TOP
anderhalf jaar oud
Column Mama Personal

Robin is anderhalf jaar oud (een brief aan mijn dreumes)

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Mijn kleine pruttel, mijn grote liefde, mijn mooie joker, mijn slimme sloper, mijn grappige kletsmajoor,

Vandaag ben je al weer anderhalf jaar oud. En tja… dan ga ik zeggen wat iedere ouder zal zeggen: ‘Wat gaat de tijd toch snel!’ Ik weet nog zo goed dat je voor het eerst in mijn armen lag. Je oogjes dicht. Zo klein. Zo kwetsbaar. Nog maar anderhalf jaar geleden, maar tegelijkertijd lijkt het al weer zo lang terug. Want wat is er veel gebeurd! En wat ben je veel veranderd!

Soms zet ik je ’s ochtends neer in je stoel en zie ik opeens weer een ander gezicht dan de dag ervoor. Dezelfde Robin, maar weer wat wijzer. Terwijl je altijd al wijs was, lijk je met de dag slimmer te worden. Je bent een ondernemer. Wat hou je ervan om op ontdekkingstocht te gaan. Elk kastje wordt opengetrokken, elke prul in huis weet je te vinden en uitvoerig te bestuderen. Maar je kijkt ook graag naar mensen en situaties. Naast ondernemen, hou je ervan om te observeren.

Wat is heerlijk om je moeder te mogen zijn.

Om elke dag van je ontwikkeling te mogen genieten. ’s Ochtends getrakteerd worden op de liefste glimlach en dan nog lekker even samen kroelen voordat de dag begint. Ons momentje.

Als ik zeg dat iets niet mag, dan zeg je me na. ‘Nee, nee, nee’, roep je dan. Inclusief het wijzende vingertje dat ik wel eens gebruik. Wat een spiegel ben je. Ik zie hoe je ons kopieert en zie mijn eigen maniertjes in jou terug.

Af en toe zoek je je grenzen op.

Want je weet inmiddels best dat die er zijn. Dan trek je een kast open waar je niet in mag komen en dan roep je zelf al: ‘Nee, nee, nee’.  Of toen papa jou laatst vertelde dat iets niet mocht, draaide je naar mij toe en zei je: ‘Mama, nee, nee, nee’. Wederom inclusief het wijzende vingertje. Blijkbaar vond je het nodig om mij te vertellen wat jij niet mocht doen. Wat moesten we hard om je lachen.

LEES OOK >>> ’19 juni 2016′ (over de dag dat ik onbewust bewust moeder werd)

Wat moeten we vaak hard om je lachen.

En wat lach je zelf ontzettend graag mee. Je bent een echte grappenmaker en haalt ook graag grappen met ons uit. Net doen alsof je een hapje wilt geven en dan op het laatst je hand terugtrekken als ik net wil bijten. Reuze grappig! Vooral omdat je over het algemeen graag deelt. Je geeft ons vaak hapjes en zelfs op het KDV zie ik je rozijntjes delen met andere kindjes. Wat een goede eigenschap is dat lieverd. Wat ben ik trots op jou dat je wil delen.

Naast ‘nee, nee, nee’, ‘papa’ en ‘mama’ zeg je nu echt al veel woordjes. Al heb je ook veel verzameltermen. Fruit is standaard ‘appel’, maar een ‘banaan’ weet je dan wel weer te onderscheiden. Dieren noem je allemaal ‘koe’, terwijl je wel veel dierengeluiden kan. Bij een schaap de je ‘beeeh’ en zelfs een leeuw en poes weet je al qua geluid. Dat onze hond Cookie heet, is natuurlijk wel lastig. Je noemt haar ook echt Cookie, maar je weet ook dat een koekje een cookie is. Al noem je een toetje ook koekie en een chippie ook.

hoogtepunten november 2017 robin hobbelpaard

Met Cookie zelf word je nu echt vrienden.

Ze was in het begin een beetje bang voor je, omdat je nog al hardhandig met haar omging. Ze kreeg regelmatig een pets en je vond het heel grappig om aan haar haren te trekken of speelgoed op haar te gooien. Terwijl je met Bada Bing de kat altijd heel voorzichtig omgaat? Even dachten we dat je een echt kattenmens zou worden, maar inmiddels geef je Cookie vaak stiekem eten en heb je haar hart op die manier gewonnen. Want ook met haar deel je graag. Soms denk je dat ik dat niet zie, omdat je me dan strak blijft aankijken terwijl je stiekem eten aan de hond voert. Maar helaas kan ik ook dingen zien, die buiten ons blikveld vallen. Onthoud dat voor later, ventje….

Dat je woorden begint te zeggen, vind ik toch zo wonderlijk.

Vorige week droeg ik een trui met applicaties erop en wees je daar naar en zei je: ‘Moooooi’. Soms ben ik dan echt verbaasd dat je al weer een woord weet. Mentaal ben je echt ver, dat horen we ook van anderen. Lopen daarentegen doe je nog niet, maar je loopt wel al achter je wagentje en je manoeuvreert steeds behendiger langs verschillende meubels. Daarnaast ben je dol op trapklimmen. Als we niet oppassen, ben je al weer bovenaan de trap en we moeten dus echt uitkijken dat de deur naar de gang dichtstaat.

LEES OOK >>> ‘Mijn eerste moederdag als moeder’ (over hoe trots ik ben om mama te zijn)

Je slaapt de laatste tijd weer goed en je houdt ook van eten.

Al begin je nu wel wat lastiger te worden met groenten, maar fruit en vlees daar ben je erg dol op. En ook je melkie vind je nog erg lekker, al drink je nu voor het slapengaan thee in plaats van melk. Op aanraden van de dokter, omdat je de afgelopen maanden vaak zo moest hoesten. Gelukkig is dat nu minder. Je kan goed aangeven als je klaar bent met eten of drinken, want dan zeg je gewoon: ‘klaar’. Het is fijn dat je dat al zo goed kan vertellen.

In bad gaan vind je heerlijk.

Je bent dol op water en houdt van spetteren. Ook vind je het leuk om een soort van te zwemmen in bad. Je bent helemaal niet bang voor water, dus dat is soms ook wel eens uitkijken geblazen. Als je weer uit bad moet, ben je enorm teleurgesteld. We zeggen dan: ‘klaar’, maar toch kan je dan heel driftig worden. Dat is wel eens lastig. Soms word je zo driftig dat je gaat huilen en bijna buiten adem raakt van het krijsen. Vooral dat kwartiertje na het bad en voor het flesje en voorlezen zijn soms moeilijk. Natuurlijk ben je dan gewoon moe, maar vaak ben ik zelf dan ook moe en dat maakt het best pittig.

Van je luier verschonen ben je ook geen fan, elke keer blijk je weer een kleine Epke Sonderland op de commode. Je probeert je er zelfs wel eens vanaf te storten. We moeten best wat capriolen uithalen om je luier aan te kunnen trekken.

Voor het slapengaan drink je altijd nog een flesje,

poetsen we je tandjes, lezen we je een verhaaltje voor en daarna nemen we de dag met je door. Gelukkig ben je dan wel weer helemaal gekalmeerd en vind je dat fijn. Soms vind je het wel jammer dat je al moet gaan slapen, want je zou nog graag even willen spelen. Toch ga je vaak meteen slapen als het licht uit is, al vind je het ook wel eens leuk om een uur achter elkaar continu al je knuffels en je speen uit bed te gooien en dan ‘mama’ te gaan gillen, zodat wij elke keer weer naar boven moeten lopen.

LEES OOK >>> 11 mooie momenten met mijn dreumes (wat een heerlijke leeftijd)

Je bent dol op muziek.

Van dansen en zingen word je heel blij. Je speelt graag met auto’s en dingen die je in elkaar kunt zetten, maar ook je keukentje vind je prachtig. De allergrootste held is voor jou Bumba. Dat was ook een van de eerste dingen die je zei, al vind je de Teletubbies en Nijntje ook leuk en noem je die laatste ‘Nijnij’. Toch blijft Bumba favoriet. Je kan gerust een uur naar Bumba kijken.

Van de Teletubbies heb je ‘oh oh’ overgenomen. Toen ik je laatst naar het KDV bracht en we een klein ongelukje hadden met de auto, was het eerste dat je zei: ‘Oh oh’. Hoewel ik enorm schrok, moest ik daar zo om lachen. Mijn kleine wijze mannetje. Jij kan elke dag weer mooi maken. Wat ben jij een ontzettend groot geluk.

Vandaag ben je anderhalf jaar oud.

Hoewel de tijd veel te snel gaat en ik soms best even op pauze zou willen drukken, kan ik ook niet wachten. Het is zo fantastisch om je te zien groeien. Als kind en als persoonlijkheid. Ik ben zo benieuwd wat de toekomst je nog allemaal gaat brengen. Al mag die toekomst wat mij betreft in slowmotion komen.

Het is een cliché maar moeder zijn vind ik de meest waardevolle functie die ik ooit had. Het is heerlijk om jou te kunnen begeleiden en dingen te mogen leren. Alhoewel ik ook ontzettend veel van jou leer. Sterker nog.. jij leert me elke dag dingen over het leven en over mezelf. Bovendien ben ik door jou veel mindfuller geworden. Het is waanzinnig om met jou te kunnen genieten van wat is.

Lieve kleine grote Robijn.

Je bent al 18 maanden. Jij bent pas 18 maanden. Ik ben ontzettend dankbaar om jou 18 maanden in mijn leven te hebben en ik ben misschien nog wel veel dankbaarder voor alle dagen die nog gaan komen.

Wat hou ik veel van jou. Ik kan met geen woorden uitdrukken hoeveel.

Liefs, mama

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

1 COMMENT

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.