TOP
let's talk
Editorial

Let’s Talk: Anoniem bloggen

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Lieve dejlig(e) lezers,

Toen ik in 2001 begon met bloggen schreef ik anoniem. Nou ja, anoniem, ik plaatste geen foto’s en ik noemde mezelf Kaat in plaats van Karen. Op zich is dat niet heel anoniem, want bijna iedereen in mijn omgeving noemt me Kaat en niet Karen. Maar goed.. ik schreef dus min om meer anoniem online. Dat deed ik omdat ik ook wel eens wilde zeuren over een collega zonder dat die collega meteen boos aan mijn bureau zou staan. Bovendien vond men bloggen gek. Nog steeds vinden mensen het een rare hobby, maar niet zo raar als ze het toen vonden. Bovendien was de blogwereld destijds heel anders dan nu en ik had er vast nog meer goede redenen voor. Alleen achteraf vind ik het niet zo fair dat anoniem bloggen. Zeker niet als je ook wel eens kritische stukjes schrijft of over anderen blogt. Ik vind het wel zo eerlijk om dat gewoon onder je eigen naam en toenaam te doen. Waarom? Daar wil ik het vandaag in deze 38e Let’s Talk met je over hebben. Praat je mee over anoniem bloggen? Ik ben benieuwd naar jouw mening…

Lagere school

Laat ik beginnen met een kanttekening: Er zijn mensen die anoniem bloggen omdat ze bijvoorbeeld bloggen over huiselijk geweld en dat liever anoniem doen. Dat begrijp ik helemaal. Ik begrijp ook dat sommige mensen het niet prettig vinden om met naam en foto online te staan. Daar kan je een goede reden voor hebben en zoals altijd met de Let’s Talks, het is niet aan mij om daarover te oordelen en dat doe ik dan ook niet. Waar ik wel over oordeel is als mensen anoniem bloggen en kritische stukken over andere bloggers plaatsen. Dat vind ik heel erg lagere school. Het is namelijk heel makkelijk om anoniem kritiek te uiten. Heel makkelijk en eigenlijk ook wel een beetje laf. In mijn optiek ben je dan niet echt veel beter dan die anonieme trollen op Internet of van die meisjes groepjes van vroeger die nare briefjes schreven zonder naam eronder en die dan bij iemand in de tas of jaszak stopten.

Geen link naar diegene

Een keer in de zoveel tijd komt het weer voorbij: Een anonieme blogger die een heel kritisch stuk schrijft over andere bloggers. En diegene kan dan best een punt hebben met zijn of haar stuk, maar een boodschap komt wat mij betreft veel krachtiger over als ik zie wie degene achter die boodschap is. Het valt me sowieso op dat mensen veel harder durven te schrijven als ze dat anoniem doen. Dan ben ik dus wel benieuwd; ‘Zou je ook zo fel schrijven als je het onder je eigen naam zou doen? Met je echte foto erbij?’ Nee, ik denk het niet. Want door anoniem te schrijven, krijg je het nooit op wat voor manier terug. Het kan nooit door een eventuele werkgever, collega, potentiële partner of wat dan ook aan diegene gelinkt worden. Dus dat is wel lekker makkelijk.

anoniem bloggen

Wie kritiek geeft, moet het ook kunnen ontvangen

Wat ik ook vooral tekenend vind, is dat veel anonieme bloggers zelf echt nul krititiek dulden. Hoe onzeker ben je dan? Wie kritiek geeft, zou ook moeten kunnen ontvangen. Zeker als het terecht is? Je zou in ieder geval even kunnen luisteren? Ik heb een aantal keer mee gemaakt, dat ik hier of op Twitter een echt lullige reactie krijg. Op zich heb ik een vrij dikke olifantenhuid en het doet me weinig, vooral ook omdat het in 9 van de 10 keer van de gevallen mensen zijn die anoniem bloggen of twitteren. Dat zegt voor mijn gevoel al genoeg. Bovendien is het zo, dat als je wat terug zegt, dat je vrijwel meteen een block of een ban krijgt. Dus zij mogen dingen roepen, maar bij een eventueel weerwoord haken ze af…

Ben jij wie je zegt te zijn?

En dan is er nog iets waarom ik vind dat anonieme bloggers minder serieus te nemen zijn als ze een kritisch blog artikel plaatsen en dat het volgende: Hoe weet ik dat jij echt bent wie je bent? Een van de pluspunten van een blog, is dat je een band met je lezers opbouwt. Dat is ook waar adverteerders op mikken. Ze hopen dat iemand een influencer is, al hoeft diegene dat helemaal niet bewust te zijn. Als je een leuke relatie met je lezers hebt, dan heb je tweerichtingsverkeer en dan zullen je lezers op den duur ook echt wel wat van je gaan aannemen. Maar als je anoniem blogt zonder naam én zonder je eigen foto, dan sta je toch 1-0 achter qua band opbouwen.

Bovendien… wat ik net ook al schreef, is die anonieme blogger wel wie hij/zij zegt dat ‘ie is? Misschien is het maar een dekmantel? Misschien heeft diegene wel twee blogs en probeert hij/zij met die andere blog gewoon wat uit. Ik heb echt de raarste dingen mee gemaakt met bloggers. Mensen die zeiden dat terminaal ziek waren, tot mensen die beweerden een heel ander persoon te zijn en inderdaad twee blogs hadden en dan per ongeluk een keer met de verkeerde blog identiteit ergens reageerden. Oeps!

Maar goed. Je hebt mijn punt vast al wel begrepen. Ik vind het prima als mensen anoniem bloggen of gedeeltelijk anoniem bloggen, maar als ze kritische stukken gaan schrijven waarmee ze anderen naar beneden halen, dan haak ik af. Om bovenstaande redenen en er zijn vast nog meer redenen te noemen.

Wat vind jij van anoniem bloggen? En hoe denk jij over anonieme bloggers die kritische stukken plaatsen over andere bloggers of mensen? Of misschien ben je zelf wel een anonieme blogger en heb je een goede reden die je hier wilt delen? Praat je mee? 

Let’s Talk!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Misschien vind je dit ook interessant om te lezen?

SaveSave

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.