TOP
geen influencer
Editorial Personal

Ik ben geen influencer en ik wil er ook geen zijn! (over social media moeheid en jezelf te serieus nemen)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Er is de laatste tijd nog al wat om te doen: Influencers. Terecht of onterecht, daarover verschillen de meningen. Hoewel ik mezelf dus geen influencer noem, wil ik op feestjes en partijen al bijna niet meer vertellen wat ik voor werk doe. Omdat er bij sommige mensen zo veel vooroordelen leven. Ik ben geen influencer en ik wil er ook helemaal geen zijn. Desondanks sta ik wel bij diverse influencer bureaus ingeschreven, omdat ik daar opdrachten vandaan krijg. Dus dat is wel wat dubbel. Waarom ik dan toch geen influencer wil zijn, dat vertel ik je…

Geen influencer

Eigenlijk schreef ik het twee jaar geleden ook al in deze Let’s Talk over influencers en stiekem is die blog gewoon nog actueel. Het is niet mijn doel om invloed te hebben. Ik vind het fijn om te schrijven en ik hou ervan om leuke content te maken. Het is natuurlijk hartstikke leuk als mensen me vertellen dat ze naar aanleiding van mijn blog iets gekocht hebben of bijvoorbeeld een Weight Watchers abonnement hebben genomen. Ik vind het leuk als mensen mijn trui mooi vinden en vragen waar ik die gekocht heb, maar dat kan je ook aan een vriendin vragen. Eigenlijk vind ik het leuker als mensen me als vriendin zien. Influencer klinkt toch als iets dat boven je staat, terwijl ik mijn lezers meer als gelijkwaardig zie. Al kan een influencer natuurlijk ook gewoon een vriendin zijn. De ene vriendin is nou eenmaal een grotere trendsetter dan de ander.

Social mediamoe

Weet je? Ik heb ook helemaal niet zo veel volgers op social media. En je bent natuurlijk een influencer van lik-me-vestje als je niet dui-zen-den volgers hebt, dus kom ik officieel ook helemaal niet voor de titel in aanmerking. Nou zou ik natuurlijk zelf ook kunnen gaan proberen om dui-zen-den volgers te krijgen, maar ik ben de laatste tijd een beetje social mediamoe, dus ik vrees dat dat er niet in zit. Social mediamoeheid en om volgers leuren is niet zo’n beste combinatie.

Ja natuurlijk vind ik het leuk om een leuke foto te plaatsen en dat iedereen dan roept: ‘Mooie foto of wat een leuk kind heb je toch!’ Maar het is niet zo dat als ik maar 15 likes op een foto krijg dat ik dan in een hoekje ga zitten huilen. Of dat ik sip word als ik 10 ontvolgers heb. Ik volg zelf ook bijna niemand terug, dus waarom zouden mensen mij in godesnaam volgen?

Mijn timeline wil ik ook graag een beetje overzichtelijk houden met niet allemaal vreemden tussendoor. Want zo zie ik dat toch een beetje als ik een nieuw iemand volg. Dat ik dan vervolgens denk: ‘Huh? Die ken ik helemaal niet! Wat doet die tussen mijn vrienden?’ Ja, ik zie de mensen die ik dus wel volg als vrienden. Zo ben ik dan ook wel weer.

Moeten moeten moeten

Bovendien ben ik het zo zat om altijd maar dingen te moeten. Je moet zo veel foto’s per dag plaatsen (ik heb het nu over Instagram) en het liefst om zo en zo laat. Ik heb helemaal geen zin om me daarmee bezig te houden. Afgelopen zomer merkte ik dat ik getroffen was door het hipstervirus en opeens kadertjes om mijn foto’s plaatste. Gelukkig kreeg ik een wake-up call van Jessica, want hé.. was ik toch weer 5 minuten per foto langer bezig. Weet je hoeveel tijd dat scheelt in een leven? Zeker als je volgens het protocol vier keer per dag een foto plaatst om 9, 13, 17 en 21 uur.

Ik volg iemand omdat ik diegene leuk of interessant vind. Omdat ik vind dat hij/zij aansprekende teksten heeft of mooie foto’s maakt. Niet omdat ik door diegene beïnvloed wil worden. Mensen hoeven mij ook niet te volgen om beïnvloed te worden.

Bovendien…Ik heb geen zin om:

  • mensen te volgen uit beleefdheid
  • te bedelen om volgers op Twitter dat je bijna aan je zoveel volgers zit en wie de volgende volger wordt (hou eens op, je bent geen kleuter)
  • volgers te kopen om te kunnen swipen
  • volgers een bericht te sturen of ze alsjeblieft je foto’s meteen willen liken terwijl je in je stories op je collega’s zit af te geven dat ze berichten van elkaar liken in een pod, want jij bent zo echt. Niet dus (#truestory).
  • clickbait titels schrijven ( in HOOFDLETTERS, dat ook nog) en vervolgens bezoekers teleurstellen met je waardeloze verhaal
  • opportunistische vriendschappen met collega’s waar je vervolgens op een forum over zit te roddelen (nog een #truestory)
  • continu ‘echte’ influencers taggen op Instagram omdat je ergens op cursus hebt geleerd dat dat werkt (dat die mensen je vervolgens als stalker zien, moet je maar voor lief nemen)
  • berekenend reageren op andere blogs (en dan in het linkvenster niet naar je homepage linken, maar naar die ene succesvolle blog van twee jaar geleden)
  • random mensen volgen en ontvolgen
  • random foto’s van vreemden liken
  • proberen een roze feed te hebben (elke foto een roze detail) of een feed met steeds drie foto’s die bij elkaar horen, of om en om een quote (kleine kanttekening, ik vind het soms wel heel mooi bij anderen die perfecte feeds)
  • mezelf te serieus te nemen.

Jezelf serieus nemen

En hé… nu we het er toch over hebben..even serieus…: Waarom zou je eigenlijk influencer willen worden? Dat is toch iets dat je bent of op een natuurlijke manier wordt, of niet?

Die benaming is toch lachwekkend? We zijn toch geen beïnvloedbare pubermeisjes meer?

Of compenseert dat influencer onzekerheid. Heeft je ego die volgers en die likes nodig? Dat kan natuurlijk ook?

Ik ben zo benieuwd hoe we over 100 jaar hierop terugkijken. Wanneer we door artificial intelligence de hele dag beïnvloed worden om koffie van merk A te drinken, sneakers van merk B te dragen, te stemmen op partij C en we niet eens door hebben dat er een chip in ons hoofd zit die dat heeft geprogrammeerd.

Maar goed. Ik ben dus geen influencer. En ik denk dat ik nu wel duidelijk heb gemaakt waarom ik er ook geen wil zijn. Laat mij maar gewoon mooie content maken. Ik ben geen influencer, ik ben een content creator. En ik vind het superleuk om te horen dat mensen de door mij gecreëerde content mooi of leuk vinden om te lezen. Dat dan weer wel.

Wat vind jij van de term influencer? Voegt het iets toe of niet? Praat je mee?

Fijne dag vandaag!

Liefs, Karen

Kanttekening: Niet alle influencers kopen volgers of maken zich schuldig aan punten van de opsomming van ‘Bovendien..ik heb geen zin om’. Voordat daar misverstanden over ontstaan 🙂

Ik heb het nog niet eens over deze influencer gehad. Dat onderwerp staat hier binnenkort ook op de agenda.

En als je me dan toch wil volgen, dan moet je hier zijn 😉 :

♥  Facebook, Instagram & Bloglovin’ ♥

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

27 COMMENTS
  • Hedwig
    2 jaar ago

    Haha, heerlijk je gedachten op ‘papier’ gezet. Ik begrijp je helemaal. Ook ik heb nog niet mega veel volgers, maar ik blog niet om maar zoveel mogelijk volgers te krijgen. Ik heb liever mensen die mij volgen, omdat ze mijn verhalen waarderen en ze geïnspireerd worden door wat ik doe. Ik blog, omdat ik er heel blij van word en vanuit die blijheid en passie wil ik iets moois neerzetten. Vanuit mezelf, en niet vanuit de buitenwereld. Op die manier hoop ik ook bij te dragen aan een wereld die ‘echt’ is, in plaats van het neppe gedoe. Laten we het met z’n allen leuk houden;).

    Liefs!

  • Annette
    2 jaar ago

    Ik vind de term influencer zelfs een beetje creepy soort van ‘manupilator’ maar dan positief? haha nee hoor, laat mij ook maar lekker rommelen in de marge. 1 van mijn senior directors die hoorde over mijn blog vind het ook leuk om mij een Influencer te noemen, ik moet er maar een beetje om glimlachen en haal mijn schouders op. De grootste influencer lijken toch wel Instagram met die rare algoritmes en Facebook waar je meer bedrijven ziet als updates van je vrienden. Af en toe ben ik er klaar mee en ga ik alle meldingen weer eens uitzetten op FB dat helpt maar vaak maar even, dan komt er wel weer een update ofzo en kun je opnieuw beginnen. Gewoon lekker dicht bij jezelf blijven dat werkt toch het beste en ik vind dat de fijnere complimenten als mensen aangeven dat ik zo lekker eerlijk ben 🙂

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Ik vind het ook creepy / goeroe achtig klinken. Alsof je lid bent van een sekte.

  • Stephanie
    2 jaar ago

    Leuk artikel! Ik krijg van de term Influencer een nare smaak in mijn mond. Vooral omdat het kopen, kopen, kopen (en krijgen) zo centraal staat. Altijd maar de laatste hipste dingen hebben om er bij te horen is niet aan mij besteed en daar kijk ik ook niet tegenop. Al word ik soms wel op leuke ideëen gebracht, dus dan ze doen hun naam wel eer aan.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Door een vriendin kan je op op leuke ideeen gebracht worden, toch? Misschien moet die term veranderd worden in friendster of zo 😉

  • Marleen
    2 jaar ago

    Ja gewoon dit, allemaal dit. Dat serieus nemen vooral. Klagen dat ze geen geld hebben maar ondertussen wel de baan hebben opgezegd om te gaan bloggen. Allemaal op elkaar willen lijken, alles perfect, alles mooi. Niemand laat scheten, eet frikandellen of moet naar de dokter voor een schimmelinfectie. Neeeh. Niet interessant.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Haha, heel hard lachen om jouw reactie terwijl ik een scheet laat. Frikadellen eet ik dan weer niet. Wel kroketten trouwens.

  • Romy
    2 jaar ago

    Haha, spot on! Ook ik ben een beetje influencer-moe. Is ook de reden dat ik minder blog, want mijn micro-blog raakte voor mijn gevoel totaal ondergesneeuwd op social media. Voor mij is de lol er soms een beetje af.

    Ik heb nog nooit zo weinig foto’s van blogwaardige of Instagrammable (kots) dingen gemaakt als de afgelopen maand. Wat ik wel heb gedaan is genieten van mijn offline leven. Ik vond het heerlijk! Echt niet dat ik volledig ga stoppen met mijn blog, maar ik had gewoon even een reality-check nodig.

    Neemt niet weg dat ik vind dat bloggers die verdienen aan hun blog soms onnodig hard worden aangepakt. Anno 2018 is het gewoon een beroep, en daar heb ik respect voor.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Heerlijk zo’n offline leven. Zouden meer mensen van moeten genieten 😉

      Dat laatste ben ik het mee eens hoor. Logisch ook wel, want het is ook mijn beroep.

  • Fleur
    2 jaar ago

    Eerlijk en oprecht; ik houd er van! En heb bijna bij alles ja moeten knikken. Ik hoef en wil ook geen influencer zijn maar wil dingen oprecht kunnen delen. Niet ondat ik perse wil of denk te willen dat andere het aanschaffen/ ook gaan doen. Tis een leuke bijkomstigheid als je mensen kunt enthousiasmeren met je content maar voor mij blijft het daar bij. Ik sluit me dus volledig bij jou aan.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      🙂 Leuk om te lezen dat er meer mensen zo denken.

  • jolie
    2 jaar ago

    Van A-Z met je eens… ik ervaar het als kleine ‘klatergoud-wereldjes’, en vraag me dan vervolgens af of mij iets mankeert, of ik te oud geworden ben, of ik te serieus ben (en altijd al ben geweest, want mijn blog bestond al in 2002 (eigenlijk 2001, als software-voorbeeld voor de groep volwassenen die ik destijds lesgaf in internet-techniek)) want, mijn “te serieuze” blog was vanaf het begin voor een kleine, vaste groep lezers — ik zeg bewust geen ‘volgers’ 😉

    Zelf vraag ik me wel eens af of “internet” niet ontspoord is… Ja, een open deur ;-} In 1993 was het nieuw en spannend, in 1995 kreeg het wat grotere vormen, en leek langzaam de HOOP waar te worden dat internet de wereld MOOIER maakte: je las ineens stukken van “gewone mensen net als jij”, die aan de andere kant van de wereld woonden, en iedereen kreeg er een “SAMEN”-gevoel. Mensen deelden informatie. Zo was aanvankelijk een beeldhouwer als Hildo Krop nergens te vinden op heel internet, en vandaag maken kinderenhun huiswerk met wikipedia.

    Als ik vandaag de NEP-posts (Tip: nooit Russisch door Google-translate halen, bizar wat je dan leest) zit te wissen van mijn blog en (vooral van:) een forum dat ik ergens run,— rasechte nep-artikelen, uit Rusland met rasecht fake-nieuws over Oekraine, anti-democratisch nieuws, — dan denk ik “Wat is dit een ellende geworden.”

    Bij Blogs van “influencers” heb ik dat ‘ellende-gevoel’ minder, maar als ik me realiseer dat mijn kinderen om speelgoed vragen dat is aangeprezen op sites van betaalde blogs of YouTube, dan word ik er wel ns treurig van.
    En begrijp me goed, ik heb NIETS tegen gesponsorde artikelen, op een andere manier is er nauwelijks geld te verdienen met een Blog. Maar wees daar dan —zoals jij altijd bent — volledig transparant in.

    Ook denk ik dat we over 50 jaar anders aankijken tegen alle “likes.” Dat we misschien wel hebben uitgevonden dat het serotonine in het brein vrijmaakt, en we er verslaafd aan zijn. Fijn, die serotonine, maar “waar zijn we mee bezig.” Om een paar likes te krijgen moet je ZO ongelooflijk veel tweeten en posten.

    En dat vind ik dan weer zonde van de content. Goedgeschreven stukken, zoals jij schrijft. Maar hoe hoog kun je de productie-lat leggen…? En hoe hoog kunnen we de “lees-lat” leggen?

    Mij lijkt, kortom, “influencer-worden/blijven” (jij bent het in mijn ogen wel hoor 😉 op een positieve manier) niet iets om ambiëren, in een iets kleinere kring kun je, zoals jij doet, mensen veel persoonlijker en “liefdevoller” benaderen.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Dank voor je uitgebreide reactie Jolie. En ik moest erg lachen om je laatste alinea. Zo zie ik dat niet hoor.

  • Suus
    2 jaar ago

    Oh Karen heerlijk dit. Ik denk er precies zo over en word schijtziek van mensen die ook steeds op Instargam alles denken te moeten verantwoorden. ‘blurry but perfect’, ‘Deze hoort absoluut niet bij de rest van mijn foto’s in mijn feed maar moest er toch in’. WHO CARES! Plaats gewoon wat je leuk vindt, de foto’s waar je blij van wordt en wie in godsnaam maakt het een ene moer uit of ze bij de rest van het overzicht passen? Bedelen om likes of volgers heb ik ook nooit begrepen, wat heb je eraan om van 98 naar 100 te gaan? Het in je storie oproepen dat je een nieuwe foto hebt geplaatst vind ik ook irritant maar daar begrijp ik de gedachte erachter nog wel.

    Dank voor je stuk! X

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Ja dat! Precies dat. Al zeg ik niet dat ik me er nooit schuldig aan heb gemaakt, maar ik ben tot inkeer gekomen 😉
      Dat laatste begrijp ik wel, maar aan de andere kant.. Wat denk je dat mensen gaan doen dan? Ik ga nooit naar zo’n feed toe als ik zo’n bericht zie. En ik vind feeds zoals de jouwe ook echt zo veel leuker dan al die perfecte plaatjes shizzle. Jij bedankt voor je reactie! Lfs! En we grammen..

  • Sonja
    2 jaar ago

    Aub niet. Ik heb ook nog een gezin, een leven… en dat ziet er niet sjiek en fancy uit! Wij zijn de boerenkool met worst, geen prachtig opgemaakte borden elke avond. Ik typ mijn blogs met mijn pantoffels aan.
    Doe maar gewoon, doen we al gek genoeg. En ik doel dan op die meiden die er een dagtaak aan hebben om gezien te worden. Alles tot in de puntjes… wie hou je voor de gek?
    En ik wilde reageren op 1 stuk, maar hou even mijn mond hierover, omdat mij dat erg raakt.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Dan ben ik wel benieuwd naar welk stuk, dat begrijp je. Ik hoop dat het je dan positief raakt en niet negatief?

  • Nathalie
    2 jaar ago

    Die term influencer, tja ik vind het niets… het is een stomme benaming wat mij betreft. Bij de inschrijving bij de KvK kwam die ook direct boven in het gesprek. Toen ik aangaf dat ik het anders zag en liever gezien werd als ‘schrijver’ werd ik verbaasd aangekeken.

    Ik denk overigens dat er echt genoeg bloggers zijn die zichzelf als influencer zien, dat wordt dan min of meer ook wel bevestigd door het grote aantal berichten over producten in hun feed en op de site. Waar in mijn ogen leuke, persoonlijke en herkenbare content lastig te vinden is tussen alle andere producten.

    En sociale media… ik gebruik vooral Instagram, dat gaat dan vanzelf naar Facebook en Twitter. Die niet zulke strakke accounts met meer ‘echte’ foto’s zijn juist leuk. Ik kan echt genieten van foto’s van andere, ik ben minder actief op facebook, twitter etc wat dat betreft.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Oh wat leuk. Ook full time gaan bloggen?

      • Nathalie
        2 jaar ago

        Niet fulltime, ik werk nog 24 uur voor een werkgever. Naast bloggen maak ik ook advertenties, flyers (en ander drukwerk), onderhoud van (wordpress) sites, schrijf ik persberichten en zoals nu ben ik bij een bedrijf bezig om orde op zaken te stellen (mailbox, digitaal archiveren etc).

        Ach gewoon lekker bezig zijn, ik heb er zo’n lol in 🙂

  • Maai
    2 jaar ago

    Haha zo he, je moest wat kwijt. Als ik kijk naar je ik heb geen zin om… ik kan nog een boel leren geloof ik. Maar ach, dat socialmediamoe, Ikkan je de hand geven. Ik stoor me aan dezelfde punten geloof ik.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Heerlijk zo’n blog als uitlaatklep.

  • chucky1012
    2 jaar ago

    Ik ben het helemaal met je eens want weet je dat dit veel tijd van je vergt alleen al om al die social media bij te gaan houden….

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Iedereen heeft zijn prioriteiten natuurlijk anders liggen, maar ik vind het persoonlijk echt zonde van mijn tijd 😉

  • Jantine
    2 jaar ago

    De eerste keer dat ik de term ‘influencer’ hoorde was bij een televisieprogramma, ik weet niet eens meer welke, of over wie het ging. Zoveel indruk maakte ze dus niet 😉 In ieder geval, ik weet nog dat ik me er helemaal niets bij voor kon stellen, want wat doe je dan de hele dag? Instagrammen of zo? Nou ja, ja dus zo ongeveer … Tenminste, ik zou genoeg met dat soort social media bezig moeten zijn dat ik geen ruimte meer in mijn hoofd over heb om te bloggen. In mijn hoofd is het bij influencers ook in die volgorde: ze hebben hun kanalen om volgers te krijgen, in de schijnwerpers te staan en mensen te beïnvloeden. Terwijl iemand zoals jij volgers krijgt en in meer of mindere mate toevallig mensen beïnvloedt, omdat je zo goed bent in het fijne content creëren. Als je snapt wat ik bedoel. Het doel en de middelen zijn precies andersom.

    De term voegt voor mij in ieder geval niets toe. Ik kan me wel weer voorstellen dat als je het supertof vindt om met dit soort dingen bezig te zijn en je kunt er je werk van maken, het leuker klinkt dan ‘instagrammer, twitteraar, oh ja en ik heb een blog en een vlog’ of zo.

    • Jantine
      2 jaar ago

      Oh, en ik klik op jouw link naar je ‘Let’s Talk’, en ik zie in mijn reactie daar weer welk programma het was xD

      • Karen
        2 jaar ago
        AUTHOR

        Die influencer is er nog steeds… Ik zeg verder maar even niets 😉

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.