TOP
Wat je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren
Kids Lifestyle

Wat je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Het is al een tijdje geleden dat ik over de adoptie geschreven heb, maar ik vond het wel weer eens tijd. Inmiddels hebben wij alle documenten compleet en zijn we echt officieel aan het wachten op het telefoontje, dus dat is ontzettend spannend. Ik krijg daar veel vragen over en ook over de rest van de adoptie(procedure) en ik vind het natuurlijk ontzettend lief dat zo veel mensen meeleven. Maar… op sommige vragen en/of opmerkingen zit ik gewoon echt niet zo te wachten. Omdat ze vervelend zijn of kwetsend, of irritant, of dom. Ja echt, domme vragen bestaan wel. Vandaag vertel ik je dan ook wat je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren. Ben je benieuwd wat dat voor vragen en opmerkingen zijn? Ik ga je ze vertellen…

‘Wat goed dat zo’n procedure zo lang duurt en dat er zo uitgebreid onderzoek wordt gedaan naar potentiële ouders.’

Eh ja, het is goed dat potentiële ouders onder de loep worden genomen en een cursus moeten volgen. Zouden ze voor alle potentiële ouders verplicht moeten stellen. Dus ook voor mensen die via de ‘normale’ manier kinderen krijgen. Want als je ziet hoeveel mensen daar niet goed op voorbereid waren?

Als je gaat adopteren, dan heb je vaak al een lang voortraject. Je bent al jaren bezig geweest met kinderen krijgen, dus je weet zeker dat je het echt wilt, anders ga je geen adoptie traject in. Bij 4 van de 5 mensen (het zijn niet altijd stellen) is het op de ‘natuurlijke’ manier niet gelukt en dan zijn er ook gewoon mensen die uit ideologie een kindje adopteren. Die hebben bijvoorbeeld al zelf kinderen en ja, die moeten ook de mallemolen in. Bij ons op adoptie cursus zat een stel dat zelfs zelf al meerdere kinderen had.

Ik begrijp dat het goed is, maar ik hoef het niet zo nodig te horen. En met mij tig andere adoptie ouders ook niet. Je hebt geen idee hoe frustrerend het af en toe is dat zo’n proces zo lang duurt en dat je allerlei volslagen vreemden hele intieme dingen moet vertellen. Niet dat ik wat te verbergen heb, maar als je op de natuurlijke manier ouder wordt, wordt je leven ook niet binnenstebuiten gekeerd.

‘Adoptie kinderen krijgen op latere leeftijd problemen.’

Oh ja? Is dat zo? Hoe kom je aan die kennis? Oh je hebt gehoord dat de neef van de buurvrouw zijn collega een kindje heeft geadopteerd en dat was een hele lastige puber. Interessant. Vooral interessant omdat wij er zelf natuurlijk ook enorm goed in gedoken zijn en het eigenlijk allemaal wel mee lijkt te vallen. Ja, een adoptiekind heeft soms wat meer aandacht nodig en er spelen andere thema’s een rol, maar de meeste kinderen gaan op een bepaalde leeftijd op zoek naar hun identiteit en adoptiekinderen liggen altijd onder een vergrootglas. Als bij hun dingen anders lopen, dan zal het wel aan de adoptie liggen. Maar waar ligt het bij biologische kinderen dan aan, als het misgaat?

En echt… waarom zou je dit zeggen tegen mensen die de keuze al hebben gemaakt om een kindje te gaan adopteren? Je gaat toch ook niet zeggen tegen een moeder die zwanger is dat haar kind wel eens een lastig kind zou kunnen worden of een identiteitscrisis zou kunnen krijgen?

 ‘Wat goed dat jullie gaan adopteren. Fijn dat jullie een kindje kunnen helpen!’

Ik heb daar in dit artikel ook al over verteld, maar ik herhaal het nog maar eens. De meeste mensen adopteren niet omdat ze een kindje willen helpen, maar omdat ze gewoon graag een gezin willen vormen. Net zoals andere ouders dus. Er zijn natuurlijk mensen die wel uit ideologie adopteren, maar daar horen wij en vele andere adoptieouders niet bij. Wij boffen dat we straks op deze manier een kindje kunnen krijgen en niet andersom. Het is niet zo dat het kind ons dankbaar moet zijn of zo, en met zo’n opmerking lijkt dat wel zo te zijn. Niet dus! Punt.

dingen die je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren 1

‘Mocht je kiezen wat je wilde hebben?’

Nee, dat mocht ik niet. En dat zou ik ook wel een beetje raar hebben gevonden. Als je zwanger wordt en een kindje krijgt dan kies je toch ook niet wat je wilt dat het wordt? Bovendien… we hebben het over kinderen hè? Niet over puppy’s.

‘Hoe zit het dan met de echte moeder?’

De biologische moeder bedoel je? Want volgens mij word ik de echte moeder?

En ja, die biologische moeder daar zijn wij echt wel mee bezig. We hebben zelfs voor een land gekozen waar de moeder in de meeste gevallen zelf de ouders voor haar kindje uitkiest en als ze dat zelf wil, wordt het een open adoptie en blijven we contact met haar onderhouden.

Maar dat is niet in alle gevallen mogelijk en het is voor ouders niet zo leuk om te horen dat mensen het hebben over ‘echte’ ouders. Dat woord ‘echt’ is in deze context uiterst pijnlijk.

‘Vind je het niet gek dat het kind een ander kleurtje heeft?’

1) Dat vind ik niet gek.

2) We weten ook niet zeker of dat zo is, want niet elk adoptiekindje heeft een ander kleurtje. Er zijn namelijk ook blanke ouders die hun kinderen afstaan.

3) Ik heb vriendinnen die getrouwd zijn met een man met een kleurtje en die hebben ook kinderen met een ander kleurtje.

4) Mijn man heeft ook een vader met een kleurtje. En ik kom ook uit een gemixt gezin. Mijn neef is getrouwd met een vrouw met een kleurtje en heeft kindjes met een kleurtje.

Ik vind het eigenlijk behoorlijk irritant dat mensen maar naar kleurtjes blijven vragen. Het is goed om je te realiseren dat anderen daar een issue van kunnen maken zodat we ook ons kind daar eventueel op kunnen voorbereiden, maar we leven toch niet in 1920?

‘Denk je dat je al meteen een band met je kindje hebt?’

Ja. Dat denk ik niet, dat weet ik zeker. Zoals andere adoptie ouders zeggen: ‘Ik herkende hem/haar meteen als mijn/ons kind’. Of ‘X komt niet uit mijn buik, maar uit mijn hart’. Wie hier nog niet van overtuigd is, moet deze fotoserie maar eens bekijken.

‘Weten jullie al wat?’

En dat dan elke week. 10 of meer keer. Nee, we weten nog niets. We vinden het superlief dat mensen meeleven en van mensen in onze directe omgeving vinden we het ook een hele normale vraag, maar niet elke week. Het is voor ons namelijk best wel een heftig proces om te moeten wachten. En net zoals als je op de natuurlijke manier kinderen verwekt, het ook niet fijn is om elke maand de vraag te krijgen of je al zwanger bent?

Bovendien… als we wat zouden weten, kunnen we het toch niet zeggen. In onze procedure mag de moeder zich na de geboorte namelijk nog bedenken. 72 uur na de geboorte tekent ze de afstandsverklaring of niet. Dat is voor haar en ons een hele zenuwslopende periode en ik heb eigenlijk geen zin om het nieuws naar buiten te brengen als het wellicht toch niet doorgaat. Dat is al verdrietig genoeg. Overigens hebben we dat ook al min of meer mee gemaakt en daar heb ik toen ook niets over verteld, dus.

Tot zo ver mijn serie van dingen die ik niet wil horen. Ik wil je nog wel op het hart drukken dat ik het ontzettend lief vind dat mensen meeleven en dat waardeer ik ook enorm. Sommige vragen en/of opmerkingen zijn alleen niet zo prettig om te horen en wellicht dat je daar bij stil kunt staan. Ook als er andere mensen zijn in je omgeving die gaan adopteren.

Mocht je een andere vraag en of opmerking hebben? Schroom niet om die te stellen. Dat kan eventueel ook via de mail als je dat prettiger vindt! 

Overigens heeft mijn leuke blog collega Josan (zelf geadopteerd) ook ooit een interessant blog artikel geschreven over clichés die je te horen krijgt als je geadopteerd bent. En mocht je geïnteresseerd zijn in de vorige artikelen over adoptie, dan kun je die hier lezen.

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Credits foto’s © Pexels via Pixabay.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

41 COMMENTS
  • carina
    7 maanden ago

    🙂 Ten eerste; ga genieten van je aanstaand kindje / kinderen! Je kan het! En niet alles hoef je perfect te doen! Ga ook niet bij elk dingetje van je kind een therapeut raadplegen. Zet je schouders eronder wan op de basisschool zal alles op de adoptie geschoven worden!

    Onze prachtige zoon bleek een Netvliesloslating in zijn linkeroogje te hebben en waarschijnlijk vanwege jarenlange oogdruk veel hoofdpijn. Een rommelige, lawaaiige Montessori-klas waar een juf geen orde kon houden was een hel voor hem. Het lag natuurlijk volgens deze juf aan hem en aan de adoptie. En de therapeuten bespringen je hoor! Ondanks ook het bezoeken van de huisarts om lichamelijke pijn uit te sluiten kwamen we er pas na 3 jaar en 4 therapeuten achter dat ons mannetje aan 1 oogje blind was vanwege netvliesloslating in zijn oogje. Hij is geopereerd en het gaat nu fantastisch, hij heeft alleen van alle therapeuten, snel discriminerende (oh zo ruimdenkende maar niet heus) Montessoriouders en hoofdpijn een onzeker gevoel gekregen op (zijn sinds 3 jaar nieuwe SBO) school.

    Dussss, laat je niet gelijk, als er iets is omarmen door therapeuten, weer je tegen de juffies die je kind de schuld van hun falen willen geven en laat je kind niet naar een Montessori school maar naar een school met struktureel onderwijs gaan!

    Succes en vergeet vooral niet te genieten 🙂

  • Lizzy
    11 maanden ago

    Zo herkenbaat. Ik heb op een gegeven moment gebroken met een vriendin. Zij wist het altijd beter. Zo zei ze dat we minimaal 6 jaar op ons adoptief kindje zouden moeten wachten, omdat vrienden van haar ook zes jaar hebben gewacht. Daar zit je niet op te wachten als je na miskramen, ivf eindelijk je adoptief kindje in je armen wilt sluiten. Bij ons heeft het overigens rond de vijf jaar geduurd en we mogen bijna afreizen. Hoe fijn! Nu mis ik die oud vriendin geen seconde en omring mij liever met mensen die ons steunen en positief zijn.

    • Karen
      11 maanden ago
      AUTHOR

      Ik heb ook een vriendin die ik niet meer zie. Maar dat is zo gekomen toen we ons kindje al hadden. Zei ze: “Jij doet natuurlijk beter je best omdat je kind eigenlijk niet van jou is”. Pardon?
      Maar… wat ontzettend fijn dat jullie gaan afreizen! Gefeliciteerd! Wat is het geworden? Een jongetje of een meisje? En welk land? Heel veel geluk en geniet van elk moment (ook de vervelende, want wat is het heerlijk dat je ook eindelijk kan meeklagen met de moeders over driftige dreumesen etc. etc. 😉 )

    • carina
      7 maanden ago

      Wat zullen jullie genieten van je kindje binnenkort! Geniet ervan! (10 jaar geleden mochten wij onze tweeling in de armen sluiten)

  • Jikke
    2 jaar ago

    Wat een heldere blog. Ik heb geen kindje geadopteerd, wel 5 stiefkinderen en 2 biologische kinderen. Allemaal met een kleurtje. En ik ben zo blank als het maar kan. Maar breek me de b#k niet open over mensen die daar commentaar op geven. Hoe vaak ik al niet gehoord heb bij mijn oudste zoon: waar komt hij vandaan? Nou, gewoon uit mijn buik stomme onbekende die zo’n schaamteloze vraag durft te stellen.

    • carina
      7 maanden ago

      :-)))), ja, inderdaad, “stomme onbekende met je schaamteloze vraag”

  • Sas
    3 jaar ago

    Och sommige vragen wekken irritatie bij me op en gewoonweg staan ze me tegen… En dat terwijl ik niet in die situatie zit, kan je nagaan. Echt een goed artikel dit!

  • Renske
    3 jaar ago

    Wauw… Wat een bijzondere vragen / opmerkingen zeg. Om sommige opmerkingen schoot ik van verbazing in de lach. Ik besef natuurlijk wel dat niet iedereen er even goed over nadenkt wat hij of zij zegt en dat deze opmerkingen voor jullie kwetsend kunnen zijn. Wat je zegt over de procedure en ‘normale ouders’: helemaal mee eens! Iedere toekomstige ouder zou een ‘cursus’ ouderschap, opvoeden etc. moeten krijgen. Niet alleen om te beseffen wat ouderschap eigenlijk inhoudt en welke verantwoordelijkheid je voor je kind hebt, maar ook hoe ouders sensitief kunnen reageren op hun kind, of het nu een biologisch, pleeg- of adoptiekind is. Het zou voor íedere ouder goed zijn. 😉

    Jammer dat er zo stigmatiserend wordt gedacht over ‘adoptiekinderen en problemen’. Natuurlijk hebben sommige adoptiekinderen trauma’s opgelopen, bepaalde vragen waar ze antwoord op willen en kan dat voor conflicten zorgen. Maar ik zie in mijn werk genóeg biologische kinderen die dat óók hebben! 😉

    Ik hoop oprecht dat jullie spoedig een positief telefoontje krijgen en een prachtig kindje in jullie armen kunnen sluiten. Ik vind het prachtig om te horen dat jullie open staan voor contact met de biologische ouder(s) van jullie toekomstige kindje. Dat getuigt alleen maar van liefde voor jullie kindje en zijn / haar toekomst! 🙂

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Dank je wel voor je mooie reactie Renske!

  • Love4seasons
    3 jaar ago

    Wat een heftige vragen zijn dit. Ik kan me goed voorstellen dat zulke vragen veel met je emoties doen. De antwoorden die je gegeven hebt zij mooi, duidelijk en vooral heel confronterend. Laat de mooiste dag van je leven maar snel komen 🙂

  • Nathalie
    3 jaar ago

    Er staan vragen tussen waar het kippenvel en irritatie bij mij al opkomen… en ik zit niet in deze situatie!

    Ik hoop mee dat het niet al te lang meer zal duren en jullie een mooi kleintje mogen verwelkomen!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ja erg hè? En ik zou zelfs nog wel even kunnen doorgaan, maar ik wilde het blog artikel niet te lang maken 😉 Ik hoop het ook!

  • Saskia
    3 jaar ago

    Een aantal vragen zijn inderdaad wel heel erg brutaal. Zoals van dat kleurtje is eigenlijk gewoon een vraag die je niet hoort te stellen. De opmerking “wat fijn dat jullie een ander kindje kunnen helpen”. Zou misschien best eens een opmerking zijn die ik zelf zou kunnen maken. Ik ken zelf bijna alleen maar kinderen die geadopteerd zijn uit ideologie, dus ben geneigd daarvan uit te gaan. Mooi om jou gedachten daar achter te lezen, zet mij toch aan het denken. Ik hoop van harte dat je heel snel goed nieuws mag krijgen!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Klopt wat je zegt, maar wat ik al zei en Josan schreef dat ook, het is niet zo dat het kindje ons dankbaar moet zijn, maar wij zijn de moeder heel dankbaar dat ze het kindje aan ons wil geven. Met zo’n opmerking lijkt het net andersom. Overigens… en dat is echt iets om over na te denken… als je het uit ideologie doet, doe je het ook voor jezelf. Je krijgt namelijk zelf een beter gevoel om een ander te helpen. En dat is natuurlijk hartstikke goed, maar er zijn maar weinig mensen echt volledig altruïstisch. 🙂

      • saskia
        3 jaar ago

        Klopt hoor dat er maar weinig mensen volledig altruïstisch zijn. Ik geloof wel dat er mensen zijn die oprecht adopteren omdat ze een steentje willen bijdragen aan een betere wereld. Ik heb het artikel van Josan zojuist ook gelezen. Ik merk dat ik het heel interessant vind, maar merk dat het best een wereld is die ik verder niet ken. Daarom erg fijn en mooi dat je hier over schrijft; ik lees het graag!

        • Karen
          3 jaar ago
          AUTHOR

          Dat is fijn om te horen Saskia! Goed weekend!

  • Anita
    3 jaar ago

    Brutaal en kwetsend zijn de meeste vragen die mensen, misschien uit nieuwsgierigheid, vragen maar vaak zit je daar inderdaad niet op te wachten. Ik hoop dat de zenuwslopende periode snel voorbij mag zijn voor jullie en kunnen gaan genieten van de kleine.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ah dat is lief Anita! Ik weet zeker dat jij ook af en toe stomme vragen en opmerkingen krijgt. Dat kreeg ik destijds ook. X

  • Annette
    3 jaar ago

    Wat een goed artikel. Mensen blijven af en toe toch rare wezens die nogal vreemd uit de hoek kunnen komen, hoe goed bedoelt ook.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Soms is het goed bedoeld, soms ook niet hoor. Dan willen mensen gewoon laten weten dat ze heel veel van een onderwerp afweten zoals bijvoorbeeld het voorbeeld dat adoptiekinderen problemen zouden krijgen. Maar dat is dus niet zo, dus eigenlijk vertellen ze je dan iets heel doms ;).

  • Nicole
    3 jaar ago

    Poeh ik was even bang dat ik wellicht ook zo’n lompe opmerking had gemaakt ooit, maar dat is volgens mij niet zo.
    Wat Loes ook zegt het komt vaak uit ontwetendheid. Omdat mensen geen benul hebben hoe het eigenlijk werkt en hoe het nu precies zit. Maar kan me voorstellen dat je er soms moe van wordt. Vooral de vraag of je al iets meer weet. Daarom stel ik zulke vragen dan ook nooit. Lijkt me heel naar.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Is ook mega irritant. Ik heb contact met andere ouders die ook aan het wachten zijn en van hun vind ik die vraag prima. Maar niet van lezers van Dejlig of mensen die me op Twitter volgen. Dan vind ik het eigenlijk best brutaal.

  • Samaja
    3 jaar ago

    Ik heb jaren geleden voor mijn studies een paper over adoptie geschreven (binnenlandse adoptie in België) en ik heb daarvoor verschillende mensen gesproken die de hele procedure doorlopen hadden. Ook in België gaat het onderzoek heel ver, gaat het over best intieme zaken en hoorde ik vaak de reactie dat mensen het daar moeilijk mee hadden. Het is natuurlijk goed dat er een screening is, je wil een kind niet bij een koppel seriemoordenaars plaatsen, maar je hele leven uit de doeken moeten doen, ik kan me inbeelden dat dit ontzettend zwaar is. Ik duim alvast met je mee dat de domme vragen achterwege blijven en jullie snel een kindje in het gezin mogen verwelkomen!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Ik vind het ook goed dat er onderzoek wordt gedaan, maar ik hoef dat niet per se te horen van ouders die zelf op de ‘normale’ manier ouder zijn geworden en daar soms zelf helemaal niet goed op voorbereid waren.

  • Jacqueline
    3 jaar ago

    Ik heb bij mijn zwager gezien wat een heftig proces dat is. Nou ja, waarschijnlijk maar een tipje van de sluier, want ik wist ook nooit zo goed wat ik dan wèl kon vragen.
    Wat ik wel gezien heb, is dat er belachelijk veel eisen aan een adoptieouder zitten, bijvoorbeeld dat sommige landen een bepaald inkomen/opleidingsniveau eisen, of dat er een bepaald leeftijdsverschil moet zijn tussen kind en adoptieouder, waardoor je als het erg lang duurt, geen baby kunt adopteren.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Dat laatste klopt niet hoor. Als je al in het traject zit, dan kan dat wel, alleen is het kindje dan vaak wat ouder.

      • Jacqueline
        3 jaar ago

        Ja, dat bedoelde ik ook, dan is het geen baby meer, maar een peuter, of kleuter.

        • Karen
          3 jaar ago
          AUTHOR

          Ja, klopt, ik had het verkeerd gelezen. Overigens ligt dat ook aan het land, want wij hebben daar wel toestemming voor gekregen, maar dat is een uitzondering.

  • Marijke
    3 jaar ago

    Oh wow, goed om eens bij stil te staan, want ik heb me nooit zo in adoptie verdiept. En had anders vast ook dit soort dingen gevraagd, uit nieuwsgierigheid omdat ik geen idee heb hoe het werkt en hoe het allemaal zit. Geen garanties dat ik het nu goed doe, maar wel een eyeopener.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Dat was ook precies de bedoeling 😉

  • Judith
    3 jaar ago

    Een aantal van die domme vragen krijgen stiefouders ook. Brutaal, kwetsend en belachelijk. En dat van dat kleurtje.. Zucht!!! Hoe komen ze er zelfs op om van die onzin uit te kramen. Ik snap je frustraties over alle vragen. En heel eigenlijk vind ik dat iedereen zo een oudertest zou moeten doen, helaas kun je moeilijk een abortus afdwingen als ze zakken.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Nee klopt, maar je zou wel een soort test kunnen doen voordat ouders uberhaupt aan kinderen beginnen. Hoeft van mij trouwens niet, maar dat moeten diezelfde ouders zich wel realiseren voordat ze een adoptie ouder gaan vertellen dat het goed is dat het allemaal zo lang duurt 😉
      BTW kan me zo goed voorstellen dat jij die vragen ook herkent.

      • Judith
        3 jaar ago

        Komt ook omdat mensen vaak gewoon niet weten wat ze moeten zeggen, ze denken alles te weten door die ene aflevering op tv, maar hebben geen idee.

        • Karen
          3 jaar ago
          AUTHOR

          Ja precies. Mensen denken al dat ze ervaringsdeskundige zijn omdat de neef van de broer van een collega een kind heeft geadopteerd of stiefmoeder is. 😉

          • Judith
            3 jaar ago

            In hetzelfde straatje als ik weet heus wel wat voor moeder ik zal zijn want ik heb 3 dagen op mijn neefje gepast…

  • sunny mama
    3 jaar ago

    Ik kan me de frustraties als gevolg van dit soort opmerkingen en vragen goed voorstellen. Maar ik denk dat iedereen, die niet op de voor de hand liggende manier een gezin vormt (of heeft), tegen dit soort vragen en opmerkingen aanloopt. Zo ben ik altijd alleen geweest met mijn dochter. Uit de opmerkingen die ik doorheen de jaren heb gekregen, blijkt dat mensen dat maar vreemd vinden. En zo heb ik ook een biologische vader en een echte vader. Wanneer mensen het over mijn biologische vader hebben, noemen ze hem standaard mijn ‘echte vader’. Ik corrigeer ze daar dan altijd onmiddellijk in. Dan leg ik uit dat mijn biologische vader niet mijn echte vader is omdat ik met hem die band niet voel en niet heb. En toch krijg je dat er niet uit. In een volgend gesprek hebben ze het opnieuw over mijn ‘echte vader’, wanneer zijn mijn biologische vader bedoelen. En de volgende keer weer, en de volgende keer weer, en de volgende keer weer… Zelfs mensen die ook in een niet-conventioneel gezin zijn opgegroeid doen dat. Veel mensen zijn blijkbaar gewoon zo geconditioneerd.

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Daarom is het natuurlijk wel eens goed om dit soort dingen aan te kaarten. Ik heb toen ik in het vruchtbaarheidstraject zat ook vreselijke domme opmerkingen gekregen. Mensen maken nou eenmaal domme opmerkingen, maar zo lang ze zich dat niet realiseren, gaat het gewoon door. 😉
      BTW dat voorbeeld met jouw vader is precies wat ik bedoel.

  • Poeh Karen, lastig hoor, wat ‘men’ allemaal zegt. Ik kan me voorstellen dat je dat niet wilt horen. Volgens mij is het gewoon de onwetendheid en de onnozelheid gecombineerd met het gevoel dat iemand ‘moet’ reageren zeg maar. Dan komen de domste opmerkingen. Zelf vind ik het inderdaad heel mooi dat je op deze manier toch een gezin kunt starten. Dat gun je toch iedereen? En die procedure, ik vind het lastig om daar wat zinnigs over te zeggen. Naar mijn idee duurt ie te lang en soms heb je het gevoel dat ze bij een zwangerschap iets meer van dattem moeten doen. Ik hoop dat jullie snel goed nieuws krijgen!

    • Karen
      3 jaar ago
      AUTHOR

      Dat zal het in veel gevallen wel zijn, maar zeggen dat het kind problemen zou kunnen krijgen, is wat mij betreft echt een soort betweterigheid en domheid. En hoe vaak je dat te horen krijgt! Terwijl dat dus niet eens waar is.

  • Desirée
    3 jaar ago

    Wat een heldere en duidelijke antwoorden. Ik snap dat sommige vragen echt enorm frustrerend moeten zijn. Kun je ze vanaf nu doorverwijzen naar dit artikel 😉 Ik leef zo met je mee en gun het jullie zo enorm dat er mooi nieuws komt! <3

Wil je meepraten?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.