TOP
genant misverstand
Column

‘De semi lekkere Fransman’ (over een gênant misverstand)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Het is eind 2010 en ik ben met een van mijn beste vriendinnen naar Bali vertrokken. Samen kerst en oud & nieuw vieren. Even weg van alles en iedereen. Ergens in de zomer hadden we besloten dat dat nodig was. Net allebei single, lekker met de girls vakantie vieren. We zouden wel zien wat deze vakantie ons ging brengen. 

LEES OOK: ‘Column | Een spontane zwangerschap

‘De semi lekkere Fransman’ (over een gênant misverstand)

Natuurlijk kijk je als (single) vrouw ook naar mannen. Of laat dat single eigenlijk maar achterwege. Breaking news: Vrouwen kijken ook naar mannen. Nou dat is er uit hoor. En op vakantie met 2 vrijgezelle vriendinnen wordt er op zeker naar mannen gekeken. De Coca Cola light break is er niets bij.

Dus aan dat zwembad op Bali werd wat afgeloerd. En daar was hij hoor. De Coca Cola light break man. Van een afstand zagen wij hem het zwembad ingaan en beginnen aan wat baantjes. Z’n zonnebril had hij nog op. Volgens mij spotten we ‘m tegelijkertijd. We besloten in ieder geval dat we ‘m van wat dichterbij moesten bekijken. Vandaar dat we zo charmant mogelijk naar het zwembad probeerden te lopen om ook zo charmant mogelijk het zwembad in te gaan. Die mooie man moest wat beter bestudeerd worden. En ja, dat moest van dichtbij.

Ondertussen had er zich een vrouw bij de man gevoegd. Een wat oudere vrouw. Nee, dat kon zijn vriendin/vrouw/partner niet zijn. Dat moest zijn moeder wezen. Ze spraken Frans met elkaar. Dat hoorden we al van een afstandje.

Eindelijk dichterbij gekomen, keken we elkaar aan. Ongeveer op het zelfde moment trokken we dezelfde conclusie. De man was absoluut niet onappetijtelijk. Maar van een afstand zag hij er veel goddelijker uit dan van dichtbij. We hadden hem vanaf een meter of 50 toch ietwat geromantiseerd.

“Hij valt een beetje tegen”

zeiden we in het Nederlands tegen elkaar. Om dat nog eens uitgebreid te gaan bespreken op een paar meter afstand van de man die we meteen de bijnaam ‘de semi lekkere Fransman’ gaven.

De details van ons gesprek kan ik me niet meer herinneren. Ik weet nog wel de algemene strekking. Wat ik ook nog goed weet, is dat het die dag Eerste Kerstdag was. Toen we het hotel boekten, moesten we verplicht het Kerstdiner erbij nemen. Maar ja.. we waren toch pas een dag daarvoor gearriveerd, dus we vonden het wel best.

Het kerstdiner uitzitten en daarna zouden we misschien nog even naar een club gaan of zo. Dat het diner een van de meest memorabele diners zou worden die ik tot nu toe meemaakte, dat hadden we niet kunnen bedenken toen we het hotel inclusief Kerstdis reserveerden. Denk aan een Indonesische kerstman die continu bij de tafels langsliep om ‘ho ho ho’ te roepen. Of de fles wijn die we ook van te voren moesten reserveren, zo’n 100 euro had gekost en niet te drinken was. Diezelfde fles wijn die we dan toch maar hadden opgedronken, want tja.. 100 euro. Iets met zonde en zo. Sowieso een kerstdiner met 35 graden, palmen, een neppe kerstboom en op een tropisch eiland.

En dan was daar ook nog de ‘semi lekkere Fransman’. Met zijn moeder. Ze zaten maar een tafeltje van ons vandaan, dus we konden alle ins en outs, aannames en andere toestanden nog eens uitgebreid observeren en bespreken. Je moet toch wat tijdens de slechte wijn en de slappe lach door.

De avond was bijna op zijn einde. We dronken nog een laatste slok van onze slechte wijn en hadden het dessert al achter de kiezen, toen we zagen dat de semi lekkere Fransman onze kant op kwam lopen. In een paar stappen stond hij aan ons tafeltje.

“Goedenavond!”

zei hij joviaal. “Hebben jullie een leuke avond?” Ja, je leest het goed. De semi lekkere Fransman sprak Nederlands. Of eigenlijk Vlaams. De semi lekkere Fransman was namelijk geen semi lekkere Fransman, maar een semi lekkere Belg. Diezelfde semi lekkere Belg had al onze gesprekken kunnen volgen en verstaan.

De semi lekkere Belg wachtte even onze reactie af en vroeg toen:
“Kan ik jullie een nog een glaasje wijn aanbieden? Ik weet zeker dat deze wijn jullie wel zal smaken. Mijn moeder en ik nodigen jullie graag uit bij ons aan tafel”.

Uiteindelijk werd het een hele gezellige avond.
Ik schreef toch dat ‘ie memorabel zou worden?

Een heus gênant misverstand.

***

Elke keer neem ik me voor om weer meer column te gaan schrijven. Vroeger schreef ik er zo’n 5 per week. Vind je het leuk om af en toe zo’n column te lezen? Laat het dan vooral weten!

Hier lees je nog wat columns uit mijn archief.

Liefs,
Karen

Uitgelichte afbeelding RobSimonART via Shutterstock. Je begrijpt vast wel dat dit niet echt de semi lekkere Belg is.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.