gestalkt door mijn ex’. Hoe is het zo ver gekomen? En wat heeft ze er tegen gedaan? Ze vertelt het allemaal…stay tuned..

‘Het was liefde op het eerste gezicht’

‘Uit verveling maakte ik vier jaar terug een profiel aan op een datingsite. Ik verveelde me op een vrijdagavond en al mijn vriendinnen zaten thuis met hun vriend. Niemand had tijd om af te spreken en mijn zus waar ik normaal altijd veel mee optrek, was op vakantie. Als je je inschrijft, krijg je meteen een mail met mannen die bij jou zouden kunnen passen, daar stond Jan ook tussen. Mijn blik bleef meteen bij hem hangen. Ik trok meteen de stoute schoenen aan en stuurde hem een mail. Binnen een minuut had ik een antwoord en we zaten meteen de hele nacht te chatten.

De volgende dag sprak ik met hem af. Ken je dat? Dat je eigenlijk wel weet dat een man een foute man is, maar dat je dat dan ook wel spannend vindt? Dat had ik dus met Jan ook, ik vond hem aantrekkelijk en spannend. Drie maanden later ging Jan op zoek naar een nieuwe woning, omdat hij een tijdelijk huurcontract had en stelde ik voor dat hij ook bij mij kon gaan wonen. Achteraf denk ik dat dat ook zijn opzet was geweest. Ik denk niet dat het waar was dat zijn huurcontract ophield, of misschien was het wel beëindigd, eigenlijk geloof ik niets meer van wat hij zei.

‘Ik was nog nooit zo verliefd geweest’

We deden allemaal leuke dingen samen en ik was helemaal gek op hem en hij op mij. Ik was nog nooit zo verliefd geweest. Als ik op mijn werk zat, verlangde ik naar hem en ik kon niet wachten om weer naar huis te gaan om hem te zien. Vaak was hij eerder thuis en dan had hij lekker gekookt en keken we samen een film. We stuurden de hele dag berichtjes naar elkaar. Soms mis ik dat. Ik mis hem nooit, maar die maanden waren fantastisch. Dat gevoel dat ik toen had, was heerlijk en ik ben bang dat ik dat nooit meer zal voelen.

‘Eerst vond ik het nog schattig’

Eigenlijk deed ik nog weinig met mijn vriendinnen. Mijn zus zag ik natuurlijk nog wel veel, maar die kreeg tegelijkertijd met mij haar vriend, dus we hadden allebei niet zo veel tijd meer als vroeger. We gingen veel samen dubbel daten, gezellig uit eten en naar de film met z’n vieren. Jan kon het goed vinden met (nu)  mijn zwager, dus dat was enorm fijn.

Na een paar maanden samenwonen ging een van mijn vriendinnen trouwen en organiseerde ik haar vrijgezellenfeest. Ik had een paar keer afspraken met haar zus om te bedenken en plannen wat we die dag gingen doen. Jan wilde altijd precies weten hoe laat ik weer thuis zou zijn en belde tijdens die afspraken heel vaak op. Ook wilde hij exact weten wat het programma zou zijn. Dat vond ik eerst nog schattig, tot de dag van het vrijgezellenfeest zelf. Overdag belde hij ongeveer elke 5 minuten en op een gegeven moment was ik het zat en zette ik mijn telefoon uit. Dat heb ik geweten, want vervolgens belde hij mijn vriendinnen plat. Toen die ook niet meer opnamen, kwam hij naar me toe. Hij wist immers precies waar we waren. Hij was zo boos en begon me meteen te beschuldigen dat ik een slet was die andere mannen wilde versieren. Ik schaamde me zo dat ik met hem naar huis ben gegaan. Mijn avond was toch al verpest.

‘Vanaf dat moment was alles anders’

Ik probeerde het af te doen als een incident, maar ik nu weet ik dat vanaf toen alles anders werd. Hij wantrouwde mij en we kregen overal ruzie over. Ging ik met mijn zus naar de film en kreeg ik daarna een appje? Dan was het vast van mijn minnaar waar ik stiekem mee had afgesproken. Werkte ik langer door? Dan had ik een affaire met mijn collega en kwam hij me ophalen op werk. Eerst verlangde ik om van werk naar huis te gaan, nu zag ik er steeds meer tegenop. Ik verzon afspraken en het ergste was dat hij in mijn huis zat. Mijn huis was mijn huis niet meer.

Mijn zus stelde voor dat haar vriend met hem zou gaan praten. Dat leek me wel een goed idee, want ik verlangde zo terug naar de ‘oude’ Jan en misschien was het een fase? Hij had problemen op zijn werk en was ik niet zelf te veel bezig met andere dingen? Misschien moest ik me zelf wat meer met hem gaan bezighouden, zoals hij voorstelde, dan kwam alles weer goed.

Maar na het gesprek tussen de mannen werd het alleen maar erger. Ik kreeg steeds meer verwijten en ik besloot bij hem weg te gaan. Ik ging weg ja. Ik ging bij mijn ouders wonen totdat hij een andere woning had gevonden.

‘Was de oude liefde weer terug?’

Toen ik bij mijn ouders woonde, deed Jan er alles aan om mij terug te winnen. Hij overlaadde mij met bloemen en cadeautjes en tijdens een romantisch verrassingsdiner besloot ik terug te komen. Hij beloofde beterschap en een paar weken ging het ook heel goed.

Maar toen gingen we een dag en een nacht met werk weg (teamuitje) en besloot hij dat ik niet mocht gaan. Hij verbood het me en ging weer helemaal door het lint. Opeens was het me heel duidelijk: Hij ging niet veranderen en ik moest uit deze relatie. Ik eiste mijn huis terug en hij vertrok, maar niet voor lang want toen ik de volgende dag thuis kwam, zat hij gewoon weer in de woonkamer. En toen begon de ellende. Mijn zwager moest komen om hem weg te krijgen. Ik veranderde het slot van de voordeur, maar een paar dagen later zat hij in het portiek toen ik thuiskwam. Hij belde nog steeds elke dag meerdere malen en stuurde me honderden berichten. De ene keer poeslief de andere keer heel boos met allerlei verwijten.

‘Na een paar maanden ging ik naar de politie’

Eerst dacht ik dat het wel zou ophouden, maar dat hield het natuurlijk niet. Ik kreeg complete verslagen van wat ik op een dag gedaan had en ik vroeg me af hoe dat kon. Later bleek dat hij mijn telefoon kon volgen. Dan had ik afgesproken in een café en dan kwam hij opeens binnen. Of ik zag hem uit mijn ooghoek op een bankje in het park zitten waar ik aan het hardlopen was. Dan kon ik wel heel snel rennen trouwens. Haha.

Na een paar maanden was ik helemaal op van het de hele tijd over mijn schouder kijken. Ik had zo veel last van stress dat ik niet meer kon werken. Mijn bazin stuurde me naar huis, maar ging eerst met me naar het politiebureau. Een week daarvoor had ik haar mijn hele verhaal verteld.

‘Ik werd eerst niet serieus genomen’

Wat was ik blij dat mijn bazin met me mee ging. Ik had in mijn omgeving weinig mensen verteld dat het zo erg was, omdat ik me zo schaamde. Maar nu zou het ophouden, het zou voorbij zijn. Helaas werd ik eerst helemaal niet serieus genomen. Het leek alsof ze dachten dat ik enorm overdreef. Gelukkig was mijn bazin zo daadkrachtig dat ze de politieagent dwong om al mijn e-mails en berichten te bekijken. Gelukkig kwam er daarna een vrouwelijke politieagent bij en zij hielp mij verder. Ik moest Jan eerst een officiële waarschuwing geven. Als hij dan door zou blijven gaan met stalken, dan kon ik aangifte doen.

De volgende dag belde hij me en heb ik hem verteld dat dit de laatste keer was dat hij me kon bellen. Als hij nog een keer zou bellen of contact zou zoeken, zou ik aangifte gaan doen van stalking. Hij lachte me keihard uit en vertelde me dat ik toch wel wist dat hij geen stalker was.

‘Hij bleef maar doorgaan’

Ergens wist ik ook wel dat hij niet zou stoppen en dat deed hij ook niet. Hij begon ook mijn ouders en zus lastig te vallen. Via via hoorde ik dat hij een nieuwe vriendin had, maar ondertussen kwam hij nog steeds overal waar ik kwam. Ik durfde de deur niet meer uit en ook niet meer thuis te blijven. Met mijn zus ging ik een weekje op vakantie om bij te komen. Toen ik terug kwam, ontdekte ik dat er was ingebroken. Ik woonde op 1 hoog en je springt zo via de schutting van de achterburen op mijn balkon. Er was niets weg uit mijn huis, maar alles was overhoop gehaald. De politie kon niets doen wegens gebrek aan bewijs.

Nu durfde ik helemaal niet meer thuis te blijven. Een vriendin bood aan dat ik tijdelijk bij haar kon logeren. Dat voelde veilig, totdat ik hem daar ook op straat zag wachten. Ik wilde een rondje gaan hard lopen en opeens was Jan daar weer. ‘Dat is toevallig’, zei hij. Op dat moment ben ik gebroken. Ik ben huilend en schokkend op straat gevallen en hysterisch gaan gillen. Daar schrok Jan zelf ook blijkbaar van. Achteraf heb ik gehoord dat er ontzettend veel mensen naar buiten waren komen rennen.

‘Krijg ik nu rust?’

Er is nog een heleboel gebeurd, maar Jan heeft nu een straat- en contactverbod gekregen. Hij mag niet meer bij mij in de buurt komen. Ik weet dat hij hulp nodig heeft, maar ik kan geen medelijden meer voor hem opbrengen. Hij heeft mij kapot gemaakt met zijn gedrag. Ik loop zelf ook bij Slachtofferhulp en zit in een lotgenotengroep. Daar put ik veel kracht uit en ik heb heel erg veel aan de meiden (en een jongen) die hetzelfde hebben mee gemaakt. Inmiddels gaat het iets beter, maar ik durf niet meer uit of ’s avonds alleen op straat te lopen. Ik ben liever niet alleen meer thuis, vandaar dat ik nu ook in een appartement met een huisgenoot woon. Ik heb mijn werk weer opgepakt, maar ik ben maar half de Lianne die ik ooit was. Een nieuwe vriend? Daar durf ik voorlopig niet aan te beginnen en ik denk dat ik nu ook niet echt een leuke vrouw voor een man zou zijn. Jan was enorm achterdochtig, maar nu ben ik dat zelf ook geworden. Ik heb nog wel tijd nodig voordat ik daarover heen ben. Ik vraag me elke dag af: ‘Krijg ik nu rust?’. Ik ben nog steeds zo moe! Sinds het straat- en contactverbod heeft hij me in ieder geval niet meer opgezocht, maar ik blijf bang en schrik van alles.

‘Nooit meer een spannende man’

Of ik ooit nog een leuke man tegenkom waarmee ik kan settelen? Geen idee? Ik ga in ieder geval nooit meer op een datingsite en ga beter luisteren naar mijn gevoel. Ik vond Jan in het begin spannend. Ik wist toen niet half hoe spannend. Wat heb ik een ontzettend grote fout gemaakt.’

Lieve Lianne, ontzettend bedankt dat je jouw verhaal met ons hebt willen delen. Wat moedig dat je dat hebt willen doen! Je vertelde mij dat je hoopte dat je met jouw verhaal andere vrouwen zou kunnen helpen eerder stappen te ondernemen en als er ook maar een vrouw is die door jou geïnspireerd wordt, om dat ook daadwerkelijk te doen, dan is je missie geslaagd. Ik wens je al het goede in je leven en ik hoop dat je de kracht vind om weer die hele Lianne te worden. Ik gun het je zo en ik weet zeker dat mijn lezers dat ook doen. Zet ‘m op vrouw! 

Word jij ook gestalkt? Op de site van de Politie vind je meer informatie en kun je lezen wat je moet doen. 

Liefs, Karen

* De namen Lianne en Jan zijn om begrijpelijke redenen gefingeerd. 

** Afbeelding ©Karuka via Shutterstock.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

8 COMMENTS
  • Renske
    3 jaar ago

    Wow, wat een heftig verhaal! Met ingehouden adem gelezen. Wat een hel om zoiets mee te maken en alle gevolgen die het op jouw leven heeft… Ik vind het echt dapper dat je jouw verhaal hebt durven delen en ik hoop dat jouw missie zal slagen door andere vrouwen een hart onder de riem te steken en door hen tot actie aan te kunnen zetten om erger te voorkomen. Ik wens je het allerbeste, Lianne!

  • Joyce
    3 jaar ago

    Oh jeetje wat heftig! Naast dat de situatie op dat moment heftig was is de nasleep minstens zo heftig. Veel succes en geluk voor de toekomst gewenst

  • Marsha
    3 jaar ago

    Wow..wat een heftig verhaal zeg! 🙁 Lijkt me heel erg om dit mee te maken. Hopelijk dat je nu een beetje rust kan vinden na dit alles.

  • YuStSoMe
    3 jaar ago

    Wat herkenbaar. Ik weet er ook vanalles van. In ieder geval betrof het nu mijn vader. Die was ook zo onbetrouwbaar en altijd die loze beloftes en mama die er weer intrapte. En ook stalken, tot 2 jaar terug deed hij het! 24 jaar lang, heel berekend, zodat politie hem niks kon maken. Triest, zeer triest dat ze er niks aan kunnen doen. Het slachtoffer blijft gevangen in hun web.

  • Merel
    3 jaar ago

    Verschrikkelijk zeg, ik hoop dat je ook ooit weer helemaal jezelf bent. En ik weet bijna zeker dat het komt, tijd heelt veel wonden. Maar meid voor nu nog veel sterkte. Liefs

  • Charlotte
    3 jaar ago

    Helaas lopen er veel te veel van dit soort figuren rond en kan de politie in veel gevallen veel te weinig doen… 🙁 Misschien dat ik ooit mijn verhaal ook nog wel durf te delen… Knap dat je je verhaal hebt durven delen Lianne, en ooit, maar dat heeft tijd nodig, kom jij iemand tegen waarvan je weet dat het goed zit en die jou je zelfvertrouwen weer terug geeft. Heel veel succes!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      X voor jou Charlotte!

  • marije
    3 jaar ago

    Jeetje, wat een heftig verhaal. Ben er wel even stil van. Mensen zijn zich niet bewust wat ze anderen aan doen. Hoop dat je snel je rust weer terug vindt en helemaal jezelf weer kan zijn.

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.