TOP
Column Personal

Column: Openbare Toiletten Fobie

“Mijn naam is Karen en ik ben bang voor openbare toiletten. Ik heb een openbare toiletten fobie”. Zo. Dat is er uit.
‘Een openbare toiletten fobie’, hoor ik je denken. ‘Dat is wel een beetje gek’.
Klopt. Dat is het ook. Maar toch heb ik het. Deze fobie is een mix van allerlei andere fobieën door elkaar, een soort van cocktail, maar dan wel een hele vieze. Want als ik je zou vertellen dat ik bang voor kleine ruimtes, viezigheid, bloed, besmettelijke ziektes of ondraaglijke stank zou zijn, zou je dat minder raar vinden, toch?

Dat komt waarschijnlijk omdat je nooit van te voren weet wat voor verrassing je een publieke wc gaat aantreffen.

Het rare is dat ik helemaal niet claustrofobisch ben, smetvrees heb, of flauwval als ik bloed zie. Onafhankelijk van elkaar heb ik de fobieën niet, alleen als ze gemixt zijn. Dat komt waarschijnlijk omdat je nooit van te voren weet wat voor verrassing je op een publieke wc gaat aantreffen. Is het een bril vol met pis en schaamharen, een drol die niet goed is doorgespoeld, diarree spetters aan de rand van de wc of heeft de vorige gebruikster een gebruikte tampon in de hoek van de plee laten slingeren? Spannend joh!

Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar bij mij gaat het alle kanten op.

Mijn fobie wordt nog eens verergerd door het gegeven dat ik niet gehurkt kan plassen. Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar bij mij gaat het altijd alle kanten op. Een rechte straal? I wish! Als ik pech heb, loopt het over mijn been m’n broek in en dus houd ik preventief al een halve rol wc papier paraat. En daar heb je meteen euvel twee; dat wc papier is er soms niet eens. Opperdepop. Daar kom ik natuurlijk altijd pas achter als ik aanstalten heb gemaakt om te gaan plassen en het niet meer kan ophouden.

“Jij moest toch naar het toilet”, vraagt hij als we langs een openbare wc lopen.

Omdat ik niet van openbare toiletten hou (understatement) moet ik altijd té nodig. Ook dat levert vaak irritante situaties op. Omdat ik soms al uren geleden heb gemompeld dat ik naar het toilet moet en mijn man dat dan heeft gehoord. Dat was natuurlijk niet de bedoeling; als ik mompel doe ik dat doorgaans tegen mezelf.
“Jij moest toch naar het toilet”, vraagt hij als we langs een openbare wc lopen.
“Nee hoor”, antwoord ik stellig. “Ik hoef niet meer”.
En dan kijkt hij me aan alsof ik gek ben en mompelt ‘yeah right’ (mijn man mompelt ook tegen zichzelf, daarom passen we zo goed bij elkaar).
Deze procedure herhaalt zich de komende uren nog een keer of vier, totdat ik zo erg wiebel op mijn stoel, dat ik er echt niet meer onderuit kan.

Er staat een enorme rij en iedereen moet natuurlijk net zo nodig.

Als ik mezelf eindelijk heb overtuigd dat ik echt niet stante pede een extreem besmettelijke ziekte zal krijgen als de wc echt heel vies is,  dan treedt Murphy’s Law al weer op. Er staat een enorme rij en iedereen moet natuurlijk net zo nodig. Ik sta te zweten, krijg het koud en denk aan een lekker strand zonder zee en ik hoop echt dat het meisje dat haar handen aan het wassen is bij de wastafel heel binnenkort de kraan gaat dichtdraaien. En nee, ik wil niet met mijn buurvrouw kletsen, ik wil me alleen maar concentreren op het mantra dat ik echt niet zo nodig moet plassen, begrijp dat nou!

“Mijn naam is Karen en ik ben bang voor openbare toiletten”.

“Mijn naam is Karen en ik ben bang voor openbare toiletten”. En dat heb ik al mijn hele leven. Toen ik een jaar of zes was, beweerde ik bij hoog en laag dat ik de hele autorit naar Frankrijk echt niet bij het tankstation hoefde te plassen en als ik dan echt moest, dan wilde ik in de berm. Dan kon ik met mijn scheve straal lekker over mijn schoenen of een van mijn ouders schoenen heen plassen, maar dat vond ik zelf minder erg dan de toiletten bij de pomp want die zijn echt de hel. Of erger nog.
“Mijn naam is Karen en ik heb een openbare toiletten fobie”. Ik ga alleen maar naar de wc als ik echt HEEL nodig moet. En alleen als ik moet plassen. Poepen op een publieke toilet daar begin ik ECHT niet aan.

Fotocredits: Nicolas Nova via Flickr.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

8 COMMENTS
  • Annette
    3 jaar ago

    Herkenbaar verhaal hoor, ik skip ze ook liever. Ik moet zeggen dat het in Duitsland idd meevalt en daar tref je ook nog regelmatig een toiletjuffrouw aan die de boel even voor je kan poetsen voor je erin gaat. Maar ik train vooral mijn blaas door het zo lang mogelijk op te houden. Niet goed, ik weet het maar ja….

  • dave
    3 jaar ago

    Beste Karin,

    Heel herkenbaar jouw verhaal.
    Weet zeker dat heel veel vrouwen (maar ook mannen) deze fobie hebben.
    Zeker vanuit het verleden waren vele openbare toiletten vooral in buitenland erg ranzig en in Nederland waren ze er gewoon niet.
    Maar tegenwoordig zijn de stand alone toiletten zelfreinigend!!!
    Hierbij wordt de toiletpot, vloer en wand ge reinigend, tevens hoef je niets meer aan te raken bij handen wassen/zeep en drogen, werkt met infra rood en de beste hebben zelfs een nachtdesinfectie.

    Waarom weet ik dit allemaal, wij maken en verkopen deze openbare, zelfreinigende, vol automatische, mindervalide toiletten/urinoirs

    Veel succes
    Gr, Dave

  • Babs
    3 jaar ago

    Ik vind het ook vreselijk… ooit gekampeerd en dan al die geluiden van andere mensen die naast je op het toilet zitten… ik hield mijn oren gewoon dicht. En sloeg ook dicht, dan kon ik niet meer…gevolg: buikpijn.
    Ben wel dol op toiletten in heel chique hotels, met mooie handdoekjes, een muziekje op de achtergrond en alles schoon en glanzend 🙂

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Oh ja! Chique toiletten die zijn dan weer de hemel. Het liefst zou ik zo’n toilet mee naar huis nemen :).

  • Oh zo herkenbaar dit! Dankzij 4 dagen Rock Werchter heb ik nu geleerd om, jawel, bijna staand te plaatsen dus echt ik raak nu echt niks meer aan haha. Die inademen en hoppa naar binnen 🙂

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Festivals zijn de hel! Hoe ik ooit Lowlands heb overleefd begrijp ik nog steeds niet.

  • Hans
    3 jaar ago

    Troost je in elk geval met de gedachte met name in Duitsland de toiletten langs de snelwegen tegenwoordig erg netjes zijn. Maar ik voel met je mee, je bent niet de enige.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Daar moet toch een muntje in? Toiletten waar je voor moet betalen (met of zonder toiletdame) zijn meestal wel iets schoner. Dank voor het meevoelen 🙂

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Instagram

  • 🙏🏼 DANKBAAR 💕 Voor dit prachtige kind, die heerlijke wangetjes om te kussen, het vertrouwen, de liefde, het plezier, het genieten. Dankbaar dat ik jouw moeder mag zijn...
Overigens ben ik ook dankbaar voor mijn man, familie, vrienden, gezondheid en nog zo veel meer, maar als ik van alles en iedereen foto’s ga plaatsen, hou ik geen volger meer over 😊😉
.
.
.
#thanksgiving #grateful #dankbaar #liefde #motherandson #robinjameson #momlife #toddler #love #lovemakesafamily
  • Op de blog: De hoogtepunten van de afgelopen week met o.a. de intocht van Sinterklaas, de raad van de Kinderbescherming op bezoek, naar het ziekenhuis en een familie weekend 💕 👉🏼 directe link in bio
.
.
.
#intochtsinterklaas #zandvoort #motherandson #karenznl #personalpeaks #lifestyleblogger #blogger #instablogger #bloggerlife
  • Ga jij wel eens naar de schoonheidsspecialiste? 💆‍♀️
In deze video vertel ik je 5 nuttige tips die ik van haar geleerd heb en die ik dagelijks wel toepas! Hartstikke bruikbaar dus, vooral als je last hebt van rimpels, rokerslijntjes, een slapper wordende huid, een vetarme huid en ga zo maar door... 👉🏼 directe link in bio
.
.
.
#beauty #beautytips #bblogger #instabeauty #supplements #skincare #karenznl #karenzpartner #40plusstyle
  • Voor de eerste keer naar de intocht met dit schattige Pietje. Normaal komt ‘ie op zee aan, maar de golven waren dit jaar te hoog 🌊Ik schreef trouwens over ‘de magie van Sinterklaas’ op de blog. En over een angst die ik heb. Benieuwd of jij die angst deelt 👉🏼 directe link in bio
.
.
.
#motherandson #intochtsinterklaas2017 #zandvoort #liefde #momlife #toddlerlife #sinterklaas #love #beach
  • ❄️ Brrr het wordt al weer echt kouder. Ik heb de verwarming al weer aan in huis 🔥Op zich hou ik van de herfst en winter, maar ik houd niet van hoge energierekeningen 💸. Op mijn blog deel ik 10 tips om energie te besparen. Wat is jouw ultieme tip? 👉🏼 directe link in bio
.
.
.
#karenznl #selfportrait #lifeblogger #instablog #lifestyleblogger #besparen
  • Het staat op mijn shirt en het klopt. Ik ben hartstikke lucky 🍀. En ik voel me ook ontzettend gezegend, maar dat betekent niet dat het moederschap niet af en toe best lastig kan zijn. Heerlijk om dan even te klagen, maar van sommige moeders mag dat niet. Zij vinden dat je je altijd gezegend moet voelen. Zij hebben nooit een off day, doen nooit wat fout en voelen zich nimmer onzeker. Aan al die supermama’s schreef ik een brief. Ik hoop dat ze er om kunnen lachen 😘😊😉😇👉🏼 directe link in bio
  • Afgelopen weekend gaven wij een etentje voor ons bruidspersoneel en onze allerbeste vrienden omdat we in juli vijf jaar getrouwd waren. Een tafel vol vriendschap 🙏🏼. Vieren wat je kunt vieren, dat is wel een beetje ons motto 🥂. Want je weet maar nooit... Vandaag schreef ik op de blog een persoonlijk artikel voor Monuta. Over wat ik zou doen als ik nog maar een jaar te leven zou hebben. Nou... onder andere genieten van degenen die ik liefheb. Maar ik vertel je op Karenz. dus uitgebreid wat ik zou doen. Sta jij daar wel eens bij stil? 👉🏼 directe link in bio
.
.
.
#monuta #lifestyleblogger #karenznl #friends #dinerparty #karenzpartner #liefde
  • Die heerlijke Stokke voetenzak kwam op het juiste moment, want tjonge jonge, wat is het hier aan de kust opeens koud zeg... ❄️ Bij jullie ook?
.
.
.
#stokketrailz #stokke #footmuff #stokkefootmuff #toddlerlife #instatoddler #gekregen #winterbaby #robinjameson