TOP
Wat je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren
Kids Lifestyle

Wat je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Het is al een tijdje geleden dat ik over de adoptie geschreven heb, maar ik vond het wel weer eens tijd. Inmiddels hebben wij alle documenten compleet en zijn we echt officieel aan het wachten op het telefoontje, dus dat is ontzettend spannend. Ik krijg daar veel vragen over en ook over de rest van de adoptie(procedure) en ik vind het natuurlijk ontzettend lief dat zo veel mensen meeleven. Maar… op sommige vragen en/of opmerkingen zit ik gewoon echt niet zo te wachten. Omdat ze vervelend zijn of kwetsend, of irritant, of dom. Ja echt, domme vragen bestaan wel. Vandaag vertel ik je dan ook wat je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren. Ben je benieuwd wat dat voor vragen en opmerkingen zijn? Ik ga je ze vertellen…

‘Wat goed dat zo’n procedure zo lang duurt en dat er zo uitgebreid onderzoek wordt gedaan naar potentiële ouders.’

Eh ja, het is goed dat potentiële ouders onder de loep worden genomen en een cursus moeten volgen. Zouden ze voor alle potentiële ouders verplicht moeten stellen. Dus ook voor mensen die via de ‘normale’ manier kinderen krijgen. Want als je ziet hoeveel mensen daar niet goed op voorbereid waren?

Als je gaat adopteren, dan heb je vaak al een lang voortraject. Je bent al jaren bezig geweest met kinderen krijgen, dus je weet zeker dat je het echt wilt, anders ga je geen adoptie traject in. Bij 4 van de 5 mensen (het zijn niet altijd stellen) is het op de ‘natuurlijke’ manier niet gelukt en dan zijn er ook gewoon mensen die uit ideologie een kindje adopteren. Die hebben bijvoorbeeld al zelf kinderen en ja, die moeten ook de mallemolen in. Bij ons op adoptie cursus zat een stel dat zelfs zelf al meerdere kinderen had.

Ik begrijp dat het goed is, maar ik hoef het niet zo nodig te horen. En met mij tig andere adoptie ouders ook niet. Je hebt geen idee hoe frustrerend het af en toe is dat zo’n proces zo lang duurt en dat je allerlei volslagen vreemden hele intieme dingen moet vertellen. Niet dat ik wat te verbergen heb, maar als je op de natuurlijke manier ouder wordt, wordt je leven ook niet binnenstebuiten gekeerd.

‘Adoptie kinderen krijgen op latere leeftijd problemen.’

Oh ja? Is dat zo? Hoe kom je aan die kennis? Oh je hebt gehoord dat de neef van de buurvrouw zijn collega een kindje heeft geadopteerd en dat was een hele lastige puber. Interessant. Vooral interessant omdat wij er zelf natuurlijk ook enorm goed in gedoken zijn en het eigenlijk allemaal wel mee lijkt te vallen. Ja, een adoptiekind heeft soms wat meer aandacht nodig en er spelen andere thema’s een rol, maar de meeste kinderen gaan op een bepaalde leeftijd op zoek naar hun identiteit en adoptiekinderen liggen altijd onder een vergrootglas. Als bij hun dingen anders lopen, dan zal het wel aan de adoptie liggen. Maar waar ligt het bij biologische kinderen dan aan, als het misgaat?

En echt… waarom zou je dit zeggen tegen mensen die de keuze al hebben gemaakt om een kindje te gaan adopteren? Je gaat toch ook niet zeggen tegen een moeder die zwanger is dat haar kind wel eens een lastig kind zou kunnen worden of een identiteitscrisis zou kunnen krijgen?

 ‘Wat goed dat jullie gaan adopteren. Fijn dat jullie een kindje kunnen helpen!’

Ik heb daar in dit artikel ook al over verteld, maar ik herhaal het nog maar eens. De meeste mensen adopteren niet omdat ze een kindje willen helpen, maar omdat ze gewoon graag een gezin willen vormen. Net zoals andere ouders dus. Er zijn natuurlijk mensen die wel uit ideologie adopteren, maar daar horen wij en vele andere adoptieouders niet bij. Wij boffen dat we straks op deze manier een kindje kunnen krijgen en niet andersom. Het is niet zo dat het kind ons dankbaar moet zijn of zo, en met zo’n opmerking lijkt dat wel zo te zijn. Niet dus! Punt.

dingen die je niet wilt horen als je een kindje gaat adopteren 1

‘Mocht je kiezen wat je wilde hebben?’

Nee, dat mocht ik niet. En dat zou ik ook wel een beetje raar hebben gevonden. Als je zwanger wordt en een kindje krijgt dan kies je toch ook niet wat je wilt dat het wordt? Bovendien… we hebben het over kinderen hè? Niet over puppy’s.

‘Hoe zit het dan met de echte moeder?’

De biologische moeder bedoel je? Want volgens mij word ik de echte moeder?

En ja, die biologische moeder daar zijn wij echt wel mee bezig. We hebben zelfs voor een land gekozen waar de moeder in de meeste gevallen zelf de ouders voor haar kindje uitkiest en als ze dat zelf wil, wordt het een open adoptie en blijven we contact met haar onderhouden.

Maar dat is niet in alle gevallen mogelijk en het is voor ouders niet zo leuk om te horen dat mensen het hebben over ‘echte’ ouders. Dat woord ‘echt’ is in deze context uiterst pijnlijk.

‘Vind je het niet gek dat het kind een ander kleurtje heeft?’

1) Dat vind ik niet gek.

2) We weten ook niet zeker of dat zo is, want niet elk adoptiekindje heeft een ander kleurtje. Er zijn namelijk ook blanke ouders die hun kinderen afstaan.

3) Ik heb vriendinnen die getrouwd zijn met een man met een kleurtje en die hebben ook kinderen met een ander kleurtje.

4) Mijn man heeft ook een vader met een kleurtje. En ik kom ook uit een gemixt gezin. Mijn neef is getrouwd met een vrouw met een kleurtje en heeft kindjes met een kleurtje.

Ik vind het eigenlijk behoorlijk irritant dat mensen maar naar kleurtjes blijven vragen. Het is goed om je te realiseren dat anderen daar een issue van kunnen maken zodat we ook ons kind daar eventueel op kunnen voorbereiden, maar we leven toch niet in 1920?

‘Denk je dat je al meteen een band met je kindje hebt?’

Ja. Dat denk ik niet, dat weet ik zeker. Zoals andere adoptie ouders zeggen: ‘Ik herkende hem/haar meteen als mijn/ons kind’. Of ‘X komt niet uit mijn buik, maar uit mijn hart’. Wie hier nog niet van overtuigd is, moet deze fotoserie maar eens bekijken.

‘Weten jullie al wat?’

En dat dan elke week. 10 of meer keer. Nee, we weten nog niets. We vinden het superlief dat mensen meeleven en van mensen in onze directe omgeving vinden we het ook een hele normale vraag, maar niet elke week. Het is voor ons namelijk best wel een heftig proces om te moeten wachten. En net zoals als je op de natuurlijke manier kinderen verwekt, het ook niet fijn is om elke maand de vraag te krijgen of je al zwanger bent?

Bovendien… als we wat zouden weten, kunnen we het toch niet zeggen. In onze procedure mag de moeder zich na de geboorte namelijk nog bedenken. 72 uur na de geboorte tekent ze de afstandsverklaring of niet. Dat is voor haar en ons een hele zenuwslopende periode en ik heb eigenlijk geen zin om het nieuws naar buiten te brengen als het wellicht toch niet doorgaat. Dat is al verdrietig genoeg. Overigens hebben we dat ook al min of meer mee gemaakt en daar heb ik toen ook niets over verteld, dus.

Tot zo ver mijn serie van dingen die ik niet wil horen. Ik wil je nog wel op het hart drukken dat ik het ontzettend lief vind dat mensen meeleven en dat waardeer ik ook enorm. Sommige vragen en/of opmerkingen zijn alleen niet zo prettig om te horen en wellicht dat je daar bij stil kunt staan. Ook als er andere mensen zijn in je omgeving die gaan adopteren.

Mocht je een andere vraag en of opmerking hebben? Schroom niet om die te stellen. Dat kan eventueel ook via de mail als je dat prettiger vindt! 

Overigens heeft mijn leuke blog collega Josan (zelf geadopteerd) ook ooit een interessant blog artikel geschreven over clichés die je te horen krijgt als je geadopteerd bent. En mocht je geïnteresseerd zijn in de vorige artikelen over adoptie, dan kun je die hier lezen.

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

Credits foto’s © Pexels via Pixabay.

Deze content is geblokkeerd. Accepteer cookies om de cookies te bekijken.

Karen Gregory

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in de buurt van Arnhem / getrouwd met Mark / moeder van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

«

»

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te leveren. Klik op 'Doorgaan' om door te gaan of 'Weigeren' om niet te accepteren.