TOP
een soort reus
Column

Column: Een soort reus

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

We schrijven het jaar 2002. Ik ben op vakantie in Los Angeles en ben met mijn neven naar de Sky Bar geweest. De Sky Bar bevindt zich in het Mondrian Hotel en is op het moment van mijn verblijf ongeveer het hipste waar je in LA naar toe kunt gaan.

We hebben net de auto terug gekregen van de valet parking jongen en staan in een soort mini file van auto’s te wachten. Ik zit voorin op de passagiersstoel en rook een sigaret. Het is behoorlijk laat en ik ben moe.

Bijna ben ik ingedommeld als ik ‘wakker’ schrik van een geluid.

Er wordt op het raampje getikt. Ik kijk uit het raam en schrik me een rolberoerte. Een enorme Afro-Amerikaanse man kijkt me aan. Hij zit onder de tattoos, heeft gekleurd haar en gouden tanden. Bovendien is hij ontzettend groot en ziet er een beetje eng uit. Het is een soort reus, maar niet de grote vriendelijke reus. Ik ben van hem onder de indruk, maar dan niet op de positieve manier.

Geschrokken kijk ik mijn neef die op de drivers seat zit aan. Wat moet ik doen?
“Open je raampje maar”, zegt neef glimlachend terwijl hij met z’n vinger een beweging maakt alsof hij een knopje indrukt.

Ik kijk hem vragend aan en vraag me af of hij gek geworden is.

Het is midden in de nacht en in Los Angeles lopen nou eenmaal best wel wat ongure types rond. Maar ik doe braaf wat hij zegt, en druk het raampje open.

Dat lijkt vrij lang te duren, maar als het halverwege is, zeg ik ietwat verlegen: “Hi“.
Hi gal. How are you“, zegt de man. Hij ziet er nu wat vriendelijker uit.
I’m fine. How are you“, anwoord ik wat ongemakkelijk.
I would be better if I can bum a cig“, zegt hij terwijl hij naar mijn peuk wijst.

Weer kijk ik mijn neef aan. Maar die gebaart glimlachend dat het okay is.

En dus buig ik naar mijn tas en haal er mijn pakje uit. ‘Als hij maar niet mijn tas nu grijpt of zo’, denk ik. Hij ziet er wel aardiger uit, maar ik vind hem nog steeds eng. Het liefst geef ik hem het hele pakje, als hij maar weggaat.

Hij pakt het pakje aan en haalt er een sigaret uit. Dan buigt hij met z’n enorme intimiderende hoofd door mijn raampje naar binnen ten teken dat hij ook een vuurtje wil. Hou houdt zijn hoofd schuin en dat enorme hoofd is nu vlakbij mij.

Ik geef hem een vuurtje, maar doordat ik toch wel wat zenuwachtig ben, krijg ik m’n vlammetje bijna niet aan.

Net als het bijna gênant begint te worden, is er opeens een vuurtje.

Thanks gal, you made my day“, zegt de reus dankbaar.
You’re welcome“.
You have a funny accent. Where you from?
Amsterdam“.
Ah Amsterdam“, er verschijnt een gelukzalige glimlach op zijn gezicht. “The most beautiful city of the world, with the most beautiful girls. They all look like you“.

Ik glimlach terug. Ik begin hem opeens heel aardig te vinden.

Thanks for the cig. See ya“, roept hij terwijl hij de nacht in loopt.

Meteen druk ik op het knopje om het raampje te sluiten. Ik kijk m’n neef aan. “What the fuck“, roep ik. “Ik weet dat jullie hier allemaal heel vriendelijk zijn, maar mij m’n raam laten openen voor zo’n gast! Ben je gek geworden?”
Mijn neven beantwoorden mijn vraag met een gelach. Eerst een beetje en dan heel erg. Ze schateren zelfs.

“Wat”, roep ik.
Mijn neef hapt naar adem om te kunnen antwoorden. Door zijn tranen heen zegt hij: “K, je hebt net een van de voormalige sterspelers van LA Lakers ontmoet. Dat is Dennis Rodman“.

*

Deze column plaatste ik op 24 mei 2004 op mijn vorige blog. Ik heb het een beetje aangepast om het vandaag weer te plaatsen. Inmiddels rook ik niet meer en deze gebeurtenis lijkt wel twee levens geleden. Toch moet ik er af en toe nog aan denken. Soms zijn vooroordelen best geestig…

Uitgelichte foto © View Apart via Shutterstock.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

14 COMMENTS
  • Yvonne
    2 jaar ago

    Haha, fantastisch verhaal! En zo’n gast vindt het volgens mij ook alleen maar super grappig dat je hem niet herkende 😛

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Ik denk dat hij dat wel kon waarderen 🙂

  • Loes Hofstede
    2 jaar ago

    Haha, heerlijk. Ik liet het aan mijn man lezen, en die zei direct: ‘Ken je Dennis Rodman niet??’ (Ik kende ‘m dus (ook) niet). ‘Die zat in het allstar team met Michael Jordan bij de Chicago Bulls’. Ik kan me helemaal voorstellen dat je geintimiteerd was door zijn voorkomen 🙂

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Ha! Gelukkig nog iemand die dat niet geweten had 😉

  • Annette
    2 jaar ago

    🙂 hahaha too funny

  • Sonja
    2 jaar ago

    Wow… ja dat is een behoorlijke grote man! Hihihihi maar wat een belevenis zeg!

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Ja hè? Moet er nog om lachen 🙂

  • Jacqueline
    2 jaar ago

    Haha! Mooi verhaal om op terug te kijken. Ik zou waarschijnlijk ook wel een tikkeltje geïntimideerd zijn.

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Off topic, ik kan niet op jouw site 🙁

      • Jacqueline
        2 jaar ago

        O, wat vreemd. Ik heb niks geks kunnen ontdekken.

  • Haha lol. Erg he. Hoe onze voordelen soms zijn. Goed dat je niet meer rookt 😉 en gaaf dat je in LA bent geweest!

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Mijn familie woont in LA dus ik ben daar best vaak geweest. Wilde er zelfs ooit gaan wonen.

  • marije
    2 jaar ago

    Hahaha .. ik kan mij voorstellen dat je schrok van Dennis Rodman. Die is best apart om te zien. Maar daarom is hij ook zo cool.

    Leuk weer om te lezen!

    • Karen
      2 jaar ago
      AUTHOR

      Inmiddels weet ik heel goed wie hij is. Vind hem nog steeds wel raar hoor met z’n geflirt met Noord Korea 😉

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.