5 jaar getrouwd

5 jaar getrouwd! (en daarom vertel ik je onze love story)

Vandaag zijn mijn man en ik precies 5 jaar getrouwd. Ik kan het bijna niet geloven. Het lijkt echt als de dag van gisteren dat we in het huwelijksbootje stapten. Toch is het al weer zo lang geleden en wat is er een hoop gebeurd in die jaren. Gelukkig bleven we altijd naast elkaar staan. Dat had zo maar anders kunnen lopen. Toen we trouwden, leek niet iedereen dat even verstandig… alhoewel anderen het juist weer ontzettend romantisch vonden. Ik vertel je onze love story…

Single

Tja… ik was wat aan het daten, maar ik had geen vaste relatie. Ik had absoluut geen saai leven, maar het leek me nou zo onderhand wel eens leuk worden om me weer eens te gaan settelen en dan ook eens een keer voorgoed. De afgelopen jaren had ik wel een aantal relaties gehad, maar dat was toch telkens weer op niets uitgelopen. Hoewel het leuke mannen waren, had ik ergens altijd wel geweten dat ze het niet waren.

Om heel eerlijk te zijn begon de moed me wel een beetje in de schoenen te zinken. Maar ik was net mijn eigen bureau gestart, had ladingen leuke vrienden, een fijne familie, hobby’s, Bada Bing de kat en natuurlijk een goed gelezen blog. Wat wil een mens nou nog meer? Tja… een partner… maar ik had me net voorgenomen dat ik die niet nodig had om gelukkig te zijn. Dat was ik zonder partner ook wel.

Pan Amsterdam

Mijn allereerste serieuze vriendje is kunsthandelaar geworden. Waarom ik dit vertel? Nou… omdat de ironie wil dat hij uiteindelijk mij mijn man bezorgde. Al was dat niet echt bewust. Voor het verhaal is het mooi. Niet? Hij nodigde mij namelijk elk jaar uit voor de Pan Amsterdam, een kunstbeurs. En elk jaar ging ik daarheen met mijn beste vriendin. Die overigens ook onbewust een rol in dit verhaal gaat spelen. Want dit jaar wilde L. niet mee. Ze was wat grieperig en druk op werk. Gelukkig hoefde ik niet alleen, want mijn oud collega en vriend zou in plaats van haar meegaan. En ach… op die beurs kom je toch wel bekenden tegen.

Dus we liepen wat rond, begroetten wat bekenden en toen zag ik ‘m…. Mark. Een hele oude bekende. We hadden jaren daarvoor samen in Groningen gestudeerd en in dezelfde kroegen rond gehangen. Ik vond hem altijd al een lekker ding, maar na Groningen was ik ‘m uit het oog verloren en ik had werkelijk geen idee wat en waar het leven hem gebracht had.

Hij liep daar rond met zijn broertje die weer een goede vriend bleek te zijn van mijn metgezel. We raakten aan de praat en opeens wist ik het. Liefde op het tweede gezicht. ‘Dit is hem’, dacht ik. Sterker nog… ik wist het zeker. Maar ja.. ik had geen idee of hij getrouwd was of een vriendin had. Ik zag in ieder geval geen trouwring, maar ik kon het me bijna niet voorstellen dat hij nog single zou zijn.

Hapje eten

We bleven maar met elkaar praten en geen idee hoe we er op kwamen, maar we bleken ontzettend veel overeenkomsten te hebben qua achtergrond en familie. Dat had ik nooit geweten!

Hij was na Groningen in Oost Europa gaan werken en daarom had ik ‘m niet meer gezien. Al waren we elkaar nog wel een keer in Zandvoort op het strand tegengekomen. Maar of hij nou een vriendin had? Dat wist ik nog steeds niet. Tegelijkertijd wist hij het ook niet van mij en eigenlijk dat hij dat mijn oud-collega vriend mijn vriend was.

Die wilde overigens een andere kant op, dus ik liep maar met hem mee. Maar na een paar minuten zei ik: “P… ik wil terug naar Mark en zijn broer.” En hij begreep het. “Je vindt ‘m leuk hè K.” Ja, dat was zo. Ik vond hem heel leuk.

Dus toen we Mark weer gevonden hadden en hij opperde om ergens met z’n allen nog een hapje te gaan eten, zei ik natuurlijk geen nee.

In het restaurant werd het nog veel gezelliger, maar nog steeds wist ik niets over een partner. Helaas moest Mark wat eerder weg en ondanks hij ook nog steeds niet zeker wist dat mijn oud-collega vriend niet mijn vriend was, had hij toch mijn rekening betaald.

Facebook

De volgende dag deed ik wat ik nog nooit gedaan had, maar ik stuurde hem een Facebook uitnodiging. Inmiddels had ik wel gehoord dat hij vrijgezel was.

Hij accepteerde en we mailden heen en weer. Hele gesprekken. Helaas moest Mark meteen na die beurs een paar weken naar Oost Europa, maar we spraken af daarna af te spreken.

Verhuizing

Maar in het kader van: ‘Ik heb in mijn eentje ook een heel okay leven’. Had ik die zomer een nieuw huis gekocht en het weekend dat Mark terugkwam, moest ik daar als de wiedeweerga schilderen, omdat ik de maandag erop erin zou trekken.

Al mijn vrienden had ik opgetrommeld, maar die stuurden me weg om met Mark op date te gaan. Ik… onder de verf plekken…haar coupe rampage… had nog net een leuk outfitje bij elkaar weten te sprokkelen om te gaan daten met de man van mijn dromen.

En ja… dat werd natuurlijk heel gezellig. Met een bescheiden kusje namen we niet al te laat afscheid, want ik moest de volgende dag natuurlijk weer flink klussen. En Mark weer op reis. Maar als hij terug zou komen, dan zou ik voor hem koken in mijn nieuwe huis.

Samenwonen

Zo gezegd zo gedaan. Op dag drie in mijn nieuwe huis kwam Mark eten. Ik maakte stampot met makreel en rucola (ja dat weet ik nog) en dat viel blijkbaar zo in de smaak dat Mark maar meteen is blijven wonen. Hij kwam net terug naar Nederland uit Oost Europa en was toch nog niet echt gesetteld in zijn huurhuis.

En tja… daar waren de meningen natuurlijk over verdeeld. ‘Zou je dat nou wel doen?’

‘Is dat verstandig’.

Nee, maar van mijn verstand volgen, was ik echt niet altijd beter geworden, dus ik besloot nu maar eens mijn hart te volgen.

Istanbul

5 jaar getrouwd verloving

3 maanden later, ik had net de alternatieve Elfstedentocht geschaatst waar Mark me nog was komen aanmoedigen, nam hij me mee naar Istanbul. Hij moest daar zijn voor werk, dus dat zouden we mooi kunnen combineren met een love weekend!

De tweede avond gingen we uit eten in een prachtig restaurant aan de Bosporus. Ik verslikte me nog bijna in een graatje van de vis en vond Mark daar al wat nerveus op reageren. Het was februari en het was steenkoud in Istanbul, dus ik begreep wel dat hij me het uitzicht wilde laten zien, maar hé… eerst even het graatje uit mijn keel pulken. Toen ik terugkwam stond hij op het balkon van het restaurant. Ik liep naar buiten en opeens zat ‘ie op z’n knieën.

En natuurlijk zei ik ‘ja’.

Hoe romantisch is het om na drie maanden al zeker te weten dat je de rest van je leven met iemand wilt delen.

De volgende dag maakten we bovenstaande corny foto en die plaatsten we op Facebook met de boodschap dat we zouden gaan trouwen.

En dat was hilarisch! Mijn tante dacht dat ik in Istanbul een wildvreemde Turk was tegengekomen waar ik maar meteen mee in het huwelijksbootje was gestapt. Andere vrienden begrepen dat het wel echt zo was, maar weer anderen dachten echt dat we een grap maakten.

Bliksemhuwelijk

Natuurlijk waren de meningen ook hierover weer verdeeld. Na drie maanden al verloven? Tjonge jonge.

Een van mijn beste vriendinnen hoorde op een borrel een vriendinnen groep een single vriendin moed inspreken. ‘Ik hoorde laatst van een vrouw die was ergens in de dertig en kwam een vriend van vroeger op de Pan tegen. Na een paar maanden gingen ze naar Istanbul en daar vroeg hij haar ten huwelijk. En nu gaan ze trouwen! Dus met jou komt het ook echt wel goed.’

Vriendin Loub stond erbij en dacht: ‘Hé dat gaat over mijn vriendin!’

Trouwen gingen we inderdaad. In juli hetzelfde jaar. 15 juli om precies te zijn. Iets langer dan een half jaar later na onze tweede ontmoeting. De weersvoorspelling was vreselijk. De dagen ervoor kwam de regen met bakken uit de hemel, maar op onze dag scheen de zon.

We hadden een prachtig, lief, groot, maar toch intiem huwelijk en het was met stip de mooiste dag uit mijn leven. Ik zou het zo weer doen… met Mark.

Liefde

5 jaar getrouwd gezin

Maar hoe snel we getrouwd waren, een kindje liet wat langer op zich wachten. En dat was best heftig. Hoewel zo’n traject een eenzaam proces is, deden we het wel met z’n tweeën. We bleven naast elkaar staan. Een arm om me heen. Relativeren, delen, huilen, lachen, bloeien. We zijn er sterker uit gekomen. Nog sterker.

En die jaren waren natuurlijk heus niet allen kommer en kwel. Er waren genoeg mooie momenten. Genoeg mooie momenten samen. En wat mag ik mezelf gelukkig prijzen dat dat samen met Mark was.

Mark is mijn rots in de branding. De liefste man die er bestaat. De goedheid zelve. De slimste, de knapste, de leukste en de grappigste. Mijn tegenpool en mijn gelijke. Mijn vriend, mijn wederhelft, mijn man, mijn liefde en de beste vader die ik voor mijn kind had kunnen bedenken.

Ik prijs mezelf gelukkig dat ik hem ben weer ben tegengekomen. Want hij is meer dan ik ooit had verwacht.

Gezin

Inmiddels is onze liefde ‘bekroond’ en vormen we met z’n drieën een gezin. En wat is dat heerlijk! Het is geweldig om samen te kunnen zorgen en delen. Om Robin te zien groeien. Wat zijn we trots op hem. Wat ben ik trots op hen. Mijn mannen, mijn gezin. Mijn liefde, mijn liefdes.

Vandaag zijn we 5 jaar getrouwd en dat kunnen we met z’n drieën vieren.

Wat ben ik blij dat ik mijn gevoel en hart heb gevolgd. Want daar gaat het toch om in de liefde?!

Fijne dag vandaag!

Liefs,
Karen

P.S. Mark vindt het helemaal niet zo leuk om in de schijnwerpers te staan, maar vandaag moet dat even. Omdat hij dat verdient. Maar als deze actie niet gewaardeerd wordt, dan heb ik in ieder geval mijn eerste jubileum binnen 😉

Karen

Hoofdredactrice en oprichtster van Karenz. / Lifestyle Blogger / woont in Zandvoort / getrouwd met Mark / mama van Robin (19-06-2016) / hond Cookie / kat Bada Bing / houdt van schrijven, lezen, koken, schaatsen, yoga & wandelingen door de natuur

17 Reacties

  • Jacqueline
    18/07/2017 14:57

    Gefeliciteerd! En wat een mooi verhaal. Bijzonder ook dat die vijf jaar getrouwd ook maar een half jaar scheelt met hoe lang jullie samen zijn. Bij ons zat daar tien en een half jaar tussen, ik had de hoop eigenlijk al opgegeven. 😉

  • Yvonne
    17/07/2017 20:50

    Gefeliciteerd met jullie mooie jubileum en wat leuk, zo’n persoonlijk kijkje in jullie verhaal. Ik had helemaal niet zo’n impulsief huwelijk achter je gezocht. Knap dat je je lekker niks van de mening van anderen hebt aangetrokken. En na 5 jaar blijkt wel dat je heel goed kon vertrouwen op je gevoel 🙂

  • Loes | Gewoon iets met Loes
    17/07/2017 14:09

    Wat een mooi verhaal. En soms weet je gewoon dat het goed zit. Wij woonden eigenlijk ook vanaf dag 1 samen, gewoon, omdat het zo liep. En ik had het niet anders willen doen. Nu zijn we (bijna) 7 jaar verder en ik weet nog steeds heel zeker dat dit de man is waar ik samen oud mee wil worden. Gefeliciteerd met jullie jubileum, op naar de volgende fijne jaren samen. En een hele fijn vakantie gewenst natuurlijk!

  • Josine
    17/07/2017 13:56

    Wat een leuk verhaal! Ik vind het heel herkenbaar om te lezen “dit is ‘m” want dat had ik ook. Bij mij ging alles stukken langzamer (hallo bindingsangst) maar na 13 jaar nog steeds gelukkig samen. Prachtig verhaal en je hart volgen doen alleen mensen die het echt voelen! Let love rule, xx Josine

  • Priscilla
    16/07/2017 17:05

    Gefeliciteerd! Ik vond ook dat mijn vriend en ik snel moesten trouwen of niet! Het is niet geworden! Inmiddels zijn we bijna 10 jaar samen. Trouwen hoeft van mij niet meer. In plaats daarvan hebben we snel ons eerste kind gekregen. Binnen 2 maanden was ik zwanger. Daar hadden sommige mensen ook wel een oordeel over!

  • Lesley
    16/07/2017 09:36

    Prachtig verhaal! Ik hou van dit soort love verhalen. Ook wel heel herkenbaar dat het vanaf het begin gelijk goed voelt 😊. Ik woonde ook al binnen een maand bij mijn huidige vriend.

  • Sabine
    15/07/2017 23:28

    Gefeliciteerd! Wat een ontzettend mooi verhaal hebben jullie. Als het goed voelt is het goed. Je hart volgen is beter dan je verstand. 🙂 Veel geluk samen!

  • Marjan Heemskerk
    15/07/2017 23:11

    O wat een mooi en romantisch verhaal! En ook zo herkenbaar! Martijn en ik zijn ook op 15 juli getrouwd, maar dan in 2011 (is gewoon n mooie dag!). Ik ben ook na drie maanden daten bij Martijn ingetrokken en binnen anderhalf jaar waten we getrouwd. Als het goed zit, zit het goed en dan weet je het. Waarom wachten? Heel veel liefde gewenst voor jullie! 😘😘

  • Janske
    15/07/2017 21:23

    Gefeliciteerd samen! Wat een liefdevolle foto’s van jullie samen 🙂 Op naar de 10 jaar!

  • Judith | myfoodblog.nl
    15/07/2017 21:12

    Gefeliciteerd Karen! Wat een mooi en bijzonder verhaal om te lezen. En tja, als het goed zit, zit het goed :-). Nog vele mooie jaren samen!

  • Annika
    15/07/2017 20:32

    Van harte gefeliciteerd! Dat er nog heel veel gelukkige jaren bij mogen komen!

  • Irene
    15/07/2017 19:11

    Wat een leuke love story! Dat deze nog maar heel lang mag blijven voortduren waarin nog meer mooie herinneringen gemaakt worden.

    Liefs Irene

  • Karin Naudin
    15/07/2017 18:41

    Mooi Ka! En echt wel dat je na 3 maanden kunt weten dat je bij elkaar hoort. Dat heet intuïtie. En niets fijner dan het moment dat je intuïtie niet fluistert maar schreeuwt. Gefeliciteerd samen en nog heel veel liefdevolle jaren erbij!

  • Annette
    15/07/2017 17:46

    Leuk, ik was met mijn exman ook na 6 maanden verloofd. We zijn uiteindelijk 12 jaar samen geweest..

  • Sonja
    15/07/2017 17:36

    heel mooi hoe dit gelopen is… het verstand is niet altijd een goede reisleider…

  • Anne-Marie
    15/07/2017 16:42

    Altijd fijn om te lezen, zulke lovestories. Gefeliciteerd, en natuurlijke fijne vakantie.

  • Patricia | TwijfelMoeder
    15/07/2017 16:40

    Van harte gefeliciteerd! Prachtig verhaal.

Laat een reactie achter