TOP
dingen waar ik achter ben gekomen sinds ik moeder ben
Kids Mama Personal

10 dingen waar ik achter ben gekomen sinds ik moeder ben

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

‘En… zijn er dingen die je verrast hebben van het moederschap’, vroeg een vriendin van mij vorige week. ‘Verrast niet echt’, antwoordde ik. Toch zijn er wel wat dingen die ik me niet helemaal juist gerealiseerd had, om het zo maar te zeggen. Laat ik die eens delen! Want ik ben reuze benieuwd of jij ze herkent? Of voor de niet mama’s, hoe jij dat bedacht had? 10 dingen waar ik achter ben gekomen sinds ik moeder ben. Benieuwd? Ik ga met de billen bloot (maar ik drink geen melk uit een kokosnoot, want daar heb ik geen tijd meer voor ūüėČ ). Stay tuned

10 dingen waar ik achter ben gekomen sinds ik moeder ben

1. Een baby is funest voor je nagels

Waren mijn nagels ooit mijn trots en had ik een nagellak collectie waar je u tegen kon zeggen. Nu ben ik blij als er nog een bescheiden nude of zachtroze lakje op zit (daarvan zie je het minder als het afbladdert) en ben ik tevreden als mijn stompjes enigszins netjes voor de dag komen. ‘Vroeger’ was ik uren bezig met handmaskertjes en nagelriem olietjes, nu is handcr√®me nog altijd mijn beste vriend, maar ik heb het dan ook ECHT nodig. Door al het flesjes wassen, badderen en luiers verschonen verschrompelen mijn handen en nagels. Bovendien lijken mijn nagels niet meer te groeien. Dit in tegenstelling tot de nagels van de baby die als kool groeien en ik minstens twee keer per week moet kortwieken. Dat krijg je van al die melk. Al vind ik het dan wel weer bijzonder dat de teennagels niet net zo hard meegroeien. Hoe kan dat?

2. Waar is de tijd gebleven? 

Ik had het er net al over, maar vroeger had ik eindeloos de tijd voor nutteloze dingen als mijn nagelriemen vet houden. Ik kon tijdschriften en boeken lezen, alle tv programma’s zien, minstens drie keer per week naar yoga en dan ook nog eens hardlopen, elke ochtend een smoothie of bananen pannenkoek maken en ’s avonds zette nog allerlei exotische gerechten op tafel. Het lukt me gewoonweg niet meer. Waar is die tijd?

3. Wat had ik √ľberhaupt veel tijd!¬†

Om te werken, om te lezen, om te bellen en te appen met vrienden, om vriendschappen te onderhouden, om spontaan ergens op bezoek te gaan zonder urenlange voorbereidingen en checklists of ik alles wel bij me heb. Ik merk dat ik sowieso wat selectiever ben geworden in vriendschappen. Ik vind het leuker om minder mensen vaak te zien, dan veel mensen minder.

4. Wat een verantwoordelijkheid

Ja, ik wist dat een kindje een verantwoordelijkheid is, ik ben ook niet op m’n achterhoofd gevallen. Maar wat voor een verantwoordelijkheid dat had ik denk ik, nog niet helemaal begrepen. Vroeger riep ik heel makkelijk dat baby’s van vrienden konden komen of dat ik wel wilde oppassen. Nu denk ik: ‘Hoe heb ik dat zo makkelijk kunnen voorstellen?’ Want dat is me nog al een verantwoordelijkheid. Achteraf begrijp ik ook heel goed, dat alleen echt hele goede vrienden op dat aanbod ingingen. Ik zou mijn kind ook echt niet bij iedereen achterlaten.

5. Kleine wasjes, grote wasjes 

Je stopt ze in de wasmachine… En dan vooral VEEL kleine en grote wasjes. Want man oh man, wat kan zo’n klein mensje veel was produceren. En dat door de hele dag maar gewoon een beetje te zitten en te liggen. Ik ben nu al panisch voor de tijd dat ‘ie daadwerkelijk gaat bewegen en zich ook nog vies kan maken op andere manieren.

6. Opeens hoor je erbij

Ja, dat klinkt een beetje gek, maar opeens ben je deel van de moeders. En dan merk je toch dat je als niet-moeder bij sommige dingen nooit betrokken bent. Aan de ene kant begrijp ik dat wel, en aan de andere kant ook niet. Want ook sommige vrouwen zonder kinderen of wannabe moeders willen echt wel betrokken worden bij mama en kinderdingen. En ja, dat sprak ik uit ervaring.

7. Eindeloos over kinderen en baby’s praten

Daar hebben andere vrouwen trouwens echt niet altijd zin in. Ook dat sprak ik uit ervaring. Maar daar heb ik het bij punt 6 ook niet over. Daar had ik het meer over partijtjes en dergelijken. Eindeloos over je baby praten dat doe je het liefst met die andere moeder, die dat ook daadwerkelijk leuk vindt om te horen en die dan ook uitgebreid over haar kind terugpraat. Het fijnst is het met moeders die een kindje hebben dat maximaal een half jaar met de jouwe scheelt. Waarom? Omdat dat herkenbaar is!

8. Geboortekaartjes

Leuk om te krijgen, maar ook zeker om te versturen. Volgende week deel ik de onze hier. Maar ik moet met de kennis van nu wel even mijn excuses aanbieden aan de vrienden die ik geen kaartje heb gestuurd om te feliciteren. Omdat ik dacht dat niet altijd hoefde, omdat ik ze toch wel zou zien of zo. Want felicitatie kaartjes zijn dus nog veel leuker om te krijgen. Ze hangen hier heel welkom te wezen in de kamer, en ik ga ze straks allemaal voor Robin inplakken. Wat fijn voor hem om straks te zien hoe welkom hij was en is.

9. Babyspullen kopen

Want ja, hij heeft echt nog een nieuw broekje nodig en dat truitje kan er ook nog wel bij. Zei iemand dat dat badje beter is? Hoppa, in mijn digitale winkelmandje. Ik kan me niet herinneren dat ik voor mezelf nutteloos geshopt heb, maar dat deed ik een paar maanden geleden nog best vaak. Al mijn nutteloze shopping sprees zijn nu voor de kroonprins. Voor mezelf koop ik alleen nog het broodnodige.

10. Grote liefde

Maar het is het allemaal zo waard, want echt die liefde is zo groot. En ja, ook daar had ik me ongeveer een voorstelling van gemaakt, maar nu hij er is, is het nog zo veel groter dan ik ooit had kunnen bedenken.

Dan loop ik maar in oude kleren, verlies ik maar wat vrienden omdat ik het alleen nog maar over de baby heb, lopen mijn nagels er maar wat minder bij en hebben mijn haren al maanden geen maskertje meer gezien. Het interesseert me niet. Want ik ben moeder van een fantastische zoon en daar geniet ik intens van.

Mede-moeders, is dit herkenbaar voor jullie? Waar ben jij achter gekomen toen je moeder werd? En niet-moeders, toekomstige of wannabe moeders, hoe hebben jullie dat bedacht? Wat denk je dat je gaat onder- of overschatten? Ik ben benieuwd!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

 

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

18 COMMENTS
  • Gera
    3 jaar ago

    Heel herkenbaar! Met drie kids vari√ęrend van puber tot baby zeker heel veel was, maar nog meer liefde en gezelligheid. Ook weinig tijd (lees: slaap), maar dat komt over een paar jaar hopelijk wel weer. Toch geniet ik er mateloos van!

  • Hihi, wat een leuk artikel om te lezen! Ik denk juist alleen maar ‘is het echt zo simpel?’ .. Wij hebben een dochtertje (van 1,5 jaar) die nog steeds erg veel slaapt en daar omheen heel goed zelf kan spelen. Ik heb er eigenlijk heel weinig mee te doen, haha!

  • Merel
    3 jaar ago

    Die allesomvattende verantwoordelijkheid had ik onderschat. Ook die eerste maanden waarin ALLES om de baby draait. En inderdaad, zoveel onvoorwaardelijke liefde die gek genoeg elke keer weer blijkt te kunnen groeien. Trouwens, maar dat komt later, wat me ook verbaasde was dat je soms naar andere ouders keek en dacht “mijn kind gaat zoiets echt niet doen”. Drie meisjes verder heb ik die meningen compleet losgelaten haha, niet alles is blijkbaar een kwestie van opvoeden…

  • De meeste dingen herken ik wel! Vooral dat gebrek aan tijd (of tijd voor jezelf). En die wasjes inderdaad. Het meest irritante qua wassen vind ik wel dat de wasmachines tegenwoordig zo groot zijn dat je ze bijna niet meer vol krijgt met babykleertjes alleen. ‘Gelukkig’ sport manlief ook nog minstens 2 keer per week (en neemt daarna de nodige was mee naar huis), zodat de wasmachine toch wel vol raakt, haha. En ja, die Grote Liefde: gek is dat he.. Dat je hart zo groot is dat er ook nog wel een kleintje bij in kan <3.

  • YuStSoMe
    3 jaar ago

    Ik herken het wel, vooral de was Ik was in mijn tijd een tijdje de enige moeder, dus veel over de oudste baby heb ik niet gekletst. Toen nummer 2 kwam was ik ook daar weer de eerste met mijn man. Dus ja, ik heb daar nog wat in te halen. Over een jaar of twee mag ik omaklets verkopen ?
    Mij viel vooral bij de eerste de roze wolk enorm tegen… die was er niet. Ik was er zo van in de war.
    Gelukkig kreeg ik 7 jaar later een nieuwe kans en toen pas begreep ik wat moeder zijn betekende.
    Toch blijf je je schuldig voelen. Heb ik het goed gedaan als moeder.?
    Nu ze groot zijn krijg je een deel van jezelf weer terug, geloof mij maar… Het komt goed ‚ô•ÔłŹ

  • Maris
    3 jaar ago

    Punt 1, 2,3 zijn nu al regelmatig een probleem voor mij. Kan me niet voorstellen hoeveel erger dat gaat worden als er een baby bij zou komen :’)

  • Annette
    3 jaar ago

    Heerlijk vind ik het en vond ik het. Als ik nu terug kijk weet ik ook niet zo goed hoe ik het allemaal voor elkaar heb gekregen omdat ik het grootste deel van de tijd ook nog eens als alleenstaande ouder door het leven ging. Nu krijg ik steeds meer tijd voor mezelf, ga ik ineens inderdaad weer meer geld aan mezelf uitgeven ook daar geniet ik intens van al hoop ik dat het nog wel even duurt voor ze echt de deur uit zullen gaan. Daar wil ik echt nog niet over nadenken.

  • Desir√©e
    3 jaar ago

    Oh yes, wat heerlijk herkenbaar! Al kan ik me in een situatie zonder kind ook prima vermaken zonder het steeds over dochterlief te moeten hebben ūüėČ

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Haha, dat weet ik. ūüėČ

  • Marijke
    3 jaar ago

    Ja, klopt allemaal. En ik dacht ook nog dat als ze ouder werden je weer meer tijd ging krijgen. Maar dat lukt pas als ze op school zitten. Nog 5 maanden dan mag nummer 2 ook eindelijk en dan krijg ik zee√ęn van tijd (denk ik nu)

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ik ben benieuwd hoe je dat gaat ervaren!

      • Marijke
        3 jaar ago

        Ik laat het je vast weten tegen die tijd. Zal er vast ook wat over schrijven

  • Anne-Marie
    3 jaar ago

    Heel herkenbaar allemaal. Ik ben vanaf de geboorte van Bodhi ook zo’n beetje gestopt met lippenstift en oorbellen dragen. Met die oorbellen iets te vaak pijnlijke ervaringen opgelopen (zijn ook wel heel leuk om aan te trekken natuurlijk) en die lippenstift is alleen maar lastig als je hele dag kusjes wilt geven ūüôā

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ik heb dat ook met armbandjes. Ik was een sucker voor heel veel armbandjes, maar nu ben ik bang dat ik hem daar pijn mee kan doen, dus draag ik ze niet meer.

  • Jacqueline
    3 jaar ago

    Zeker herkenbaar! Al had ik mijn nagels al lang en breed opgegeven toen ik in de zorg werkte.
    Wat bij mij toch meer be√Įnvloed werd door het moederschap dan ik van tevoren had gedacht, is mijn kledingstijl. Nou wisselt die wel vaker en was het ook wel tijd om de gothic look achter me te laten, maar het was nog best een ding om afscheid te nemen van mijn favoriete zwart (waar elk druppeltje kwijl op te zien is)

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ik loop alleen echt nooit meer op hakken (behalve op een feestje), maar verder heb ik mijn kleding niet echt aangepast.

  • Bregje
    3 jaar ago

    Oh ja eindeloos over je baby praten, zalig! Ik let er wel altijd op als ik met niet-moeders praat of het niet too much is, of ik vraag t gewoon. Maar het is zo’n heerlijk kind waar ik trots op ben en daar praat ik nou eenmaal graag over ?

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Haha, ik ook hoor. Ik pas een beetje op bij welk gezelschap ik ben. <3

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.