TOP
geen influencer
Editorial Personal

Ik ben geen influencer en ik wil er ook geen zijn! (over social media moeheid en jezelf te serieus nemen)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Er is de laatste tijd nog al wat om te doen: Influencers. Terecht of onterecht, daarover verschillen de meningen. Hoewel ik mezelf dus geen influencer noem, wil ik op feestjes en partijen al bijna niet meer vertellen wat ik voor werk doe. Omdat er bij sommige mensen zo veel vooroordelen leven. Ik ben geen influencer en ik wil er ook helemaal geen zijn. Desondanks sta ik wel bij diverse influencer bureaus ingeschreven, omdat ik daar opdrachten vandaan krijg. Dus dat is wel wat dubbel. Waarom ik dan toch geen influencer wil zijn, dat vertel ik je…

Geen influencer

Eigenlijk schreef ik het twee jaar geleden ook al in deze Let’s Talk over influencers en stiekem is die blog gewoon nog actueel. Het is niet mijn doel om invloed te hebben. Ik vind het fijn om te schrijven en ik hou ervan om leuke content te maken. Het is natuurlijk hartstikke leuk als mensen me vertellen dat ze naar aanleiding van mijn blog iets gekocht hebben of bijvoorbeeld een Weight Watchers abonnement hebben genomen. Ik vind het leuk als mensen mijn trui mooi vinden en vragen waar ik die gekocht heb, maar dat kan je ook aan een vriendin vragen. Eigenlijk vind ik het leuker als mensen me als vriendin zien. Influencer klinkt toch als iets dat boven je staat, terwijl ik mijn lezers meer als gelijkwaardig zie. Al kan een influencer natuurlijk ook gewoon een vriendin zijn. De ene vriendin is nou eenmaal een grotere trendsetter dan de ander.

Social mediamoe

Weet je? Ik heb ook helemaal niet zo veel volgers op social media. En je bent natuurlijk een influencer van lik-me-vestje als je niet dui-zen-den volgers hebt, dus kom ik officieel ook helemaal niet voor de titel in aanmerking. Nou zou ik natuurlijk zelf ook kunnen gaan proberen om dui-zen-den volgers te krijgen, maar ik ben de laatste tijd een beetje social mediamoe, dus ik vrees dat dat er niet in zit. Social mediamoeheid en om volgers leuren is niet zo’n beste combinatie.

Ja natuurlijk vind ik het leuk om een leuke foto te plaatsen en dat iedereen dan roept: ‘Mooie foto of wat een leuk kind heb je toch!’ Maar het is niet zo dat als ik maar 15 likes op een foto krijg dat ik dan in een hoekje ga zitten huilen. Of dat ik sip word als ik 10 ontvolgers heb. Ik volg zelf ook bijna niemand terug, dus waarom zouden mensen mij in godesnaam volgen?

Mijn timeline wil ik ook graag een beetje overzichtelijk houden met niet allemaal vreemden tussendoor. Want zo zie ik dat toch een beetje als ik een nieuw iemand volg. Dat ik dan vervolgens denk: ‘Huh? Die ken ik helemaal niet! Wat doet die tussen mijn vrienden?’ Ja, ik zie de mensen die ik dus wel volg als vrienden. Zo ben ik dan ook wel weer.

Moeten moeten moeten

Bovendien ben ik het zo zat om altijd maar dingen te moeten. Je moet zo veel foto’s per dag plaatsen (ik heb het nu over Instagram) en het liefst om zo en zo laat. Ik heb helemaal geen zin om me daarmee bezig te houden. Afgelopen zomer merkte ik dat ik getroffen was door het hipstervirus en opeens kadertjes om mijn foto’s plaatste. Gelukkig kreeg ik een wake-up call van Jessica, want hé.. was ik toch weer 5 minuten per foto langer bezig. Weet je hoeveel tijd dat scheelt in een leven? Zeker als je volgens het protocol vier keer per dag een foto plaatst om 9, 13, 17 en 21 uur.

Ik volg iemand omdat ik diegene leuk of interessant vind. Omdat ik vind dat hij/zij aansprekende teksten heeft of mooie foto’s maakt. Niet omdat ik door diegene beïnvloed wil worden. Mensen hoeven mij ook niet te volgen om beïnvloed te worden.

Bovendien…Ik heb geen zin om:

  • mensen te volgen uit beleefdheid
  • te bedelen om volgers op Twitter dat je bijna aan je zoveel volgers zit en wie de volgende volger wordt (hou eens op, je bent geen kleuter)
  • volgers te kopen om te kunnen swipen
  • volgers een bericht te sturen of ze alsjeblieft je foto’s meteen willen liken terwijl je in je stories op je collega’s zit af te geven dat ze berichten van elkaar liken in een pod, want jij bent zo echt. Niet dus (#truestory).
  • clickbait titels schrijven ( in HOOFDLETTERS, dat ook nog) en vervolgens bezoekers teleurstellen met je waardeloze verhaal
  • opportunistische vriendschappen met collega’s waar je vervolgens op een forum over zit te roddelen (nog een #truestory)
  • continu ‘echte’ influencers taggen op Instagram omdat je ergens op cursus hebt geleerd dat dat werkt (dat die mensen je vervolgens als stalker zien, moet je maar voor lief nemen)
  • berekenend reageren op andere blogs (en dan in het linkvenster niet naar je homepage linken, maar naar die ene succesvolle blog van twee jaar geleden)
  • random mensen volgen en ontvolgen
  • random foto’s van vreemden liken
  • proberen een roze feed te hebben (elke foto een roze detail) of een feed met steeds drie foto’s die bij elkaar horen, of om en om een quote (kleine kanttekening, ik vind het soms wel heel mooi bij anderen die perfecte feeds)
  • mezelf te serieus te nemen.

Jezelf serieus nemen

En hé… nu we het er toch over hebben..even serieus…: Waarom zou je eigenlijk influencer willen worden? Dat is toch iets dat je bent of op een natuurlijke manier wordt, of niet?

Die benaming is toch lachwekkend? We zijn toch geen beïnvloedbare pubermeisjes meer?

Of compenseert dat influencer onzekerheid. Heeft je ego die volgers en die likes nodig? Dat kan natuurlijk ook?

Ik ben zo benieuwd hoe we over 100 jaar hierop terugkijken. Wanneer we door artificial intelligence de hele dag beïnvloed worden om koffie van merk A te drinken, sneakers van merk B te dragen, te stemmen op partij C en we niet eens door hebben dat er een chip in ons hoofd zit die dat heeft geprogrammeerd.

Maar goed. Ik ben dus geen influencer. En ik denk dat ik nu wel duidelijk heb gemaakt waarom ik er ook geen wil zijn. Laat mij maar gewoon mooie content maken. Ik ben geen influencer, ik ben een content creator. En ik vind het superleuk om te horen dat mensen de door mij gecreëerde content mooi of leuk vinden om te lezen. Dat dan weer wel.

Wat vind jij van de term influencer? Voegt het iets toe of niet? Praat je mee?

Fijne dag vandaag!

Liefs, Karen

Kanttekening: Niet alle influencers kopen volgers of maken zich schuldig aan punten van de opsomming van ‘Bovendien..ik heb geen zin om’. Voordat daar misverstanden over ontstaan 🙂

Ik heb het nog niet eens over deze influencer gehad. Dat onderwerp staat hier binnenkort ook op de agenda.

En als je me dan toch wil volgen, dan moet je hier zijn 😉 :

♥  Facebook, Instagram & Bloglovin’ ♥

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.